II SA/Rz 1030/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2021 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi MS na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie przedłożenia prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę

Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2020 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia skargi poprzez wskazanie przedmiotu zaskarżenia, oznaczenie organu, którego skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W piśmie z dnia 4 lutego 2021 r. zawodowy pełnomocnik skarżącej podał, że przedmiotem skargi jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie prowadzonej pod nr [...] oraz decyzja tego organu z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]. Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2021 r. sprawę bezczynności organu zarejestrowano pod sygn. II SAB/Rz 22/21, natomiast jako przedmiot zaskarżenia w sprawie pod sygn. II SA/Rz 1030/20 przyjęto – stosownie do pisma skarżącej – decyzję PINB w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 2325 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", jeżeli skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa). Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 Ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Oznacza to po pierwsze, konieczność uprzedniego wyczerpania administracyjnego toku instancji, a po drugie brak możliwości zaskarżenia decyzji organu I instancji. W rozpoznawanej sprawie skarżąca reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości wskazała, że przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu zainicjowanym jej skargą jest decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], wydana w przedmiocie nakazu przedłożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wniesienie skargi na rozstrzygnięcie organu I instancji czyni skargę niedopuszczalną, co w świetle przytoczonych wyżej uregulowań obliguje Sąd do jej odrzucenia. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.