II SA/Rz 11/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2026 r. sprawy ze skargi E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 22 października 2025 r. nr SKO.4170.22.2025 w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia - skargę oddala –

Przedmiotem skargi E.B. (dalej: "skarżąca") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu (dalej: "SKO", "Kolegium", "organ odwoławczy") z dnia 22 października 2025 r. nr SKO.4170.22.2025 w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia, wydana w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z dnia 27 lutego 2020 r., S. Sp. z o.o. z siedzibą w [....] (dalej również: "inwestor") wystąpiła do Wójta Gminy [...] (dalej: "Wójt", "organ I instancji") o wydanie decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia p.n.: Przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne w procesie granulowania w granulatorze na terenie istniejącej Wytwórni Mas Bitumicznych w [....]. (dalej w skrócie również: "WMB") na terenie – jak ostatecznie wskazano – działek nr ewid. [...] w miejscowości [...], gmina [...], województwo podkarpackie. Do wniosku załączono m.in. raport oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko. Z akt administracyjnych wynika, że w sprawie tej Wójt kilkukrotnie wydawał decyzję o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia, w tym m.in. decyzję z dnia 7 czerwca 2022 r. nr UIB.6220.1.2020, która została utrzymana w mocy decyzją SKO z dnia 5 sierpnia 2022 r. nr SKO 4170.16.2022. Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2023 r. sygn. II SA/Rz 1255/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził nieważność obu wymienionych wyżej decyzji. Sąd stwierdził, że w rozstrzygnięciu decyzji organu I instancji, wbrew jego brzmieniu, nie zostały ustalone warunki realizacji przedsięwzięcia, brakuje w nim bowiem obligatoryjnych elementów, które zostały zamieszczone dopiero w uzasadnieniu decyzji, czym organ rażąco naruszył prawo. Po powyższym wyroku, Wójt ostatecznie decyzją z dnia 7 sierpnia 2025 r. nr UIB.6220.3.2023, po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [....] (dalej: "RDOŚ"), Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [....] (dalej: "PPIS") i Regionalnego Dyrektora Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] (dalej: "RDZGW") oraz działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "k.p.a."), w zw. z art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 ust. 1 i 2 i art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112; dalej: "u.o.o.ś."), a także § 2 ust. 1 pkt 47, § 3 ust. 1 pkt 20, 34 i 83 lit. b oraz § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839), ustalił środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia p.n.: "Przetwarzanie odpadów inne niż niebezpieczne w procesie granulowania w granulatorze na terenie istniejącej WMB w [...] na terenie działek nr ewid. [...] w miejscowości [...] gmina [...], województwo podkarpackie". Przedstawiając zakres przedsięwzięcia organ wskazał, że będzie ono polegało na przetwarzaniu odpadów destruktu asfaltowego oraz odpadów betonu w procesie granulowania w granulatorze na terenie funkcjonującej Wytwórni Mas Bitumicznych w miejscowości [...] na ww. działkach. Przetwarzanie odpadów w procesie granulowania nie będzie powodować powstawania nowych odpadów. Odpady będą wykorzystywane do wytwarzania produktu: granulatu asfaltowego, wykorzystywanego przy budowie dróg. W ramach przedsięwzięcia nie będą prowadzone żadne prace budowlane ani ziemne poza montażem nowego zbiornika na wypełniacz w istniejącej instalacji WMA. Będzie to jedyna zmiana w obecnym zagospodarowaniu terenu zakładu, która pozostaje bez wpływu na obecne funkcjonowanie zakładu. Instalacja do wyrobu mas bitumicznych jest instalacją istniejącą i nie dojdzie do zmiany jej lokalizacji w wyniku realizacji przedsięwzięcia. Na terenie zakładu zachodzić będzie przetwarzanie do 90 000 Mg/rok odpadów destruktu asfaltowego - do 30 000 Mg/rok w instalacji produkującej mieszanki oraz do 60 000 Mg/rok w granulatorze i do 60 000 Mg/rok odpadów betonowych w granulatorze. Wskazano, że w bezpośrednim otoczeniu planowanej inwestycji znajdują się obiekty o charakterze przemysłowym (była Fabryka [...] S.A., Wytwórnia Mas Bitumicznych), leśnym i komunikacyjnym (droga wojewódzka i lokalna) oraz rolniczym. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa ma charakter jednorodzinny i zlokalizowana jest w kierunku południowym w odległości ponad 650 m od planowanej inwestycji. Powierzchnia zajmowanej przez Zakład nieruchomości wynosi ok. 2,27 ha, a w jej granicach nie występują obiekty zabytkowe objęte ochroną konserwatorską. W dalszej kolejności Wójt wskazał, że faza realizacji przedsięwzięcia ograniczać się będzie do przywiezienia i zamontowania nowego zbiornika na wypełniacz w istniejącej instalacji do produkcji mas asfaltowych oraz przywiezienia mobilnego granulatora na teren funkcjonującego zakładu WMB. Destrukt nie będzie składowany, lecz prowadzone będzie jego magazynowanie w ramach zbierania i przetwarzania odpadów. W trakcie prowadzenia prac na etapie realizacji nie pojawi się konieczność odwodnienia terenu, nie będą również prowadzone żadne prace mogące wpływać na stan wód powierzchniowych i podziemnych. Oddziaływanie na powietrze atmosferyczne w fazie realizacji przedsięwzięcia będzie miało charakter krótkotrwały. Emisje niezorganizowane zanieczyszczeń w trakcie realizacji będą pochodziły głównie ze spalania paliw w silnikach pojazdów transportujących nowy zbiornik na wypełniacz oraz granulator. Natomiast nowy zbiornik na wypełniacz będzie nowym źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza. Granulator powodować będzie oddziaływanie na klimat akustyczny oraz powietrze atmosferyczne, ponieważ stanowi on źródło emisji hałasu i zanieczyszczeń związane z pracą silnika tego urządzenia. Poza tym warunki użytkowania terenu nie ulegną zmianom w stosunku do stanu obecnego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przytoczył ponadto ustalenia wskazane przez organy uzgadniające planowane przedsięwzięcie oraz odniósł się do złożonych w toku postępowania sprzeciwów mieszkańców [...]. Organ nie podzielił jednak tych zarzutów, stwierdzając, że stanowią one jedynie polemikę z wnioskami raportu oddziaływania na środowisko i organu. Od powyższej decyzji tożsame w swej treści odwołania wnieśli J.K., B.T., S.P. oraz E.B. Zaskarżyli w nich również postanowienie RDZGW z dnia 18 grudnia 2023 r. nr RZ.RZŚ.4900.28.2023.MS i postanowienie RDOŚ z dnia 24 maja 2024 r. nr WOŚS.4221.15.3.2023.PM.8, uzgadniające warunki realizacji przedsięwzięcia. W odwołaniach zarzucono w szczególności uniemożliwienie społeczeństwu ustosunkowania się do uzupełnienia Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko złożonego przez Inwestora w marcu 2024 r., błędną ocenę braku powiązań przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami, nieprzeprowadzenie procedury oceny oddziaływania na środowisko oraz naruszenie przepisów dotyczących dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku oraz w zakresie zanieczyszczeń emitowanych do powietrza. W wyniku rozpoznania wniesionych odwołań, SKO opisaną na wstępie decyzją z dnia 22 października 2025 r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty odwołania są niezasadne i były już podnoszone na wcześniejszych etapach postępowania. Kolegium przypomniało, że uwzględniając zarzuty co do uniemożliwienia społeczeństwu ustosunkowania się do uzupełnienia Raportu oraz co do oceny braku powiązań przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami, decyzją z dnia 23 kwietnia 2025 r. uchyliło w całości poprzednią decyzję Wójta z dnia 20 lutego 2025 r. W ocenie SKO, prowadząc ponownie postępowanie Wójt zapewnił społeczeństwu pełny udział w postępowaniu oraz dokonał analizy wpływu przedsięwzięcia na otoczenie oraz analizy powiązania inwestycji z już istniejącą działalnością Wytwórni Mas Bitumicznych. W dniu 7 maja 2025 r. organ I instancji opublikował obwieszczenie o możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy, w tym z uzupełnionym raportem oraz składania uwag i wniosków w ramach procedury udziału społeczeństwa. Obwieszczenie zostało upublicznione poprzez Biuletyn Informacji Publicznej, tablicę ogłoszeń Urzędu Gminy [...]. oraz w miejscu planowanej realizacji inwestycji na terenie sołectwa [...]. Zapewniono co najmniej 30 dni na składanie uwag. Następnie w dniu 3 lipca 2025 r. wydano obwieszczenie o zakończeniu postępowania dowodowego, informując strony o możliwości zapoznania się z całością zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji. Kolegium nie podzieliło również dalszych zarzutów odwołania. Wskazało, że w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko Wójt zastosował się do obowiązków ustawowych. Dokonano niezbędnych uzgodnień, a warunki realizacji inwestycji określone przez organy opiniujące zostały uwzględnione w decyzji środowiskowej. SKO zauważyło w szczególności, że wszystkie odpady będą magazynowane selektywnie, w sposób zapobiegający ich rozprzestrzenianiu się w środowisku. Odpady przyjmowane do procesów przetwarzania będą magazynowane selektywnie w zasiekach lub na hałdzie, na szczelnym, utwardzonym podłożu. W celu zapobiegania powstawaniu odcieków podczas opadów atmosferycznych, odpady będą przykrywane plandekami. Przy gospodarowaniu odpadami przestrzegane będą ogólne zasady wynikające z ustawy o odpadach. Wszystkie wytwarzane odpady będą przekazywane uprawnionym podmiotom. Organ zaznaczył, że w bezpośrednim sąsiedztwie przedsięwzięcia brak terenów chronionych pod względem akustycznym, dla których obowiązują wartości dopuszczalnego poziomu hałasu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r. poz. 112). Zgodnie z dokumentacją, najbliższa zabudowa mieszkaniowa oddalona jest o ok. 650 m od planowanego zadania, w kierunku południowo-zachodnim. Są to tereny zakwalifikowane jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, dla których wartości dopuszczalne poziomu hałasu wynoszą 50 dB(A) w porze dziennej oraz 40 dB(A) w porze nocnej. SKO wyjaśniło dalej, że na etapie realizacji projektowanego przedsięwzięcia mogą wystąpić oddziaływania związane z prowadzonymi pracami montażowymi oraz transportem materiałów i elementów instalacji na teren istniejącej wytwórni mas asfaltowych. Będą to uciążliwości krótkotrwałe, odwracalne, które ustaną z chwilą zakończenia etapu realizacji przedsięwzięcia. Natomiast w związku z realizacją zadania, nowym istotnym źródłem hałasu będzie praca linii do granulacji (mobilnego granulatora) o równoważnym poziomie mocy akustycznej równym ok. 108 dB(A). Urządzenie to zlokalizowane będzie w pobliżu zasieków destruktu asfaltowego, na działce ewid. nr [...]