II SA/Po 961/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 czerwca 2014 r. wniosku M.H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Ł. B. i M. H. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ J. Zieliński

Skarżący M. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2013r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z [...] 2013r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę bezobsługowej stacji bazowej telefonii komórkowej na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie M., gmina S. W skardze do Sądu Administracyjnego skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na szkodliwe oddziaływanie pół elektromagnetycznych na organizm człowieka, co stanowi realne niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu skarżącego, która jako szkoda niemajątkowa nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejsze przywrócenie stanu pierwotnego. Nadto skarżący podniósł, że planowana inwestycja grozi wyrządzeniem szkód majątkowych polegających na utrudnieniu korzystania w sposób dotychczasowy z nieruchomości poprzez uniemożliwienie naturalnego oświetlenia znajdujących się pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, co w dalszej perspektywie doprowadzi do spadku wartości tej nieruchomości. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Po 961/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewody Wielkopolskiego. W uzasadnieniu Sąd powołał przepis art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", i uznał, że wniosek skarżącego jest uzasadniony. Sąd podniósł, że w przedmiotowym wniosku wskazano, powołując się na badania naukowe, na szkodliwy wpływ oddziaływania pól elektromagnetycznych na organizm człowieka, w szczególności ryzyko zachorowania na choroby nowotworowe. Zdaniem Sądu okoliczność ta wskazuje na spełnienie przesłanki realnego niebezpieczeństwa poniesienia straty na życiu i zdrowiu skarżącego, co stanowi szkodę niemajątkową. W konsekwencji Sąd uznał, że inwestycja doprowadzić może do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Aby temu zapobiec Sąd uznał wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji za uzasadnione. Po rozpoznaniu zażalenia uczestnika postępowania – "A" sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie – Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 22 maja 2014 r. o sygn. akt II OZ 485/14 uchylił zaskarżone postanowienie Sądu I instancji podnosząc, iż w rozpatrywanej sprawie skarżący wskazał na badania naukowe dokumentujące szkodliwy wpływ działania pól elektromagnetycznych na zdrowie człowieka w sposób bardzo ogólnikowy. Twierdzenie to jest nieweryfikowalne, bowiem nie wiadomo kto te badania przeprowadził, jakie były ich wyniki i jakie ma to przełożenie na realia niniejszej sprawy. Zaś Sąd I instancji przyjmując powyższe twierdzenia skarżącego kwestii tej także nie wyjaśnił, lakonicznie podnosząc, że taka argumentacja jest wystarczająca do zastosowania ochrony tymczasowej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego autor zażalenia słusznie kwestionuje takie motywy podjętego rozstrzygnięcia, podnosząc że Sąd nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności przemawiających za zastosowaniem art. 61 § 3 P.p.s.a. Zaś pozostałe argumenty wniosku nie stanowiły podstawy podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia, zatem na tym etapie ich ocena byłaby przedwczesna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Należy podkreślić, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania zaistnienia jednej z przesłanek uzasadniających wydanie postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04 opublikowane na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem jego wniosku, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (patrz m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05, z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2115/11, oraz z dnia 23 września 2011 r., sygn. II OZ 836/11 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Odnosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż M.H. nie wykazał konkretnych badań, które w jego ocenie świadczą o szkodliwości pół elektromagnetycznych na zdrowie człowieka, a tym samym nie uprawdopodobnił, iż przedmiotowa inwestycja będzie szkodliwie oddziaływać na życie i zdrowie osób przebywających w jej sąsiedztwie. Jego twierdzenia są zbyt ogólne i w tym przypadku niemożliwe do zweryfikowania przez Sąd. Ponadto zauważyć należy, iż ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Niemniej wskazane we wniosku argumenty (zacienienie i potencjalna utrata na wartości nieruchomości) to okoliczności, które nie wykluczają możliwości późniejszego powrócenia do stanu poprzedniego w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, a tym samym nie mogą stanowić przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ J. Zieliński