II SA/Po 907/20

Dnia 14 kwietnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz (spr.) Sędzia WSA Jan Szuma po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2021 roku sprawy ze skargi D. C. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] października 2020 r. nr [...], znak [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] Dyrektor Zakładu Karnego w K. (zwany dalej: Dyrektor ZK), na podstawie art. 16 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1429 tj., zwanej dalej: Udip) w związku z art. 104 § 1 oraz art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 roku, poz. 256 tj., zwanej dalej: Kpa), po rozpatrzeniu wniosku D. C. (zwanego dalej: skarżący) z dnia [...] lipca 2020 r. dotyczącego udostępnienia informacji publicznej w formie: 1. wskazania łącznej sumy przeznaczonej na nagrody dla funkcjonariuszy w ZK K. w 2008 roku, 2. wskazania numerów służbowych funkcjonariuszy SW, którzy w 2008 roku otrzymali nagrody lub inne wyróżnienia, w zakresie pkt 2 wniosku odmówił udostępnienia informacji publicznej we wnioskowanej formie. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że informacja publiczna, o którą wnioskował skarżący w pkt 2 jest informacją publiczną, której przygotowanie z uwagi na formę jej ewidencjonowania tj. akta osobowe, wymaga przeanalizowania i zweryfikowania 577 akt osobowych funkcjonariuszy SW Zakładu Karnego w K., którzy pełnili służbę w 2008 roku. Udostępnienie zatem informacji publicznej w powyższym zakresie wymagałoby znacznie dalej idących czynności, aniżeli tylko technicznego przeniesienia danych. Jej udzielenie wymagałoby bowiem w pierwszym rzędzie wyselekcjonowania wszystkich akt osobowych zawierających wszelkiego rodzaju decyzję lub inne informacje pisemne o przyznaniu nagrody lub innego wyróżnienia w 2008 roku, a następnie wytworzenia nowej informacji publicznej - zgodnie z kryteriami określonymi we wniosku. Powyższe oznacza więc, zdaniem organu, iż wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną. Zgodnie z powyższym, pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. udzielono odpowiedzi w zakresie pkt 1 wniosku, wskazując, że łączna kwota przeznaczona na nagrody dla funkcjonariuszy SW z Zakładu Karnego w K. wyniosła w 2008 roku [...] zł. Natomiast w zakresie pkt 2 wniosku wezwano wnioskodawcę, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 Udip do wykazania, iż uzyskanie informacji, o której mowa we wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Poinformowano również wnioskodawcę, iż w trakcie postępowania toczącego się w Zakładzie Karnym w K. ustalono, że informacja publiczna, o którą wnioskował skarżący jest informacją publiczną przetworzoną oraz pouczono, że w przypadku nie wykazania w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma, że uzyskanie informacji objętej wnioskiem jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, wydana zostanie decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W powyższym wezwaniu wskazano również, że uzyskanie dostępu do informacji publicznej mającej charakter przetworzony, jest zasadne jedynie wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, iż udostępnienie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie zaś wyłącznie dla prywatnego interesu wnioskodawcy. Na powyższe wezwanie skarżący nie udzielił odpowiedzi. W konsekwencji organ wywodził, że w myśl przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 Udip, uzyskanie informacji publicznej przetworzonej możliwe jest w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie uzasadnione ze względy na interes publiczny. Pojęcie interesu publicznego odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych jednostek publicznych jako pewnej całości, szczególnie z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie jednostki w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Wynika z tego, że wnioskodawca ma nie tylko działać w interesie indywidualnym i w interesie "ponadindywidualnym" ale owo działanie musi cechować "szczególna istotność dla interesu publicznego". Z tego względu powszechnie przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Uprawnienie to nie służy zatem wszystkim podmiotom potencjalnie zainteresowanym w uzyskaniu informacji publicznej po to, by ją móc następnie udostępnić ogółowi, gdyż cel ten jest co najwyżej ukierunkowany na podstawowe "niekwalifikowane" realizowanie interesu publicznego. Powołując się na orzecznictwo sądowe organ wywodził, że wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 Udip dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. W doktrynie wyrażony został bowiem pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia, szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku, ów szczególnie istotny związek z interesem publicznym powinien zatem być wykazany we wniosku przez samego wnioskodawcę albo zostać zidentyfikowany przez organ administracji w toku czynności rozpoznawczych przed przystąpieniem do czynności udostępnienia. Tym samym, w ocenie Dyrektora ZK, wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 Udip dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego, a właśnie on osobiście daje tego rodzaju rękojmię Organ stwierdził zatem w realiach sprawy, że żądana przez D. C. informacja we wskazanym zakresie jest informacją publiczną przetworzoną. Nie jest jednak ona szczególnie istotna dla interesu publicznego, w szczególności skarżący nie wykazał powyższej przesłanki uzasadniającej udostępnienie informacji przetworzonej, jak również nie wskazał w jaki sposób udostępnienie żądanej informacji, miałoby się przełożyć w sposób realny na poprawę funkcjonowania organów państwowych tj. Zakładu Karnego w K.. Decyzją z dnia [...] października 2020 r. nr [...] Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej (zwany dalej: Dyrektor OSW), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa w związku z art. 16 Udip utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w dniu [...] września 2020 r. do Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w P. wpłynęło pismo skarżącego, z którego treści wynikało, że wnosi on skargę na decyzję nr [...] Dyrektora ZK z dnia [...] sierpnia 2020 r. W związku ze wskazaniem adresata pisma, a także treścią tego pisma, potraktowano je jako odwołanie od decyzji Dyrektora ZK. Rozpatrując ten środek zaskarżenia organ II instancji wskazał, że po wnikliwym przeanalizowaniu stanu faktycznego i prawnego w sprawie uznał, że brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji. W ocenie Dyrektora OSW należało ocenić, czy żądana informacja istotnie ma cechy informacji przetworzonej. Powołując się na orzecznictwo sądowe organ wywodził, {wyrok NSA w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2016 r. sygn. I OSK 19/15} że ocena, czy informacja publiczna ma postać przetworzoną, musi być dokonana w sposób zindywidualizowany, w tym sensie, iż powinna uwzględniać uwarunkowania konkretnej sprawy zainicjowanej wnioskiem o udzielenie tej informacji, które determinują konkluzje, jakie w wyniku tej oceny można sformułować. Niepodobna wszak abstrahować od treści wniosku, w szczególności od tego, jaka jest ilość żądanych danych, w jakiej formie informacja ma być udzielona oraz czego ma dotyczyć. Okoliczności te wpływają przecież na to, jakie działania musi podjąć organ, by uczynić zadość wnioskowi, co z kolei ma decydujące znaczenie dla stwierdzenia, czy dochodzi do udzielenia informacji przetworzonej, czy też nie. Dyrektor OSW wskazał w tym zakresie, że dokonując oceny, organ I instancji wskazał, że udostępnienie informacji publicznej we wnioskowanej formie wymagałoby uprzedniego przetworzenia pewnej sumy informacji prostych, które są w posiadaniu ZK w K.. Organ wskazał ponadto, że nie dysponuje gotową informacją w żądanym zakresie. Na tej podstawie uznał, że żądana informacja jest informacją przetworzoną. Stanowisko organu I instancji jest, w ocenie Dyrektora OSW, słuszne i w pełni uzasadnione. Zgodnie bowiem z ugruntowanym już stanowiskiem sądów administracyjnych, suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona, jeżeli powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej. Przenosząc powyższe na grunt sprawy organ wywodził, że w chwili złożenia wniosku informacja w kształcie objętym wnioskiem nie istniała, a warunkiem jej wytworzenia byłoby więc przeprowadzenie dodatkowych czynności organizacyjnych i analitycznych w oparciu o posiadane informacje proste, co wymagałoby poniesienia pewnych kosztów czasowych i osobowych, wiązałoby się bowiem z koniecznością zaangażowania personelu więziennego odbijając się tym samym negatywnie na toku realizacji zadań danej komórki organizacyjnej. Udostępnienie informacji w zakresie wskazania nr służbowych funkcjonariuszy SW ZK K., którzy w 2008 r. otrzymali nagrody lub inne wyróżnienia wymagałoby przeanalizowania i zweryfikowania 577 akt osobowych funkcjonariuszy ZK w K., którzy pełnili służbę w roku 2008, a następnie na podstawie pozyskanych danych sporządzenie informacji, która mogłaby zostać udostępniona. Przygotowanie żądanej informacji generowałoby zatem konieczność podjęcia dodatkowych czynności angażujących do ich realizacji kilka osób, co nie pozostałoby bez wpływu na normalny tok pracy danej komórki organizacyjnej. Powyższy ciąg działań o charakterze zarówno intelektualnym, jak i czysto technicznym, wymagający zaangażowania zasobów ludzkich i technicznych, świadczy, w ocenie organu, dobitnie o przetworzonym charakterze żądanej informacji. Zatem ocena charakteru wnioskowanej informacji dokonana przez organ I instancji jest prawidłowa i zgodna z prawem. Kolejno podkreślono, że wobec ustalenia, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną przetworzoną, organ I instancji słusznie wezwał do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego do jej uzyskania. Takie działanie ma swoje oparcie w treści art. 3 ust. 1 pkt 1 Udip. Słusznie też Dyrektor ZK ocenił, że wnioskodawca nie