II SA/Rz 1166/14

z dnia 5 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe.

W dniu 28 października 2013 r. wpłynęła do tut. Sądu skarga Z. R. na opisaną w sentencji decyzję o odmowie przyznania stronie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką sprawowaną nad niepełnosprawną żoną A. R. W dniu 4 września 2014 r. skarżący złożył w biurze podawczym Sądu pismo procesowe zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz.270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa" skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Analiza akt sprawy, w tym skarżonej decyzji, prowadzi do wniosku, że w sprawie brak podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zawarte w art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) wady powodujące nieważność decyzji nie występują. Brak jest także wiadomości, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. To zaś powoduje związanie Sądu cofnięciem skargi i koniecznością umorzenia postępowania stosownie do art. 161 §1 pkt 1 Ppsa.