II SA/Po 890/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2017 r. sprawy ze skargi J. D. i J. D. na uchwałę Rady Gminy z dnia 10 czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości w trybie przetargu postanawia: odrzucić skargę J. D.. /-/ B. Drzazga

Pismem z dnia 16 sierpnia 2017 r. J. D. i J. D. wniosły do tutejszego Sądu skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 10 czerwca 2013 r. nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości położonej w miejscowości B.. P. z dnia 22 września 2017 r. Sąd wezwał obie skarżące do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wezwania Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.., dalej: P.p.s.a.). W odpowiedzi z dnia 26 września 2017 r. J. D. przedłożyła pełnomocnictwo do reprezentowania współskarżącej J. D., a także wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które J. D. pismem z dnia 28 lipca 2017 r. skierowała do Rady Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 466 ze zm., dalej: u.s.g.) stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Niniejszy przepis w powołanym brzmieniu, zgodnie z art. 17 ust. 2 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), znajduje zastosowanie do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych przed 1 czerwca 2017 r. Do aktów i czynności późniejszych zastosowanie znajduje przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. w nowym brzmieniu, które nie przewiduje wymogu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, przed zaskarżeniem uchwały do sądu administracyjnego. W związku z powyższym stwierdzić należy, że obowiązkiem skarżących przed wniesieniem skargi na uchwałę Rady Gminy z dnia 10 czerwca 2013 r. było wezwanie w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa. Powyższemu wymogowi sprostała J. D., która na wezwanie Sądu wykazała, że pismem z dnia 28 lipca 2017 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Takiego warunku nie spełniła zaś druga ze skarżących J. D.. Zważyć należy, że skoro przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. wymaga, aby zaskarżenie uchwały samorządu gminnego do sądu administracyjnego było poprzedzone bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszeń, nie może budzić wątpliwości, iż tylko skarga tego samego podmiotu, który dokonał takiego wezwania jest dopuszczalna, a skarga innego podmiotu nie poprzedzona zachowaniem trybu z art. 101 ust. 1 u.s.g. (a więc wezwaniem do usunięcia naruszeń zaskarżoną uchwałą) w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2007 r., II OSK 414/06, Lex nr 362455). Zważywszy zatem, że skarżąca J. D. nie wykazała, że skargę w niniejszej sprawie poprzedziła bezskutecznym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, jej skargę należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g. odrzucić. Dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga