II SA/Rz 1099/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2021 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieodpłatnego nabycia z mocy prawa własności nieruchomości - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Z.M. jako przedmiot zaskarżenia wskazała decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] wydaną w przedmiocie stwierdzenia nieodpłatnego nabycia z mocy prawa własności nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalną, względnie oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", jeżeli skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa). Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 Ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Oznacza to po pierwsze, konieczność uprzedniego wyczerpania administracyjnego toku instancji, a po drugie brak możliwości zaskarżenia decyzji organu I instancji. W niniejszej sprawie – jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych – skarżąca nie byłą stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r. Od decyzji tej zarówno skarżąca, jak i żadna ze stron postępowania administracyjnego nie wniosły odwołania, wobec czego stała się ona ostateczna. Powyższe oznacza, że skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 51 § 1 pkt 6 Ppsa, bowiem została wniesiona na ostateczne rozstrzygnięcie organu I instancji, które nie zostało zaskarżone w administracyjnym trybie instancji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.