II SA/Po 924/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Robert Talaga (sprawozdawca) Asesor WSA Jacek Rejman po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Ł. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę

Decyzją z dnia 8 listopada 2024 r. nr [...] Burmistrz [...] (dalej jako: "Burmistrz" lub "organ pierwszej instancji") odmówił ustalenia na rzecz M. i Ł. G. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku garażowego na budynek usługowo-magazynowy na działce nr ewid. [...] położonej w obrębie [...]. W uzasadnieniu Burmistrz uznał, że inwestycja ta nie spełniała przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tj. teren wymagał uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Organ pierwszej instancji ustalił, że teren objęty wnioskiem zlokalizowany jest na gruntach sklasyfikowanych w ewidencji jako B oraz RIIIa o łącznej powierzchni 0,2198 ha (B – 0,0201 ha, RIIIa – 0,1997 ha), który w większości nie był objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc. Ponadto z materiałów dostępnych w systemie informacji przestrzennej Gminy [...] wynikało, iż część działki nr ewid. [...], która stanowiła użytek rolny klasy RIIIa została już przekształcona. W efekcie planowana inwestycja nie była możliwa do zrealizowania. Pismem z dnia 18 listopada 2024 r. Ł. G., wniósł odwołanie od wyżej opisanej decyzji. Inwestor wskazał, że w dacie wydania decyzji o warunkach zabudowy istniała w obrocie prawnym wcześniejsza decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej jako: "PINB") z dnia 12 sierpnia 2024 r. znak: [...], wydana w postępowaniu naprawczym, nakazująca inwestorowi wykonanie projektu budowlanego zamiennego. PINB wskazał: "projekt zamienny powinien być opracowany zgodnie z wydaną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu". Strona argumentowała, że wnioskodawca, który już uzyskał decyzję o warunkach zabudowy może, po raz kolejny, złożyć wniosek odnośnie tego samego obszaru, ale tylko pod warunkiem, że przedmiotem wniosku jest inna inwestycja, a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Burmistrz nadużył swych uprawnień wchodząc w kompetencje organu właściwego z zakresu ochrony gruntów rolnych i leśnych, jakim jest właściwy starosta. Dodatkowo strona podniosła, że organ pierwszej instancji nie wyjaśnił, jak przedmiotowa nieruchomość była wykazywana w katastrze nieruchomości. Zmiana sposobu użytkowania budynku garażowego na budynek usługowo-magazynowy w ocenie inwestora nie zmieniała przeznaczenia gruntu, mając szczególnie na uwadze, że przedmiotowy budynek usytuowany jest na mapie stanowiącej załącznik do decyzji na gruncie oznaczonym literą B. Decyzją z dnia 7 stycznia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako: "Kolegium" lub "organ odwoławczy") uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Kolegium wskazało, że według wielu sąsiadów obiekt budowlany objęty wnioskiem inwestorów już jest użytkowany na cele do tego nie przeznaczone, co nie zostało rozpoznane przez organ pierwszej instancji. Burmistrz powinien był ustalić, czy rzeczywiście sprawa jest wywołana decyzją organu nadzoru budowlanego, a jeżeli doszło do zmiany użytkowania budynku, to postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe. W aktach sprawy nie było dokumentu pochodzącego z organu nadzoru budowlanego, świadczącego o toczącym się postępowaniu naprawczym, a mimo to budynek garażowy był jest użytkowany na cele usługowe, co nie powinno mieć miejsca, jeżeli jest to działanie w trybie zwyczajnym. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2025 r. sygn. akt II SA/Po 122/25, po rozpoznaniu sprzeciwu P. B., będącego uczestnikiem postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że niezrozumiałe było twierdzenie Kolegium, iż Burmistrz nie zbadał kwestii domniemywanego postępowania naprawczego toczącego się przed organem nadzoru budowlanego, gdyż w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji była mowa o konkretnej decyzji administracyjnej (wspomnianej z daty i numeru) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Sąd uznał, że Kolegium mogło zapytać PINB, czy rzeczywiście została wydana decyzja o uzyskanie projektu budowlanego zamiennego dla ww. inwestycji. Ustalenia w tej materii pozwoliłyby na wydanie decyzji merytorycznej. Gdyby organ nadzoru budowlanego potwierdził, że uzyskanie warunków zabudowy wynika z wydanej przez niego decyzji. Gdyby ten sam organ zaprzeczył wydaniu decyzji, sprawa byłaby bezprzedmiotowa z uwagi na to, że budynek inwestorów już jest użytkowany inaczej, niż powinien, a warunki zabudowy ustala się tylko dla przyszłych inwestycji. Skoro Burmistrz dostrzegł istnienie decyzji organu nadzoru budowlanego, to oczywistym było, że zmiana użytkowania budynku garażowego musiała nastąpić przed wydaniem tej decyzji. Pismem z dnia 19 września 2025 r. stanowisko w sprawie zajął P. B., wskazując że wnosi on o utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy. Do pisma dołączone zostały zdjęcia obrazujące prowadzenie przez inwestora działalności gospodarczej o wysokiej uciążliwości. Pismem z dnia 29 września 2025 r. Kolegium zwróciło się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...] o przedłożenie decyzji wydawanych przez niego w sprawie przedmiotowej inwestycji. PINB przedłożył do akt sprawy: 1) decyzję z dnia 12 sierpnia 2024 r., znak: [...], nakładającą na inwestorów – Ł. G. i M. G. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowalnych oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowalnych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w zakresie budynku garażowego z wiatą wraz z instalacjami w [...] nr [...], na działce nr [...] w terminie do 20 grudnia 2024 r. 2) decyzję z dnia 8 października 2025 r., znak: [...], nakazującą inwestorom – Ł. G. i M. G. doprowadzenie budynku garażowego z wiatą, położonego w [...], nr [...], na działce nr [...] – do stanu poprzedniego obiektu, który został wybudowany w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w projekcie architektoniczno-budowlanym – decyzji Starosty [...] nr [...], znak: [...] z dnia 17 listopada 2020 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, poprzez wykonanie stosownych czynności: obniżenie wysokości budynku (w części pokrytej dachem wysokim i niskim), rozebranie ścian wewnętrznych budynku i usunięcie aktualnego wyposażenia technologicznego, przywrócenie poprzedniego (zaprojektowanego) sposobu użytkowania obiektu jako "budynku garażowego z wiatą", a tym samym zaniechanie użytkowania budynku jako "budynek związany z mechaniczną obróbką metali za pomocą specjalistycznych maszyn (tokarki i frezarki) wraz z zapleczem socjalno-biurowym", doprowadzenie ściany zachodniej do stanu zgodnego z projektem i przepisami oraz wykonanie następujących robót budowalnych objętych zatwierdzonym projektem i nie wykonanych na dzień zgłoszenia zakończenia budowy, tj. wykonanie utwardzenia terenu pod wiatą (posadzki betonowej 15 cm, izolacji z folii, podłoża betonowego grub. 10 cm), wykonanie pokrycia dachu wysokiego dachówką; 3) postanowienie z dnia 15 stycznia 2025 r., znak: [...], zmieniające własną decyzję z dnia 12 sierpnia 2024 r. w zakresie terminu wykonania obowiązku; 4) postanowienie z dnia 11 kwietnia 2025 r., znak: [...] o odmowie zmiany terminu wykonania obowiązku wynikającego z decyzji PINB z dnia 12 sierpnia 2024 r., znak: [...] i postanowienia PINB z dnia 15 stycznia 20025 r., znak: [...] w zakresie sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z wykonywanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych; 5) postanowienie z dnia 20 lutego 2025 r., znak: [...] o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego; Decyzją z dnia 12 listopada 2025 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza [...] z dnia 18 listopada 2024 r., znak: [...] i umorzyło postępowanie przed organem pierwszej instancji. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że przepisy art. 50-51 Prawa budowlanego nie przewidują obowiązku przedłożenia przez inwestora stosownej decyzji o warunkach zabudowy. Postępowanie prowadzone na postawie tych przepisów jest zaś postępowaniem odrębnym od postępowania prowadzonego w trybie art. 48 Prawa budowlanego mającego na celu zalegalizowanie samowoli budowlanej, gdzie wprost ustawodawca przewidział obowiązek przedstawienia przez stronę decyzji o warunkach zabudowy. Organ odwoławczy stwierdził, że w istocie przed PINB toczyło się postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku garażowego na "budynek związany z mechaniczną obróbką metali za pomocą specjalistycznych maszyn (tokarki i frezarki) wraz z pomieszczeniem socjalno-biurowym", a niniejsze postępowanie dotyczyło zmiany sposobu użytkowania "budynku garażowego na budynek usługowo-magazynowy". Mając na uwadze przebieg całego postępowania i prowadzoną na terenie nieruchomości działalność, stwierdzić należy, że działania inwestora miały doprowadzić do zalegalizowania zmienionego niezgodnie z prawem sposobu użytkowania budynku. W ocenie Kolegium inwestor wnioskował o warunki pozwalające mu na zmianę formalnego sposobu użytkowania budynku, w związku z odmową ustalenia warunków zabudowy w zakresie warsztatu ślusarskiego, podczas gdy będzie wykonywać działalność na którą zgody w formie decyzji nie otrzymał, to zaś świadczy o pozorności złożonego przez inwestora wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla budynku usługowo-magazynowego. Kolegium stwierdziło, że zaskarżoną decyzję należało uchylić, a postępowanie umorzyć, gdyż wnioskowana inwestycja została już zrealizowana. Pismem z dnia 19 listopada 2025 r. Ł. G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej opisaną decyzję Kolegium, wnosząc o jej uchylenie w całości, wraz z poprzedzającą decyzją organu pierwszej instancji. Skarżący wskazał, że umorzenie postępowania przez Kolegium rażąco naruszyło prawo, tj. art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ w wyroku wydanym w niniejszej sprawie Sąd jednoznacznie wskazał, iż istnienie w obrocie prawnym decyzji PINB w przedmiocie "uzyskania projektu budowlanego zamiennego" powinno zakończyć postępowanie odwoławcze w sposób "merytoryczny". Skarżący zaznaczył, że skoro w obrocie prawnym istnieje decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, to istotne jest aby doprowadzić budynek do stanu zgodnego z prawem, a drogą do tego jest uzyskanie projektu budowlanego zamiennego. To wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Umorzenie postępowania przed organem pierwszej instancji uniemożliwia uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy. Skarżący dąży do zalegalizowania inwestycji, która nie jest zgodna z prawem, co jest istotą postępowania naprawczego. Prowadzi on usługową działalność gospodarczą od 2016 r. w zakresie "instalowania maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia" u klienta. Roboty warsztatowe (ślusarskie) stanowią jedynie niewielki ułamek tego, czym zajmuje się skarżący. Decyzja nakazująca doprowadzenie budynku do stanu poprzedniego nie jest ostateczna i została wydana na skutek właśnie braku decyzji o warunkach zabudowy, które stanowiło w niniejszej sprawie zagadnienie prejudycjalne. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a P.p.s.a., zatem uwzględnia w granicach danej sprawy wszelkie naruszenia prawa a także przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie niezależnie od zarzutów i wniosków podniesionych w treści skargi. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 listopada 2025 r., znak: [...], którą uchylono decyzję Burmistrza [...] z dnia 8 listopada 2024 r., znak [...] odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku garażowego na budynek usługowo-magazynowy na działce nr ewid. [...] położonej w obrębie geodezyjnym [...] oraz umorzono postępowanie przed organem pierwszej instancji. Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Materialnoprawną podstawę wydania decyzji organu pierwszej instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.; dalej jako: "u.p.z.p."). Postępowanie było prowadzone, a następnie umorzone przez Kolegium na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.; dalej jako: "K.p.a."). Kluczowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy było rozstrzygnięcie co do konieczności wnioskowania przez skarżącego, w wyniku postępowania prowadzonego przez PINB na podstawie art. 50-51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333), o warunki zabudowy. W istocie w postępowaniu naprawczym może zaistnieć potrzeba zażądania od inwestora decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w sytuacji, gdy dla danego obszaru brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Takiej decyzji organ żąda od inwestora, gdy uzna to za konieczne w warunkach rozpoznawanej sprawy i jednocześnie zawiesza postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. do czasu uzyskania ostatecznej decyzji w tym przedmiocie" (por. A. Plucińska-Filipowicz, T. Filipowicz [w:] Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany, red. M. Wierzbowski, Gdańsk 2024, art. 51, teza 19). W przypadku prowadzenia postępowania naprawczego wydanie decyzji uzależnione jest od zebrania kompletnego materiału dowodowego, przede wszystkim dokumentacji powykonawczej, a o zakresie tego postępowania decydują okoliczności konkretnej sprawy (por. wyrok NSA z 15 marca 2018 r., sygn. akt II OSK 2273/17). "Stan zgodny z prawem", w rozumieniu przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. oznacza w pierwszej kolejności zgodność z zatwierdzonym projektem budowlanym lub innymi warunkami pozwolenia na budowę, albo zgodność z dokonanym zgłoszeniem. Dopiero w przypadku wykonania robót bez pozwolenia na budowę, owa zgodność musi dotyczyć przepisów Prawa budowlanego, przepisów technicznych, polskich norm, a także zgodności z przepisami określającymi ład przestrzenny na danym terenie, takimi jak plan miejscowy (por. wyrok NSA z 3 września 2025 r., sygn. akt II OSK 570/23). W postępowaniu wszczętym na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. nie jest wykluczone, aby organ zażądał przedstawienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w powołaniu na przepisy art. 51 ust. 1 pkt 2 i 3, w których mowa o możliwości nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robot budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych (wykonanych) robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (por. A. Gliniecki [w:] A. Despot-Mładanowicz i in., Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III, Warszawa 2016, art. 51, uwaga 7 in fine). Do organu nadzoru budowlanego należy ustalenie zakresu wymaganych od inwestora dokumentów i robót budowlanych, które odwoływać się muszą w pierwszej kolejności do posiadanej przez niego i zatwierdzonej zgody prawnobudowlanej, a dopiero w dalszej kolejności do aktów i dokumentów planistycznych. W niniejszej sprawie z zebranych przez Kolegium i dołączonych do akt sprawy rozstrzygnięć PINB wynika, że skarżący nie był zobowiązany do uzyskania w ramach postępowania naprawczego nowej decyzji o warunkach zabudowy. Nie mógł on sam wystąpić z tego rodzaju wnioskiem w ramach toczącego się postępowania naprawczego, gdyż rozstrzygnięcie tego rodzaju nie było w ocenie organu nadzoru budowlanego konieczne w niniejszej sprawie. Trafnie zatem decyzja Burmistrza została uchylona, a postępowanie w niniejszej sprawie umorzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Sąd zaznacza przy tym, że PINB w decyzji z dnia 12 sierpnia 2024 r. nie nałożył na inwestorów obowiązku pozyskania nowej decyzji o warunkach zabudowy, a jedynie zobowiązał ich do sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W treści tej decyzji PINB zaznaczył natomiast, że "projekt budowlany zamienny winien być opracowany zgodnie z wydaną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu". Nie wskazano zatem na potrzebę uzyskania nowej decyzji o warunkach zabudowy, gdyż cytowany fragment uzasadnienia tej decyzji odnosi się do uzyskanej wcześniej decyzji o warunkach zabudowy, na podstawie której wydano pozwolenie na budowę (decyzja Starosty [...] nr [...] z dnia 17 listopada 2020 r. znak: [...]). Sąd zwraca przy tym uwagę, że Kolegium pozyskało do akt administracyjnych niniejszej sprawy m.in. kopię postanowienia PINB z dnia 20 lutego 2025 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania, w którym wskazano wprost, że kwestia pozyskania warunków zabudowy, w świetle przepisów dotyczących postępowania naprawczego, nie może stanowić zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie postępowania w sprawie głównej. Nie było w istocie podstaw do zawieszenia postępowania. Odnosząc się zaś do zarzutu do umorzenia postępowania w sprzeczności z wydanym przez tut. Sąd wyrokiem z dnia 18 czerwca 2025 r. sygn. akt II SA/Po 122/25, Sąd wskazuje, że orzeczenie to wydane zostało w wyniku wniesionego przez stronę postępowania sprzeciwu. Okoliczność ta zmienia zaś zakres dokonywanej przez Sąd administracyjny oceny legalności wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Zgodnie bowiem z art. 64e P.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a. Okoliczność ta wpływa w sposób istotny na możliwość dokonywania interpretacji stanowiska zaprezentowanego w uzasadnieniu powołanego orzeczenia, ograniczając jej zakres jedynie do oceny przesłanek wydania decyzji kasatoryjnej przez organ odwoławczy. Całość argumentacji zawartej w orzeczeniu wydanym na skutek sprzeciwu odnosić należy do ustaleń, czy wydanie decyzji kasatoryjnej miało uzasadnione podstawy, czy też nie. Twierdzenie skarżącego, że Sąd w wyroku z 18 listopada 2024 r. przesądził o konieczności uzyskania w toczącym się postępowaniu naprawczym decyzji o warunkach zabudowy jest więc nieuprawnione i zbyt daleko idące. Uwzględnienie sprzeciwu w powoływanej sprawie nie może przesądzać o konieczności uzyskania decyzji o warunkach zabudowy wprost, a jedynie o konieczności dokonania w tym zakresie ustaleń przez organ odwoławczy, co miało miejsce po zwrocie akt do Kolegium. Prawidłowo więc organ odwoławczy uznał, że uzyskanie nowej decyzji o warunkach zabudowy w niniejszej sprawie nie było wymagane w związku z toczącym się postępowaniem naprawczym, co skutkować musiało umorzeniem postępowania. Sąd stwierdza również, że powołanie w komparycji zaskarżonej decyzji na przesłankę wskazaną w art. 138 § 1 pkt 3 zamiast pkt 2 K.p.a., w świetle jednoznacznego brzmienia sentencji powołanej decyzji uznać należy za naruszenie prawa, które nie miało istotnego znaczenia dla prawidłowości rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, gdyż taka omyłka. Mając na uwadze powyższe, a także nie dopatrując się innych naruszeń postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.