. Natężenie ruchu pojazdów po terenie WMB uwzględnione zostało na poziomie średnio ok. 5 pojazdów/godzinę (6 w przypadku emitorów modelujących drogi poruszania się pojazdów osobowych) oraz 4 przejazdów ładowarki/godzinę. Nadto w dokumentacji przedstawiono obliczenia akustyczne od źródeł hałasu pochodzących od przedmiotowego przedsięwzięcia oraz istniejących już źródeł hałasu. Przy założeniu jednoczesnej pracy wszystkich urządzeń, z przedstawionej analizy akustycznej wynika, że izolinie o wartości 50/40 dB (A), będące granicami normatywnego oddziaływania dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w porze dziennej/nocnej, nie obejmują swoim zasięgiem terenów chronionych akustycznie. W dalszej kolejności SKO wskazało, że w trakcie eksploatacji planowanego przedsięwzięcia emisja zanieczyszczeń do powietrza będzie związana m. in. ze: spalaniem oleju napędowego w silniku granulatora, procesem granulowania odpadów, napełnianiem zbiornika magazynowego wypełniacza oraz spalaniem paliw w silnikach pojazdów poruszających się po przedmiotowym terenie. Zanieczyszczone powietrze z napełniania nowego zbiornika wypełniacza oczyszczane będzie w filtrze tkaninowym o gwarantowanym stężeniu pyłu po odpyleniu wynoszącym max. 20 mg/Nm3. Podczas transportu jak i magazynowania odpadów przewidywanych do przetwarzania będą one szczelnie nakrywane plandeką. Przed załadunkiem do granulatora odpady betonu będą zraszane wodą. Odpady i produkty będą magazynowane w zasiekach, a wysokość ich magazynowania nie będzie przekraczać wysokości ścian i przegród. Odpady magazynowane będą również na hałdzie, które będą przykrywane szczelnymi plandekami. W związku z realizacją przedmiotowego zamierzenia nie nastąpi wzrost produkcji mas bitumicznych w Wytwórni. Organ odwoławczy zaznaczył również, że przedstawione w dokumentacji obliczenia rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu, nie wykazały przekroczeń dopuszczalnych stężeń zanieczyszczeń w powietrzu. Przedsięwzięcie planowane jest do zrealizowania poza granicami wielkopowierzchniowych form ochrony przyrody, w tym poza obszarami Natura 2000. Teren przedsięwzięcia znajduje się poza terenami narażonymi na niebezpieczeństwo wystąpienia powodzi oraz w bezpośrednim sąsiedztwie strefy ochrony bezpośredniej wyznaczonej dla dwóch studni. Planowane przedsięwzięcie, przy wypełnieniu warunków wymienionych w sentencji, spełni wymogi stawiane przez przepisy z zakresu ochrony środowiska gruntowo-wodnego. Realizacja przedsięwzięcia nie wymaga konieczności wycinki drzew i krzewów. Biorąc pod uwagę zakres, rodzaj i lokalizację przedsięwzięcia oraz skalę generowanych oddziaływań na środowisko przyrodnicze, zamierzenie nie będzie się wiązać ze znaczącym oddziaływaniem na elementy przyrodnicze środowiska. Nie będzie wpływało negatywnie na zmiany klimatu, ani na zmianę obecnego krajobrazu, jak też nie koliduje z obiektami i obszarami zabytkowymi. Wobec tych ustaleń organ odwoławczy uznał zarzuty stawiane decyzji organu I instancji oraz postanowieniom uzgodnieniowym za niezasadne. Stwierdził, że planowane przedsięwzięcie nie spowoduje naruszenia obowiązujących norm ochrony środowiska oraz nie pogorszy istniejącego stanu środowiska, przy uwzględnieniu wymagań i warunków określonych w decyzji. Kolegium przypomniało również, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest decyzją związaną, stwierdzając, że w sprawie nie zachodzi żadna z ustawowych przesłanek odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca zarzuciła naruszenie: 1. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 156 pkt 2 k.p.a. oraz w zw. z art. 59 ust.1 pkt 1 oraz art. 80 u.o.o.ś. oraz § 2 pkt 47 rozporządzenia, poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji wydanej z rażącym naruszeniem prawa polegającym na nieprzeprowadzeniu przez organ oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia i w konsekwencji wydaniu decyzji na podstawie art. 84 u.o.o.ś.; 2. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 6 k.p.a., art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 82 i art. 85 ust. 2 u.o.o.ś. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a, poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, wydanej z rażącym naruszeniem prawa polegającym na zastosowaniu przez organ I instancji dwóch podstaw prawnych wzajemnie się wykluczających oraz niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy z chwili wydania decyzji i w konsekwencji braku sporządzenia przez organ I instancji prawidłowego rozstrzygnięcia oraz uzasadnienia decyzji zgodnie z przepisami prawa; 3. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. art. 10 k.p.a., polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji w związku z brakiem zawiadomienia przez ten organ stron postępowania o złożonych przez inwestora uzupełnieniach do Raportu o oddziaływaniu na środowisko wskutek wezwań organów uzgadniających i w konsekwencji brakiem możliwości zapoznania się przez strony postępowania z uzupełnieniami do Raportu złożonymi przez inwestora organom uzgadniającym pismem marca 2024 r.; 4. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w szczególności poprzez: ( brak zbadania czy organ I instancji orzekał w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy w sprawie, w tym w oparciu o uzupełnienia do Raportu o oddziaływaniu na środowisko, w sytuacji gdy społeczeństwo oraz strony postępowania w trakcie prowadzonego postępowania i w związku zakończeniem postępowania dowodowego w sprawie przez organ I instancji nie mogły zapoznać się z uzupełnieniami do Raportu, z uwagi na ich brak w aktach sprawy organu I instancji; ( brak zbadania powiązań przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami i przyjęcie błędnej oceny przedstawionej w Raporcie oddziaływania na środowisko; ( brak zbadania i przyjęcie błędnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego poprzez uznanie, że podane wskaźniki stężeń substancji w powietrzu w Raporcie o oddziaływaniu na środowisko, nie przekroczą maksymalnego poziomu substancji w powietrzu w czasie fazy realizacji oraz eksploatacji przedsięwzięcia i ustalenie, że pomimo przekroczenia wskazanych wartości maksymalnych poziomu substancji w powietrzu dla obszarów poza terenem inwestycji ich poziom nie będzie nadmierny, ( brak zbadania i przyjęcie błędnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego poprzez całkowite zdeprecjonowanie znaczenia tych wartości maksymalnych dla poziomu hałasu wskazanych w regulacji art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.o.o.ś. w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku i ustalenie, że pomimo przekroczenia wskazanych wartości maksymalnych poziomu hałasu w dzień i nocy dla obszarów poza terenem inwestycji, ich poziom nie będzie nadmierny; 6. art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 142 k.p.a., poprzez brak pełnej kontroli postanowień organów uzgadniających w ramach postępowania odwoławczego. W oparciu o tak sformułowane zarzuty, skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie o uchylenie tych decyzji. Ponadto wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła między innymi, że w przedmiotowym postępowaniu Wójt nie przeprowadził obligatoryjnej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wskazała, że w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej brak jest odniesienia do wymogów wynikających z art. 85 ust. 2 u.o.o.ś., a uzasadnienie sprowadza się do przytoczenia uzasadnień organów uzgadniających i opiniujących przedsięwzięcie. Nadto organ I instancji powołuje się na dwie podstawy prawne wydania decyzji, tj. art. 84 i art. 85 u.o.o.ś. wzajemnie się wykluczające. Również przyjęty stan faktyczny jest nieaktualny, ponieważ w pobliżu planowanego przedsięwzięcia po dniu złożenia wniosku przez inwestora oraz przedłożenia dokumentu w postaci Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zostały wybudowane nowe budynki mieszkalne oraz działa jednostka wojskowa na terenie byłej fabryki wagonów. Skarżąca zarzuciła także, że organy nie odniosły się do kwestii analizy powiązania planowanej inwestycji z już istniejącą działalnością Wytwórni Mas Bitumicznych w [....]. Podniosła przy tym, że przedsięwzięcie zalicza się do grupy przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej jako P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.). Z kolei z art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji według ww kryteriów Sąd uznał skargę za niezasadną. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja SKO z dnia 22 października 2025 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia p.n.: Przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne w procesie granulowania w granulatorze na terenie istniejącej Wytwórni Mas Bitumicznych w [....] (dalej w skrócie również: "WMB") na terenie – jak ostatecznie wskazano – działek nr ewid. [...] w miejscowości [...], gmina [...], województwo podkarpackie. Do wniosku załączono m.in. raport oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko. W kontrolowanym postępowaniu organy usunęły nieprawidłowości co do konstrukcji sentencji decyzji, na które zwracał uwagę tutejszy Sąd w wyroku z dnia 13 czerwca 2022 r., II SA/Rz 1255/22. Skarżone w sprawie decyzje zostały wydane po przeprowadzeniu postępowania w trybie i na zasadach określonych w u.o.o.ś. Prawidłowo, z uwagi na charakter zamierzenia ustalono, że należy je zakwalifikować do grupy przedsięwzięć wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 47, § 3 ust. 1 pkt 20, 34 i 83 lit. b oraz § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 47 w związku z § 2 ust. 2 pkt 1 ww rozporządzenia przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko są: "instalacje do przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów inne niż wymienione w pkt 41. Mogące przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę lub o całkowitej pojemności nie mniejszej niż 25 000 t, w związku z rozbudową, przebudową lub montażem przedsięwzięć realizowanych lub zrealizowanych wymienionych w § 2 ust. 1 ww rozporządzenia, jeżeli ta rozbudowa, przebudowa lub montaż osiąga progi określone w § 2 ust. 1 ww rozporządzenia, o ile zostały one określone". Tym samym przedsięwzięcie należy zaliczyć do grupy mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje wydane zostały po przeprowadzeniu postępowania w trybie i na zasadach określonych w u.o.o.ś. Zgodnie z art. 61 ust. 2 u.o.o.ś. ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Według art. 3 ust. 1 pkt 8 u.o.o.ś. przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: - weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, - uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, - zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postepowaniu. W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 1 u.o.o.ś.). Zgodnie z art. 77 ust. 1 u.o.o.ś., jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz zasięga opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W niniejszej sprawie oba organy ostatecznie pozytywnie zaopiniowały realizację planowanego przedsięwzięcia. Nadto, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 u.o.o.ś.). Na mocy art. 80 ust. 1 u.o.o.ś., jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Z powyższych regulacji oraz z dyspozycji art. 81 u.o.o.ś. wynika, że ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia. Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić jedynie w razie: 1. niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2), 2. odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy, o których mowa a art. 77 ust. 1 u.o.o.ś., 3. braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 u.o.o.ś.), 4. gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 u.o.o.ś.), 5. jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 u.o.o.ś.). W ocenie Sądu, postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest postępowaniem skomplikowanym zawierającym w sobie duży ładunek wiedzy specjalistycznej, której nie posiadają organy administracji. Przykładem dokumentu, który bazuje na wiedzy specjalistycznej jest raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Raport jest dokumentem prywatnym, ale opracowanym przez osoby posiadające wiadomości specjalne. Raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń może nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań przyrodniczych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy raportu, której wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora (vide: wyroki w sprawach: II OSK 844/16 z 28 października 2016 r.; II SA/Kr 795/16 z 19 września 2016 r., II SA/Sz 1496/1527 kwietnia 2016 r. - dostępne w CBOSA). Inaczej rzecz ujmując, każdorazowo zarzuty i zastrzeżenia strony wobec ustaleń raportu nie mogą być gołosłowne, a powinny zostać poparte np. ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskaże wady raportu. Kontrdowody przeciwko specjalistycznemu raportowi powinny reprezentować wartość merytoryczną na co najmniej równym poziomie kompleksowości, a nie stanowić uwag negujących założenia w nim zawarte, niepopartych głębszą analizą (vide wyrok II SA/Bd 750/14 z 11 lutego 2015 r., CBOSA). Raport powinien być spójny, rzetelny i kompleksowy i powinien zostać poddany ocenie przez prowadzące postępowanie organy. Zaś sąd administracyjny nie może poddawać ocenie merytorycznej ustaleń faktycznych raportu, jeśli ocena ta wymaga wiadomości specjalnych. W kontrolowanej sprawie organy dokonały należytej oceny raportu Sąd tą ocenę podziela. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w sprawie nie zaistniały warunki do odmowy zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Zdaniem Sądu bezpodstawne są zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów postępowania: art. 6, art. 7, art. 8, art. 77, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Z akt przedmiotowej sprawy oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż organy dokonały ustaleń faktycznych i rozstrzygnęły sprawę na podstawie całego materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu, po przeprowadzeniu analizy tego materiału. Ustalony w sprawie stan faktyczny i prawny został udokumentowany w sposób wystarczający dla rozstrzygnięcia w zgromadzonych dokumentach. Wbrew zarzutowi skargi zaskarżona decyzja zawiera uzasadnienie spełniające wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., w zakresie uzasadnienia faktycznego i prawnego. Postępowanie w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia stanowi wstępny etap procesu inwestycyjnego, a uzyskanie decyzji pozytywnej warunkuje możliwość wystąpienia o dalsze decyzje realizacyjne, w tym o pozwolenie na budowę (adaptację). Sprawy należące do zakresu Prawa budowlanego będą przedmiotem rozpatrzenia przez właściwy organ na etapie realizacji inwestycji. Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 59 ust. 1 pkt 1 oraz art.80 ustawy środowiskowej oraz § 2 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839) oraz art. 84 oraz art. 85 ust. 1 i ust.2 pkt 1 i 2 ustawy środowiskowej poprzez nieprzeprowadzenie przez Wójta Gminy [...] procedury oceny oddziaływania na środowisko, a także zarzuty naruszenia art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy środowiskowej poprzez uznanie, że podane w decyzji wskaźniki stężeń substancji ora poziom hałasu nie będą nadmierne. Bezpodstawny jest też zarzut odwołujących się dotyczący naruszenia art. 3 ust. 2 ustawy środowiskowej, gdyż realizacja inwestycji nie spowoduje zagrożenia dla zdrowia ludzi i dla środowiska. Zgodnie z art.62 ust. 1 ustawy środowiskowej w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: środowisko, w tym klimat oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa, dostępność do złóż kopalin; ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych; podatność danego przedsięwzięcia na zmiany klimatu; możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; wymagany zakres monitoringu. W przedmiotowym postępowaniu Wójt Gminy [....] zastosował się do powyższych obowiązków ustawowych. Przedsięwzięcie inwestycyjne zostało uzgodnione z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w [...] - postanowienie z dnia 24 maja 2024 r. znak: WOŚS.4221.15.3.2023.PM.S oraz z Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wody Polskie w [...] - postanowienie z dnia 18 grudnia 2023 r. znak: RZ.RZŚ.4900.28.2023.MS . Również Państwowy Powiatowy inspektor Sanitarny w [...] pozytywnie zaopiniował przedsięwzięcie pod względem sanitarno-higienicznym — opinia z dnia 21 listopada 2023 r., znak:PSNZ.9020.6.5.2023. Warunki realizacji inwestycji określone przez wymienione organy zostały uwzględnione w zaskarżonej decyzji środowiskowej Wójta Gminy [...]. Przedmiotowe przedsięwzięcie będzie polegało na przetwarzaniu odpadów destruktu asfaltowego oraz odpadów z betonu w procesie granulowania w granulatorze, na terenie funkcjonującej Wytwórni Mas Bitumicznych (WMB), na terenie działek o nr ewid. [...] w miejscowości [....]. W ramach przedsięwzięcia zainstalowane zostaną granulator oraz zbiornik na wypełniacz. Obecnie powierzchnia zakładu wynosi ok. 2,77 ha. Realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia prowadzona będzie z wykorzystaniem istniejącej instalacji. Odpady będą wykorzystywane do wytwarzania produktu: granulatu asfaltowego, wykorzystywanego przy budowie dróg. Realizacja przedsięwzięcia nie wiąże się z pracami budowlanymi. Prace będą ograniczone do montażu nowego zbiornika na wypełniacz oraz przywiezieniem na teren zakładu mobilnego granulatora. Obecnie na terenie objętym przedsięwzięciem prowadzona jest produkcja mieszanek mineralno-asfaltowych przy użyciu instalacji o wydajności maksymalnej 160 Mg/h. Na terenie przedsięwzięcia odpady-będą poddawane procesom odzysku R5 (recykling lub odzysk innych materiałów nieorganicznych) i R13 (magazynowanie odpadów poprzedzające którykolwiek z procesów wymienionych w pozycji R1-R12 (z wyjątkiem wstępnego magazynowania u wytwórcy odpadów), zgodnie z załącznikiem nr 1 do z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2023 r., poz. 1587 ze zm.). W istniejącej wytwórni mas bitumicznych przetwarzane będą odpady inne niż niebezpieczne w ilości do 90 000 Mg rocznie odpadów destruktu asfaltowego (w tym do 30 000 Mg rocznie w instalacji produkującej masy asfaltowe i 60 000 Mg w granulatorze) oraz do 60 000 mg rocznie odpadów betonowych (wyłącznie w granulatorze). Wszystkie odpady będą magazynowane selektywnie, w sposób zapobiegający ich rozprzestrzenianiu się w środowisku, Odpady przyjmowane do procesów przetwarzania będą magazynowane selektywnie w zasiekach lub na hałdzie, na szczelnym, utwardzonym podłożu. W celu zapobiegania powstawaniu odcieków podczas opadów atmosferycznych, odpady będą przykrywane plandekami. Przy gospodarowaniu odpadami przestrzegane będą ogólne zasady wynikające z ustawy o odpadach. Wszystkie wytwarzane odpady będą przekazywane uprawnionym podmiotom. W bezpośrednim sąsiedztwie przedsięwzięcia brak terenów chronionych pod względem akustycznym, dla których obowiązują wartości dopuszczalnego poziomu hałasu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112). Zgodnie z dokumentacją, najbliższa zabudowa mieszkaniowa oddalona jest o ok. 650 m od planowanego zadania, w kierunku południowo-zachodnim. Są to tereny zakwalifikowane jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, dla których zgodnie z ww. rozporządzeniem wartości dopuszczalne poziomu hałasu wynoszą 50 dB(A) w porze dziennej oraz 40 dB(A) w porze nocnej. Na etapie realizacji projektowanego przedsięwzięcia mogą wystąpić oddziaływania związane z prowadzonymi pracami montażowymi oraz transportem materiałów i elementów instalacji (mobilnego granulatora, nowego zbiornika na wypełniacz) na teren istniejącej wytwórni mas asfaltowych. Będą to uciążliwości krótkotrwałe, odwracalne, które ustaną z chwilą zakończenia etapu realizacji przedsięwzięcia. W związku z realizacją zadania, nowym istotnym źródłem hałasu będzie praca linii do granulacji (mobilnego granulatora) o równoważnym poziomie mocy akustycznej równym ok. 108 dB(A). Urządzenie to zlokalizowane będzie w pobliżu zasieków destruktu asfaltowego, na działce ewid. nr [...]. Natężenie ruchu pojazdów po terenie WMB uwzględnione zostało na poziomie średnio ok. 5 pojazdów/godzinę (6 w przypadku emitorów modelujących drogi poruszania się pojazdów osobowych) oraz 4 przejazdów ładowarki/godzinę. Przedsięwzięcie będzie eksploatowane w porze dnia i porze nocy, w zależności od zapotrzebowania. Po realizacji zadania nie dojdzie do wzrostu produkcji mas asfaltowych. W dokumentacji przedstawiono obliczenia akustyczne od źródeł hałasu pochodzących od przedmiotowego przedsięwzięcia oraz istniejących już źródeł hałasu (praca instalacji do wytwórni mieszanek mineralno-bitumicznych, załadunek kruszywa do dozatorów kruszywu, wyładunek kruszywa, ruchu pojazdów). Założono jednoczesną pracę wszystkich urządzeń. Jak wynika z przedstawionej analizy akustycznej, izolinie o wartości 50/40 dB (A), będące granicami normatywnego oddziaływania dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w porze dziennej/nocnej, nie obejmują swoim zasięgiem terenów chronionych akustycznie. Biorąc powyższe pod uwagę, przewiduje się, iż przedsięwzięcie nie będzie powodować przekroczeń wartości dopuszczalnych poziomu hałasu dla pory dnia na terenach prawnie chronionych pod względem akustycznym i tym samym spełniać będzie wymagania ochrony środowiska w zakresie akustycznym. Etap realizacji przedsięwzięcia będzie obejmował m. in.: transport i montaż/ustawienie urządzeń na terenie istniejącej Wytwórni Mas Bitumicznych. W związku z powyższym wpływ przedsięwzięcia na etapie jego realizacji można uznać za mało znaczący. Uciążliwości związane z etapem realizacji będą miały charakter krótkotrwały, odwracalny i ustaną wraz z chwilą zakończenia prac realizacyjnych. W trakcie eksploatacji planowanego przedsięwzięcia emisja zanieczyszczeń do powietrza będzie związana m. in. ze: spalaniem oleju napędowego w silniku granulatora, procesem granulowania odpadów, napełnianiem zbiornika magazynowego wypełniacza oraz spalaniem paliw w silnikach pojazdów poruszających się po przedmiotowym terenie. Zanieczyszczone powietrze z napełniania nowego zbiornika wypełniacza oczyszczane będzie w filtrze tkaninowym o gwarantowanym stężeniu pyłu po odpyleniu wynoszącym max. 20 mg/Nm3. Podczas transportu jak i magazynowania odpadów przewidywanych do przetwarzania będą one szczelnie nakrywane plandeką. Przed załadunkiem do granulatora odpady betonu