II SA/Po 965/16

Dnia 09 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 lutego 2017 roku sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 roku Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę

Decyzją z dnia [...] 2016r. znak: [...] Prezydent Miasta P. na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 23) w zw. z art. 14 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 163 ze zm.) umorzył postępowanie w części dotyczącej przyznania pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych za okres od stycznia 2011r. do marca 2016r. w zw. z wnioskiem A. G. (zwanego dalej Skarżącym) z dnia 1 czerwca 2016r. W uzasadnieniu organ podał, że Skarżący wnioskiem z dnia 1 czerwca 2016r. zwrócił się o przyznanie pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych w okresie od stycznia 2011r. do maja 2016r. Organ podał, że postępowanie zostało wszczęte 15 czerwca 2016r. i w odniesieniu do żądania za okres od stycznia 2011r. do marca 2016r. stało się bezprzedmiotowe albowiem było już wcześniej wszczęte postępowanie w sprawie tożsamej (dotyczącej zadłużenia czynszowego), w której wydano następujące rozstrzygnięcia: 1. co do okresu od stycznia 2011 r. do lipca 2011 r. zapadł prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 r. (II SA/Po 186/12) oddalający skargę A. G. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2001 r., nr [...] odmawiającą przyznania A. G. pomocy finansowej na opłacenie czynszu w miesiącu lipcu 2011 r. i zaległości czynszowych od stycznia 2011 r. do lipca 2011 r. w kwocie [...]zł. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2015r. sygn. II SA/Po 1306/14 oddalono skargę w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego – decyzja SKO nr [...] (dot. decyzji z [...] 2014r., Nr [...] po ponownym rozpoznaniu wniosku z dnia 1 sierpnia 2011r. dot. umorzenia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych w miesiącach: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 2011r.) 2. co do okresu od sierpnia 2011 r. do grudnia 2013 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia [...] 2014 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych od sierpnia 2011 r. do grudnia 2012 r. i na rok 2013, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] decyzję tę utrzymało w mocy. Skargę na decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył Pan A. G. w dniu 28 października 2014 r. WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 29 września 2014r. (sygn. II SA/Po 1307/14) oddalił skargę. 3. co do okresu od stycznia 2014 r. do marca 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał w dniu [...] 2014r. decyzję odmowną nr [...], którą po złożeniu odwołania przez A. G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], utrzymało w mocy. 4. co do miesiąca lutego 2014 r. Prezydent Miasta P. w dniu [...] 2014 r. wydał decyzję (po ponownym rozpatrzeniu wniosku z dnia 3 marca 2014 r.) nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc luty 2014 r. w kwocie [...]zł. Decyzja ta została w dniu [...] listopada 2014 r. utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...]. Złożoną przez A. G. skargę na decyzję Kolegium, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wyrokiem z dnia 15 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Po 42/15. 5. co do okresu od kwietnia 2014 r. do maja 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał w dniu [...] 2014 r. decyzję nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych za miesiące : kwiecień, maj 2014 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] listopada 2014r., decyzją nr [...], utrzymało w mocy. 6. co do miesiąca czerwca 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał w dniu [...] 2014 r. decyzję nr [...] odmowną na uregulowanie zaległości za miesiąc czerwiec 2014 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy w dniu [...] października 2014 r. decyzją Nr [...],. W dniu 12 listopada 2014 r. A. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję Kolegium. WSA w Poznaniu wyrokiem z 7 maja 2015r. (sygn. II SA/Po 134/14 )skargę oddalił. 7. co do miesiąca lipca 2014 r. Prezydent Miasta P. wydal w dniu [...] 2014 r. decyzję odmowną nr [...] którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] listopada 2014 r., decyzją Nr [...], utrzymało w mocy. W dniu 22 grudnia 2014 r. skargę na decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył A. G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 12 marca 2015 r., sygn. akt SA/Po 41/15 oddalił skargę. 8. co do miesiąca sierpnia 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał w dniu [...] 2014 r. odmowną decyzję nr [...], którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] stycznia 2015r., Nr [...] 2002.2014, utrzymało w mocy. WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 12.03.2015r. (sygn. II SA/Po 41/15) skargę oddalił. 9. co do miesiąca września 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia [...] 2014 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc październik 2014 r. i zaległości czynszowych za miesiąc wrzesień 2014 r. Decyzja ta został utrzymana w mocy przez SKO w P. decyzją z [...] lutego 2016r. 10. co do miesiąca października 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia [...] 2015 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc listopad 2014 r. i zaległości czynszowych za miesiąc październik 2014 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] .2015, utrzymało w mocy. W dniu 25 marca 2015 r. skargę na decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył A. G.. Wyrokiem z dnia 12.08.2015r. (sygn. II SA./Po 345/15) WSA w Poznaniu skargę oddalił. 11. co do miesiąca listopada 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia [...] 2015 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc grudzień 2014 r. i zaległości czynszowych za miesiąc październik 2014 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] 201.2015, utrzymało w mocy. WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 3.06.2015r. (sygn. II SA/Po 409/15) skargę na tę decyzję oddalił. 12. co do miesiąca grudnia 2014 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia [...] 2015 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc styczeń 2015 r. i zaległości czynszowych za miesiąc grudzień 2014 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...], utrzymało w mocy. W czerwcu 2015 r. A. G. wniósł skargę na ww. decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 12.08.2015r. (sygn. II SA/Po 505/15) skargę na tę decyzję oddalił 13. co do miesiąca stycznia 2015 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia [...] 2015 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc luty 2015 r. i zaległości czynszowych za miesiąc styczeń 2015 r, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy. WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 16.09.2015r. (sygn. II SA/Po 575/15) skargę na tę decyzję oddalił 14. co do miesiąca lutego 2015 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia [...] 2015 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc marzec 2015 r. i zaległości czynszowych za miesiąc luty 2015 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...] utrzymało w mocy. 15. co do miesiąca marca 2015 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia [...] 2015r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc kwiecień 2015 r. i zaległości czynszowych za miesiąc marzec 2015 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy. 16. co do miesiąca kwietnia 2015 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia [...] 2015 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc maj 2015 r. i zaległości czynszowych za miesiąc kwiecień 2015 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzją z dnia [...] października 2015 r., nr [...] 17. co do miesiąca maja 2015 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia [...] 2015 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc czerwiec 2015 r. i zaległości czynszowych za miesiąc maj 2015 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] utrzymało w mocy. 18. co do miesiąca czerwca 2015 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia [...] 2015 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc lipiec 2015 r. i zaległości czynszowych za miesiąc czerwiec 2015 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] utrzymało w mocy. 19. co do miesiąca lipca 2015 r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję z dnia [...] 2015 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc sierpień 2015 r. i zaległości czynszowych za miesiąc lipiec 2015 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja z dnia [...] lutego 2016r. Nr [...] utrzymało w mocy, 20. co do miesiąca sierpnia 2015r. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] 2015r., Nr [...] odmówił przyznania pomocy na uregulowanie zaległości czynszowych za miesiąc wrzesień 2015r. i zaległości czynszowych za miesiąc sierpień 2015r.. SKO w P. decyzją z [...] stycznia 2016r., [...] utrzymało w/w decyzję w mocy, 21. co do miesiąca września 2015r. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] 2015r. Nr [...] odmówił przyznania pomocy na uregulowanie zaległości czynszowych za miesiąc wrzesień 2015r. i czynszu za miesiąc październik 2015r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją SKO w P. z dnia [...] lutego 2016r. Nr [...], 22. co do miesiąca października 2015r. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] 2015r., Nr [...] odmówił Skarżącemu przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc listopad 2015r. i zaległości czynszowych za październik 2015r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzja SKO w P. z dnia [...] kwietnia 2016r. Nr [...], 23. co do miesiąca listopada 2015r. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] 2016r., Nr [...] odmówił Skarżącemu przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc grudzień 2015r. i zaległości czynszowych za listopad 2015r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzja SKO w P. z dnia [...]04.2016r., 24. co do miesiąca grudnia 2015r. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...]2016r., Nr [...] odmówił Skarżącemu przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc styczeń 2016r. i zaległości czynszowych za grudzień 2015r. Aktualnie na skutek wniesionego odwołania sprawa jest rozpatrywana przez SKO w P., 25. co do miesiąca stycznia 2016r. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...]2016r., Nr [...] odmówił Skarżącemu przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc luty 2016r. i zaległości czynszowych za styczeń 2016r. Aktualnie na skutek wniesionego odwołania sprawa jest rozpatrywana przez SKO w P., 26. co do miesiąca lutego 2016r. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...]2016r., Nr [...] odmówił Skarżącemu przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc marzec 2016r. i zaległości czynszowych za luty 2016r. Aktualnie na skutek wniesionego odwołania sprawa jest rozpatrywana przez SKO w P., 27. co do miesiąca marca 2016r. Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...]2016r., Nr [...] odmówił Skarżącemu przyznania pomocy na uregulowanie czynszu za miesiąc kwiecień 2016r. i zaległości czynszowych za marzec 2016r. Aktualnie na skutek wniesionego odwołania sprawa jest rozpatrywana przez SKO w P. Organ podał, że z uwagi na fakt, iż wnioskowana potrzeba (pomoc na uregulowanie zaległości czynszowych od stycznia 2011r. do marca 2016r.) była już przedmiotem postępowania organu pomocy społecznej, a sytuacja bytowa Skarżącego nie uległa zmianie od czasu wydania w/w decyzji, ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy skutkowałoby naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, działaniem bez podstawy prawnej a w konsekwencji nieważnością decyzji (art. 156 § 1 pkt 3 i 2 kpa). Skoro więc postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe organ umorzył postępowanie na podstawie art. 105 § 1 kpa. We wniesionym w terminie odwołaniu (decyzja została doręczona 23 czerwca 2016r. a odwołanie złożone 5 lipca 2016r.) Skarżący domagał się uchylenie w/w decyzji. W uzasadnieniu podał, że ma już ponad 40 tysięcy zadłużenia za czynsz i energię, które miał mu opłacać [...]OPS, utrzymuje się jedynie z renty w kwocie [...]zł i miał otrzymać inne mieszkanie. Zaskarżoną decyzją z dnia 28 października 2016r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu SKO podało, że ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "bezprzedmiotowość postępowania" z art. 105 § 1 kpa. Przyjąć należy, że zachodzi ona przede wszystkim wówczas, gdy brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę co do istoty. Podstawy umorzenia zachodzą również wówczas, gdy organ prowadzi postępowanie w sprawie zakończonej już ostateczną decyzją administracyjną. Rozpoznawanie kolejnych wniosków tożsamych pod względem podmiotowym i przedmiotowym z już raz rozpatrzonymi nie jest bowiem dopuszczalne. Tak długo jak orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postępowanie w tej samej materii jest bezprzedmiotowe. Dopiero eliminacja takiego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego da możliwość ponownego rozstrzygnięcia danego wniosku. Organ przeanalizował zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia za sporny okres od stycznia 2011r. do marca 2016r. i uznał, że zaistniały przesłanki do uznania postępowania za okres od stycznia 2011r. do lutego 2016r. za bezprzedmiotowe. W obrocie prawnym funkcjonują już ostateczne decyzje oddalające wnioski o przyznanie pomocy na spłatę zadłużenia za wskazane wyżej okresy. Organ wskazał, że wymienione przez organ I instancji decyzje dotyczące miesięcy od grudnia 2015r. do marca 2016r. (pkt 24-27 decyzji organu I instancji) zostały utrzymane w mocy decyzjami SKO w P.. Co do decyzji w pkt 14 wskazał, że zakończyła się ona wydaniem wyroku przez WSA w Poznaniu (sygn. II SA./Po 1090/15) Dnia 16 listopada 2016r. skargę na powyższą decyzję z zachowaniem ustawowego terminu wniósł A. G., podając, że decyzja wydana została niezgodnie z prawem oraz, że organy uzgodniły z nim, że za czynsz i energię płacić będzie [...]OPS. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] października 2016r. SKO w P. (znak: [...]) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2016r. NR [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uregulowanie czynszu za miesiąc maj 2016r. w kwocie [...]zł i uregulowanie zaległości czynszowych za miesiąc kwiecień 2016r. Decyzje te nie są przedmiotem niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016. 