II SA/Rz 1164/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku E. W. o wtrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym skarżąca podniosła, że świadczone przez nią usługi służą zaspakajaniu istotnych potrzeb lokalnej społeczności, związanych przede wszystkim z codziennym dowozem dzieci i młodzieży do szkół oraz osób dorosłych do miejsc pracy, a ponadto z przewozami pasażerów wynikającymi z ich bieżących potrzeb życiowych. Na dowód przedłożyła zestawienie sprzedanych biletów miesięcznych oraz jednorazowych za miesiące maj i czerwiec. Podniosła również, że wykonywane przez nią przewozy na zakwestionowanej linii stanowią 40-50 % świadczonych usług. Pozbawienie jej możliwości wykonywania tych przewozów spowoduje utratę płynności finansowej a także konieczność zwolnienia połowy pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. II SA/Bk 352/06). Przedmiotowy wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji, którą cofnięto skarżącej zezwolenie na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym. Skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje, że połowa dotychczas świadczonych przez nią usług nie będzie mogła być realizowana, w związku z czym będzie musiała również zwolnić połowę pracowników, utraci również płynność finansową. Zdaniem Sądu powołane przez wnioskodawczynię okoliczności stanowią realne zagrożenie dla jej interesów, a tym samym podstawę do udzielenia wnioskowanego zabezpieczenia w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez Sąd orzeczenia uwzgledniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę – art 61 § 6 P.p.s.a. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 1/16, czy w postanowieniu z dnia 11 października 2017 r. sygn. akt II GSK 1970/17 ( powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach orzeczenia.nsa.gov.pl) Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.