będą zraszane wodą. Odpady i produkty będą magazynowane w zasiekach, a wysokość ich magazynowania nie będzie przekraczać wysokości ścian i przegród. Odpady magazynowane będą również na hałdzie, które będą przykrywane szczelnymi plandekami. W związku z realizacją przedmiotowego zamierzenia nie nastąpi wzrost produkcji mas bitumicznych w Wytwórni. Przedstawione w przedłożonej dokumentacji obliczenia rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu, nie wykazały przekroczeń dopuszczalnych stężeń zanieczyszczeń w powietrzu. Przedmiotowe przedsięwzięcie planowane jest do zrealizowania poza granicami wielkopowierzchniowych form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r., poz. 1336 ze zm.), w tym poza obszarami Natura 2000. Najbliżej położonym obszarem Natura 2000 jest specjalny obszar ochrony siedlisk [...] oddalony o ok. 2,45 km. Przedsięwzięcie znajduje się znajduje się w granicach korytarza ekologicznego - Korytarza Południowego (KPd-6A) wyznaczonego w Projekcie korytarzy ekologicznych łączących Europejską Sieć Natura 2000 w Polsce (Jędrzejewski W., Nowak S., Stachura K., Skierczyński M., Mysłajek R. W., Niedziałkowski K. Jędrzejewska B., Wójcik J. M., Zalewska H., Pilot M. 2005; zaktualizowanym w latach 2010 - 2012 przez Instytut Biologii Ssaków PAN w Białowieży), celem zapewnienia łączności ekologicznej, zarówno w skali całego kraju, jak i w skali europejskiej. Teren przeznaczony pod przedmiotowe zamierzenie jest terenem przekształconym antropogenicznie, na którym funkcjonuje obecnie Wytwórnia Mas Bitumicznych. Otoczenie terenu stanowią także tereny przemysłowe oraz pola uprawne. W bezpośrednim otoczeniu planowanej inwestycji znajdują się obiekty o charakterze przemysłowym (Fabryka [...] S.A., Wytwórnia Mas Bitumicznych), leśnym i komunikacyjnym (droga wojewódzka i lokalna), rolniczym: od północy - tereny przemysłowe Fabryki [...] S.A., od wschodu - tereny przemysłowe Fabryki [...] S.A., dalej tereny leśne, od południa - droga gminna, dalej tereny użytkowane rolniczo, od zachodu - tereny istniejącej Wytwórni Mas Bitumicznych, dalej tereny o charakterze rolniczym. Teren przedsięwzięcia znajduje się poza terenami narażonymi na niebezpieczeństwo wystąpienia powodzi oraz w bezpośrednim sąsiedztwie strefy ochrony bezpośredniej wyznaczonej dla dwóch studni, z których następuje pobór wody podziemnej dla potrzeb bytowo- gospodarczych i technologicznych Fabryki [...] S.A. Ponadto teren przedsięwzięcia znajduje się w całości w granicach Głównego Zbiornika Wód Podziemnych Nr [...]. Planowane przedsięwzięcie, przy wypełnieniu warunków wymienionych w sentencji, spełni wymogi stawiane przez przepisy z zakresu ochrony środowiska gruntowo-wodnego. Jednocześnie, przedsięwzięcie nie będzie wpływać negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, wyznaczonych dla jednolitych części wód oraz dla obszarów chronionych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c Dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej. Planowane przedsięwzięcie, przy wypełnieniu warunków określonych w decyzji środowiskowej, spełni wymogi stawiane przez przepisy z zakresu ochrony środowiska gruntowo-wodnego. Jednocześnie, przedsięwzięcie nie będzie wpływać negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, wyznaczonych dla jednolitych części wód oraz dla obszarów chronionych, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c Dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej. Realizacja przedsięwzięcia nie wymaga konieczności wycinki drzew i krzewów. Biorąc pod uwagę zakres, rodzaj i lokalizację przedsięwzięcia oraz skalę generowanych Oddziaływań na środowisko przyrodnicze, planowane zamierzenie nie będzie się wiązać ze znaczącym oddziaływaniem na elementy przyrodnicze środowiska, w tym na przedmioty ochrony w. obszar Natura 2000, jego integralność oraz spójność sieci Natura 2000. Planowane zamierzenie nie będzie wpływało negatywnie na zmiany klimatu ze względu na jego zakres oraz niewielki zakres prac budowlano-montażowych związanych z etapem realizacji przedsięwzięcia. Projektowane przedsięwzięcie nie wpłynie na zmianę obecnego krajobrazu, ponieważ planowane przedsięwzięcie będzie eksploatowane na terenie istniejącej WMB. Planowane przedsięwzięcie nie koliduje z obiektami i obszarami zabytkowymi. W miejscu przewidzianych prac budowlanych nie znajdują się również zidentyfikowane stanowiska archeologiczne. Realizacja i eksploatacja przedmiotowego przedsięwzięcia nie będzie powodować oddziaływania transgranicznego na środowisko z uwagi na znaczną odległość od granicy państwa i lokalny zasięg oddziaływań. Eksploatacja przedsięwzięcia nie wymaga ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, ponieważ zastosowane rozwiązania techniczne, technologiczne, organizacyjne pozwolą na dotrzymanie prawnie obowiązujących standardów jakości środowiska. ' Z przedstawionych wyżej względów – zdaniem Sądu - nieuzasadnione są zarzuty dotyczące postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia 24 maja 2024 r. WOŚS.4221.15.3.2023.PM.8 oraz postanowienia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wody Polskie w [...] z dnia 18 grudnia 2023 r. Nr RZ.RZŚ.4900.28.2023.MS , uzgadniające przedmiotowe przedsięwzięcie. Na podstawie analizy przeprowadzonej na zgromadzonych dokumentach, w tym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, określono oddziaływania i potencjalne zagrożenia środowiska, związane z realizacją i eksploatacją przedsięwzięcia. W oparciu o informacje zawarte w tych dokumentach zostały zdefiniowane warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia zapewniające ochronę środowiska. W związku z powyższym można stwierdzić, iż planowane przedsięwzięcie nie spowoduje naruszenia obowiązujących norm ochrony środowiska oraz nie pogorszy istniejącego stanu środowiska, przy uwzględnieniu wymagań i warunków określonych w zaskarżonej decyzji. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest decyzją związaną. Oznacza to, że organ właściwy do wydania tej decyzji winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami powołanej ustawy i jest zobligowany wydać tę decyzję, jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy. W przedmiotowej sprawie inwestor spełnił te wymagania. Odmowa ustalenia środowiskowych uwarunkowań może nastąpić jedynie w przypadkach określonych w ustawie. Przesłanki odmowy zgody na realizację przedsięwzięcia stanowią: - niezgodność lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 2 u.i.o.ś.), - brak zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie, niż wariant proponowany przez wnioskodawcę jeżeli w stosunku do proponowanego zaistniały przesłanki odmowy uzgodnienia warunków realizacji (art. 81 ust. 1 u.i.o.ś.), - wykazanie znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 (art. 81 ust. 2 u.i.o.ś.), - wykazanie, że przedsięwzięcie może wpływać negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz art. 61 Prawa wodnego (art. 81 ust. 3 u.i.o.ś.). W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z ustawowych przesłanek odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań. Sąd w tym zakresie w całości podziela stanowisko SKO. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd stwierdza, że zarzut naruszenia art. 33 w zw. z art. 79 ustawy 1 ustawy środowiskowej poprzez uniemożliwienie społeczeństwu ustosunkowania się do uzupełnienia Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko złożonego przez Inwestora firmę S. sp. z o. o. w marcu 2024 r. oraz zarzut art. 66 ust. 1 pkt 3b) tej ustawy poprzez błędną ocenę braku powiązań przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami, został uwzględniony przez SKO w decyzji z dnia 23 kwietnia 2025 r., uchylającą w całości decyzję wcześniejszą decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 20.02.2025 r. Przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia Kolegium wskazało na konieczność umożliwienia społeczeństwu udziału w postępowaniu po uzupełnieniu raportu o oddziaływaniu na środowisko , a także na potrzebę dokonania przez organ I instancji rzetelnej analizy wpływu przedsięwzięcia na otoczenie oraz analizy powiązania inwestycji z już istniejącą działalnością Wytwórni Mas Bitumicznych w [....]. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy Wójt Gminy [...] zapewnił społeczeństwu pełny udział w postępowaniu, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa oraz dokonał analizy wpływu przedsięwzięcia na otoczenie oraz analizy powiązania inwestycji z już istniejącą działalnością Wytwórni Mas Bitumicznych w [...]. W dniu 07.05.2025 r. organ I instancji opublikował obwieszczenie informujące społeczeństwo o możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy, w tym uzupełnionym raportem OOS, oraz składania uwag i wniosków w ramach procedury udziału społeczeństwa. Obwieszczenie zostało upublicznione poprzez Biuletyn Informacji Publicznej, tablicę ogłoszeń Urzędu Gminy [...] oraz w miejscu planowanej realizacji inwestycji na terenie sołectwa G. Zapewniono co najmniej 30 dni na składanie uwag. Następnie, w dniu 03.07.2025 r., wydano obwieszczenie o zakończeniu postępowania dowodowego zgodnie z art. 10, 49 i 81 Kodeksu postępowania administracyjnego, informując strony o możliwości zapoznania się z całością zebranego materiału dowodowego przed wydaniem niniejszej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi co do powielenia przez SKO uzasadnień organów uzgadniających, Sąd uznał je za niezasadne. Jeszcze raz należy podkreślić, że w niniejszej sprawie organy są zobligowane, zgodnie z wolą ustawodawcy do skorzystania z opinii i uzgodnień specjalistycznych organów. W ocenie Sądu w kontrolowanej sprawie organy obu instancji zaakceptowały stanowisko organów uzgadniających, które było jednoznaczne, logiczne i wyczerpujące. Przywoływanie ich w uzasadnieniu decyzji jest oczywiste i nie stanowi błędu. Zarzut nieprzeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przez organ I instancji z uwagi na powołanie, obok art. 85 u.o.o.ś., art. 84, razi, w okolicznościach sprawy. Przebieg całego wieloletniego postępowania wskazuje na prowadzenie takiej oceny oddziaływania na środowisko. Omyłkowe powołanie art. 84 u.o.o.ś. nie miało wpływu na wynik sprawy. Co do zarzutu niezbadania skumulowanego oddziaływania na środowisko (art. 66 ust. 1 pkt 3b u.o.o.ś.) jest on także bezzasadny. Wbrew twierdzeniom skarżącej (pkt 7 strona 39 raportu) – cytowane w skardze na jej stronie 9, przytoczono tylko fragmentarycznie. Opuszczono kluczowy passus, mający następujące brzmienie: "W niniejszej dokumentacji uwzględniono zarówno oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, którym jest rozbudowa istniejącej instalacji produkującej masy asfaltowe o nowy zbiornik na wypełniacz, jak i prowadzenie granulowania odpadów w mobilnym granulatorze i obecne oddziaływanie całej wytwórni mas bitumicznych. Obliczenia wykazały brak ponadnormatywnego oddziaływania na poszczególne elementy środowiska". Naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 3b u.o.o.ś. nie miało miejsca. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.