II SA/Po 909/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne /-/ J. Szuma

Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. Z. B. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwanego dalej "Kolegium") z dnia [...] listopada 2020 r., [...], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta K. (Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K.) z dnia [...] września 2020 r., [...] o odmowie przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego nad niepełnosprawną matką (k. 2 akt sądowych). Przy piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. nadesłanym sądowi jako odpowiedź na skargę (k. 6 akt sądowych) Kolegium przedłożyło decyzje autokontrolną z dnia [...] grudnia 2020 r., [...] W decyzji tej, działając między innymi na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), Kolegium uchyliło własną, zaskarżoną skargą, decyzję z dnia [...] listopada 2020 r. Zarazem, ponownie rozstrzygając sprawę, także uchyliło decyzję Burmistrza Gminy i Miasta K. z dnia [...] września 2020 r., [...] i w to miejsce przyznało Z. B. świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad niepełnosprawną matką K. K. na okres: - od [...] sierpnia 2020 r. do [...] grudnia 2020 r. w wysokości [...] zł oraz - od dnia [...] stycznia 2021 r. na stałe w miesięcznej kwocie ustalonej w drodze obwieszczenia ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". W motywach decyzji organ wskazał, że Z. K. (mąż osoby wymagającej opieki) jest trwale niezdolny do samodzielnej egzystencji (ujawniono to na podstawie dokumentów załączonych do skargi), co oznacza, że należało przyjąć (inaczej jak w zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2020 r.), iż spełnia on przesłankę z art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 111, z późn. zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi na decyzję Kolegium z dnia [...] listopada 2020 r., [...] podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku uwzględnienia przez organ skargi w całości w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. Jak wskazano, skarżona w niniejszej sprawie decyzja Kolegium z dnia [...] listopada 2020 r., [...] została uchylona decyzją autokontrolną tegoż organu z dnia [...] grudnia 2020 r., [...] Ta ostatnia decyzja ma przymiot decyzji ostatecznej. Oznacza to, że skutecznie wyeliminowano z obrotu prawnego akt mający być przedmiotem kontroli legalności z obecnie rozpatrywanej skargi Z. B. (II SA/Po [...]). Powyższe czyni niniejsze postępowanie bezprzedmiotowym. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego II SA/Po [...]. Orzeczenie wydano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 161 § 2 P.p.s.a. /-/ J. Szuma