2066 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 poz. 718 - dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji w całości lub w części następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, natomiast jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, Sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części. Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, który mógłby uzasadniać wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Drobne nieścisłości w powołanych datach decyzji rozstrzygających sprawy poprzednio a także wskazanie w jednym z akapitów uzasadnienia SKO, że sprawa dotyczyła zaległości do lutego 2016r. nie były naruszeniami mającymi wpływ na wynik sprawy. Bez wątpienia bowiem sprawa została rozstrzygnięta za okres do marca 2016r. a w sprawie zaległości czynszowych za cały okres zaległości od stycznia 2011r. były sukcesywnie wydawane ostateczne decyzje. Treść uzasadnienia wymieniająca po kolei okresy, które były przedmiotem rozstrzygnięcia nie budziła bowiem co do zakresu rozstrzygnięcia wątpliwości. Zgodzić się należy z organami obu instancji, iż wniosek A. G. z dnia 1 czerwca 2016r. w części odnoszącej się do zaległości czynszowych dotyczył spraw, w których zapadło już rozstrzygniecie. Organy obu instancji wykazały, iż żądanie skarżącego o przyznanie pomocy finansowej na uregulowanie zaległości czynszowych za okres od stycznia 2011 r. do marca 2016 r. zostało rozpoznane decyzjami Prezydenta Miasta P. wymienionymi szczegółowo w zaskarżonej decyzji. Zauważyć należy, iż od wszystkich tych decyzji A. G. wniósł odwołania do organu II instancji. Nadto za okresy do stycznia 2015r. zapadły oddalające wyroki sądu. Sytuacja Skarżącego nie uległa zmianie, nadal utrzymuje się z niskiej renty, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. W takiej sytuacji obowiązkiem organu pierwszej instancji było umorzenie postępowania administracyjnego po ustaleniu, że sprawa została załatwiona decyzją merytoryczną przez organ pierwszej instancji. Zgodnie bowiem z art. 105 § 1 kpa gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Po wydaniu decyzji załatwiających sprawę z wniosków A. G. o pomoc finansową na uiszczenie uregulowanie zaległości czynszowych za okres od stycznia 2011 r. do marca 2016r., po wniesieniu odwołania przez A. G. i przesłaniu odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w trybie art. 133 k.p.a., bez korzystania przez organ pierwszej instancji z instytucji przewidzianej w art. 132 k.p.a., odpadła podstawa do rozstrzygania sprawy przez Prezydenta Miasta P., a zaistniała podstawa do rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy w trybie art. 134 - 140 k.p.a. Wydanie poza ramami instytucji przewidzianej w art. 132 k.p.a., decyzji przez organ I instancji, ignorującej wniesienie przez stronę odwołania, w sprawie już rozstrzygniętej decyzją tego organu, przed zakończeniem trwającego postępowania odwoławczego, stanowiłoby działanie bez podstawy prawnej, w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Natomiast w tych sprawach gdzie zapadło już ostateczne rozstrzygniecie organu II instancji wówczas na przeszkodzie merytorycznego orzekania w sprawie wniosku Skarżącego z 31 grudnia 2015 r. stał zakaz określony w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lipca 2009 r. o sygn. akt I OSK 654/08 – dostępny na stroni internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe uwagi stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Kontrolując niniejszą sprawę Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone rozstrzygnięcie naruszało przepisy obowiązującego prawa. Sąd odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego w odwołaniu i skardze kwestii umowy ustnej zawartej pomiędzy pracownikami [...] [OPS] a skarżącym w 2010 r. o stałym regulowaniu opłat za czynsz i energię przez ten ośrodek, pragnie powtórzyć za tut Sądem w sprawie II SA/Po 181/16, że żaden z pracowników organu nie był uprawniony do zapewnienia skarżącego o możliwości udzielania ciągłej (bezterminowej) pomocy finansowej na opłacenie czynszu, zaś przypadki przyznawania w przeszłości pomocy finansowej na zapłacenie części czynszu wynikały każdorazowo z wydawanych w tym przedmiocie decyzji. Podkreślić w tym miejscu należy, że nawet w przypadku przyjęcia za wiarygodne twierdzeń skarżącego, jakoby pracownicy ośrodka składali wobec niego zapewnienia bieżącego regulowania przez tą instytucję należności czynszowych, to okoliczność ta nie miałby jakiegokolwiek wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Ewentualne składanie przez pracowników pomocy społecznej obietnic pozbawionych podstawy prawnej nie mogłoby bowiem skutkować po stronie skarżącego nabyciem podlegającego ochronie prawnej prawa podmiotowego do uzyskiwania środków z pomocy społecznej na określony cel. W tym stanie rzeczy skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić, o czym orzeczono w sentencji wyroku.