wykazał, że uzyskanie żądanej informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Spełnienia ustawowego warunku do uzyskania wnioskowanej informacji organ nie zidentyfikował również w toku przeprowadzonych czynności w postępowaniu odwoławczym. Powołując się szeroko na orzecznictwo sądowe organ odwoławczy argumentował, podobnie jak organ I instancji, że ocena dokonana przez Dyrektora ZK w K. jest prawidłowa i prawnie uzasadniona. Skarżący nie wykazał, że mógłby z uzyskanej informacji uczynić użytek dla dobra publicznego i to w sposób, jaki nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji. Podkreślono, że przeprowadzona przez organ II instancji ocena również nie doprowadziła do wniosku, że odwołujący ma indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania żądanej informacji do działań dotyczących szczególnie istotnych interesów publicznych. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł D. C. zaskarżając ją w całości, jako niezgodną z prawem oraz domagając się jej uchylenia i przekazania organowi I instancji do ponownego rozpoznania, bez podania szczegółowego uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wskazał ponadto, że wnioskujący jest osobą o dużej fantazji w formułowaniu przedmiotu wniosków o udzielenie informacji publicznej. W żadnym przypadku rozpatrywanym przez organ nawet nie podjął próby wykazania szczególnej istotności uzyskania informacji publicznej dla interesu społecznego. Dla zasady też każda odmowa jest zaskarżana do sądu administracyjnego. W bieżącym roku tylko wskutek skarg na Dyrektora OSW zainicjował około 20 postępowań sądowych (w ubiegłym roku blisko 30). Organ odkreślił w tym kontekście, że w orzecznictwie przyjmuje się, że informacja ma charakter przetworzonej, jeżeli m.in. jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu. Przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie udzielenie informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej. Akcentowano, że proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżącemu zostało przyznane, na jego wniosek, prawo pomocy w postaci pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej P.p.s.a.) kontrola sądu administracyjnego polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego regulującymi postępowanie przed organami administracji publicznej. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 P.p.s.a. ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że skarżący był zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z kolei Dyrektor Zakładu Karnego w K. jako organ Służby Więziennej na mocy art. 7 pkt 3 ustawy z dnia [...] kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1427), w myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązany jest do udostępniania informacji publicznej jako podmiot wykonujący zadania publiczne. Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie jest zasadność odmowy skarżącemu dostępu do informacji publicznej w zakresie: wskazania numerów służbowych funkcjonariuszy SW, którzy w 2008 roku otrzymali nagrody lub inne wyróżnienia. D. C. żądanej informacji nie udzielono, gdyż uznano, że stanowi ona informacje przetworzoną, a wnioskodawca nie wykazał, iż jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zdaniem Sądu poza sporem pozostaje, że informacje, o których udostępnienie wystąpił skarżący stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępnie do informacji publicznych. Prawo do informacji publicznej obejmuje bowiem uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, którą stanowi najogólniej rzecz biorąc każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 ustawy), a więc również informacja o funkcjonowaniu aresztu śledczego, w tym o ilości korespondencji wychodzącej z tej jednostki. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Natomiast stosownie do art. 2 ust. 2 u.d.i.p., od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Z powyższego wynika, że o ile dostęp do informacji "prostej" ma właściwie nieograniczony charakter, to udostępnienie informacji publicznej przetworzonej uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". Informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast "informacją przetworzoną" jest informacja niejako stworzona z już istniejących. Powstaje bowiem zupełnie nowa jakość, co dotyczy również zebrania wielu informacji prostych, ponieważ nakład pracy przy ich zebraniu powoduje, że wykracza to poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego, co z kolei powoduje, że stworzony zostaje nowy zbiór charakteryzujący się w istocie nowymi cechami nie istniejącymi w chwili złożenia wniosku (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2019 r., I OSK 1920/18 – dostępny na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zbiór ten jest przygotowywany specjalnie dla wnioskodawcy, w oparciu o wskazane przez niego kryteria. Stąd też wprowadzenie dodatkowego wymogu udostępnienia informacji przetworzonej spowodowane jest założeniem, że materiał przygotowany z nakładem dodatkowych sił i środków specjalnie dla wnioskodawcy, nie powinien służyć jedynie jego indywidualnym interesom, ale musi być elementem pewnego szerszego działania służącemu większej społeczności (por. wyrok NSA z 10 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1261/15 – dostępny na: orzeczenia.nsa.gov.pl ). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolicie wskazuje się, iż wadliwe jest bardzo wąskie rozumienie pojęcia informacji przetworzonej wprowadzające przesłankę koniecznego wytworzenia jakościowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać na przykład na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (opracowaniu nawet prostego zestawienia w tym zakresie). Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności czy liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. wyroki NSA: z dnia 25 listopada 2016 r., I OSK 1513/15, z dnia 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14; z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 863/14 oraz z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11 dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli do utworzenia zbioru informacji prostych jest wymagany znaczny nakład środków i zaangażowania pracowników, a w szczególności, gdy w celu wybrania dokumentów, o które wnioskuje osoba zainteresowana, jest wymagane dokonanie analizy całego zasobu posiadanych dokumentów, to informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną (por. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., I OSK 202/12- dostępny na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu organy w sposób prawidłowy uznały, że żądana przez D. C. informacja ma charakter informacji przetworzonej. Są to bowiem informacje publiczne opracowane przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. W konsekwencji, organ I instancji zasadnie, na mocy art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., wezwał skarżącego do wykazania, że uzyskanie informacji, o której mowa we wniosku z dnia [...] lipca 2020 r., jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zasadniczo bowiem prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Uprawnienie to nie służy zatem wszystkim podmiotom potencjalnie zainteresowanym w uzyskaniu informacji publicznej po to, by ją móc następnie udostępnić ogółowi, gdyż cel ten jest co najwyżej ukierunkowany na podstawowe "niekwalifikowane" realizowanie interesu publicznego (por. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2018 r., sygn. akt: I OSK 658/16). Zgodne ze stanowiskiem sądów administracyjnych; "Warunkiem spełnienia przesłanki art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. jest nie tylko szczególna istotność problemu, którego dotyczy żądana informacja, ale również występująca po stronie osoby wnioskodawcy możliwość rzeczywistego i efektywnego użycia uzyskanej informacji do działań dotyczących szczególnie istotnych interesów publicznych" (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 12 października 2016 r. sygn, II SA/Gd 432/16), zaś "Interes publiczny wiązać się musi z działaniem mającym cechy skuteczności, tj, takim, które polega na realnym oddziaływaniu na funkcjonowanie instytucji publicznych" (WSA w Warszawie z dnia 11 styczna 2017 r. sygn. II SA/Wa 1677/16). Podobnie też WSA w Warszawie w wyroku z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. I OSK 1068/15: "Zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, które przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Brak wskazania przez wnioskodawcę, w czym upatruje on szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji publicznej istotnie ogranicza możliwość poczynienia przez podmiot zobowiązany stosownych ustaleń i w konsekwencji uwzględnienia wniosku". Skarżący wezwany do wykazania, iż uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pomimo pouczenia, nie podjął się jednak wyjaśnienia podstaw swojego wniosku. Nie udzielił na wezwanie żadnej odpowiedzi. Organ natomiast, nie znajdując podstaw do uznania, że żądana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, odmówił jej udzielenia. Zdaniem Sądu rozpoznającego sprawę, nie ma również podstaw aby przyjąć, że żądana informacja mogła wypełniać przesłanki jej udostępnienia z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Reasumując, skoro organ I instancji prawidłowo uznał, że objęte wnioskiem informacje stanowią informacje przetworzone, to zasadnie odmówił ich udzielenia z uwagi na niewykazanie przez wnioskodawcę – po uprzednim wezwaniu – że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Rozstrzygnięcie to prawidłowo Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej utrzymał w mocy. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) oddalił skargę Niniejsza sprawa została rozpoznania na posiedzeniu niejawnym na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 grudnia 2020 r., wydanego w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.