II SA/Po 98/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2019 r. sprawy ze sprzeciwu W. K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2018r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odrzucić sprzeciw W. K.. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak

W. K. pismem z 21 stycznia 2018 r. wniósł sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2018 r. nr [...], którą uchylono, na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzję W. K. z dnia [...] 2018 r. o nr [...] w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Sprzeciw W. K. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a."), jako że zostały wniesiony przez podmiot w sposób oczywisty do tego nielegitymowany w rozumieniu art. 64a P.p.s.a. Podstawę do wniesienia sprzeciwu do wojewódzkiego sądu administracyjnego stanowi art. 64a P.p.s.a. W myśl tego przepisu "od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw [...]". Z art. 64a P.p.s.a. wynika, że sprzeciw od decyzji zastąpił skargę do sądu administracyjnego w zakresie, w jakim ta dotyczyła decyzji wydawanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. Przepis ten (art. 64 a P.p.s.a.) stanowi regulację szczególną względem art. 50 P.p.s.a., zgodnie z którym uprawnionym do wniesienia skargi jest "każdy, kto ma w tym interes prawny". Skarga do sądu administracyjnego jest środkiem zaskarżenia, w przypadku którego legitymacja do jego wniesienia jest relatywizowana względem przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego (może ją wnieść "każdy, kto ma w tym [to jest we wniesieniu skargi] interes prawny"). Natomiast legitymacja do wniesienia sprzeciwu od decyzji skonstruowana jest zgoła inaczej. Sprzeciw może wnieść formalnie rozumiana strona postępowania administracyjnego, a więc osoba z kręgu podmiotów, który brały bądź ewentualnie formalnie powinny brać udział w postępowaniu administracyjnym (por. postanowienie WSA w Poznaniu z 14 września 2018r. o sygn. II SA/Po 577/18 – dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić dodatkowo należy, że chodzi o ustalenie kręgu stron postępowania w oparciu o zebrany materiał dowodowy na danym etapie postępowania administracyjnego poprzedzającym wniesienie sprzeciwu. Wszakże sprzeciw dotyczy decyzji kasacyjnej, która nie kończy postępowania i która wręcz niekiedy może być skutkiem właśnie tego, że organ pierwszej instancji nie poczynił w sprawie wystarczających ustaleń, w tym także dotyczących kręgu stron. Trzeba pamiętać, że w jego dalszym toku postępowania administracyjnego (po decyzji kasacyjnej), na skutek kontynuowania administracyjnego postępowania wyjaśniającego, może dojść do ustaleń, które implikują konieczność włączenia do postępowania dodatkowych podmiotów. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy zauważyć należy, iż sprzeciw został wniesiony przez W. K., który w postępowaniu administracyjnym, w którym zapadła zakwestionowana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2018 r., występował w roli organu administracyjnego orzekającego w sprawie w pierwszej instancji – jako organ który mowa w art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018 r., poz. 2081). Zatem W. K. niewątpliwie nie może być uznany za stronę tego postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym nie jest legitymowany do wniesienia sprzeciwu, o który mowa na postawie art. 64a P.p.s.a. Zgodnie z art. 64b § 1 P.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skoro sprzeciw w niniejszej sprawie został wniesiony przez podmiot do tego oczywiście nielegitymowany, to w ocenie Sądu należało zastosować odpowiednio art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., uznając sprzeciw za niedopuszczalny "z innych przyczyn". O odrzuceniu sprzeciwu postanowiono na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak