II SA/Po 997/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia: odrzucić skargę /-/ J. Szuma

Pismem z dnia 10 października 2018 r. R. A. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2018 r., [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu (k. 2-4 akt sądowych). W treści skargi zawarł wniosek o zwolnienie go z kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2018 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej "Przewodniczący Wydziału") zarządził przesłać R. A. urzędowy formularz PPF (wniosek o prawo pomocy dla osoby fizycznej) w celu jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia dotychczasowego wniosku bez rozpoznania (na podstawie art. 252 i 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") (k. 1 załącznika do akt sądowych). Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wykonano poprzez skierowanie do R. A. wezwania datowanego na 20 listopada 2018 r. (k. 2 akt sądowych). Wezwanie to zostało odebrane 23 listopada 2018 r. przez dorosłego domownika pod adresem do korespondencji podanym w skardze przez skarżącego (k. 8 verte akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2018 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zarządzenie referendarza sądowego doręczono 7 stycznia 2019 r. i zostało ono odebrane przez dorosłego domownika pod adresem do korespondencji podanym w skardze przez skarżącego (k. 8 i 9 verte załącznika do akt sądowych) Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2019 r. Przewodniczący Wydziału polecił wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 złotych stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) (k. 9 akt sądowych). Odpis powyższego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wysłano skarżącemu wraz z pismem przewodnim datowanym na 11 lutego 2019 r. (k. 10 akt sądowych) i odebrał je 14 lutego 2019 r. dorosły domownik pod adresem do korespondencji podanym w skardze przez skarżącego (k. 11 verte akt sądowych). Dnia 25 lutego 2019 r. specjalista Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu potwierdził, że do 25 lutego 2019 r. wpis od R. A. nie wpłynął na rachunek Sądu (zobacz adnotację na k. 13 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 58 § 3 P.p.s.a sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 marca 2018 r. (k. 2 akt sądowych) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł. O prawidłowości powyższego zarządzenia przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 maja 2018 r., I OZ 511/18 (k. 20-21 akt sądowych). W tej sytuacji, skoro sąd drugiej instancji oddalił zażalenie skarżącego, to zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 marca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego stało się prawomocne. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 5 listopada 2018 r. polecił więc ponownie wezwać R. A. do uiszczenia należnego wpisu (k. 35 akt sądowych); wpis nie został jednak uiszczony w zakreślonym terminie, co potwierdził Oddział Finansowo-Budżetowy Sądu (k. 59 akt sądowych). Skoro wpis od skargi R. A. nie został wpłacony w wymaganym terminie, to wypełnione zostały przesłanki do jej odrzucenia na podstawie cytowanych na wstępie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. /-/ J. Szuma