II SA/Po 881/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. K. i R. K. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę

Postanowieniem z dnia [...] października 2020 r., [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwany dalej "Inspektorem Wojewódzkim") stwierdził niedopuszczalność zażalenia T. K. i R. K. na upomnienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego (zwanego dalej "Inspektorem Powiatowym") z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] dotyczące sprawy budowy wewnętrznej instalacji gazowej w jednorodzinny budynku mieszkalnym posadowionym na działce położonej przy ul. [...] w R. . Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach. Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., [...] Inspektor Powiatowy orzekł wobec B. K. nakaz rozbiórki wewnętrznej instalacji gazowej w jednorodzinny budynku mieszkalnym posadowionym na działce położonej przy ul. [...] w R. (k. 111 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., [...] Inspektor Wojewódzki utrzymał w mocy powyższą decyzję (k. 119-121 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Wyrokiem z dnia [...] października 2013 r., II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę B. K. na decyzję z dnia [...] czerwca 2012 r., [...] Wyrok ten stał się prawomocny od dnia [...] stycznia 2014 r. (k. 129 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Pismami z dnia [...] lutego 2020 r., [...] Inspektor Powiatowy wystosował do T. K. i R. K. upomnienia, zaznaczając, że zgodnie z danymi wynikającymi z treści księgi wieczystej [...] nabyli oni nieruchomość, której dotyczy decyzja z dnia [...] lutego 2012 r., [...] Organ wskazał też na art. 30 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej "K.p.a."), który stanowi, że "w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni" oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1427 z późn. zm., dalej "u.p.e.a."), w myśl którego do postępowanie egzekucyjnego stosuje się odpowiednio przepisy K.p.a. (zob. k. 161 i 163 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). W związku z wątpliwościami zgłaszanymi przez zobowiązanych co do obowiązku podlegającego egzekucji, upomnienia, poszerzone także o wyjaśnienia, kierowano także w pismach z dnia [...] kwietnia 2020 r. (k. 171 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) z dnia [...] kwietnia 2020 r. (k. 183 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) i wreszcie z dnia [...] czerwca 2020 r. (k. 190 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Ostatnie z wyżej wymienionych pism, które kierowane było do R. K. i T. K., zawierające obszerne wyjaśnienia dotyczące postępowanie egzekucyjnego, zostało przez adresatów zaskarżone zażaleniem (k. 15-16 akt administracyjnych organu drugiej instancji) Postanowieniem z dnia [...] października 2020 r., [...] Inspektor Wojewódzki – powołując się na art. 134 w zw. z art. 144 i art. 123 § 1 K.p.a. oraz art. 18 u.p.e.a. – stwierdził niedopuszczalność zażalenia T. K. i R. K.. Wskazał, że skierowanie do nich upomnienie nie ma charakteru postanowienia i nie może być objęte zażaleniem. W skardze T. K. i R. K. ograniczyli się do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 2 akt sądowych). Inspektor Wojewódzki wniósł z kolei o oddalenie skargi (k. 4 akt sądowych). Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik uzupełnił skargę T. K. i R. K. i zarzucił naruszenie art. 6 K.p.a. (poprzez wadliwe przyjęcie, że przedmiotem zażalenia datowanego na [...] czerwca 2020 r. było nieistniejące upomnienie "z dnia [...] września 2020 r.", podczas gdy skarżący skarżyli rozstrzygnięcie Inspektora Powiatowego z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] stanowiące odpowiedź na ich wniosek o legalizację wewnętrznej instalacji gazowej w budynku przy ul. [...] w R.), art. 8 oraz art. 11 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. (poprzez wskazanie w sentencji na upomnienie, które nie zostało w sprawie wydane) oraz art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. (poprzez nie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w kierunku ustalenia, że T. K. i R. K. w istocie nie skarżyli upomnienia, ale odpowiedź Inspektora Powiatowego na ich wniosek o wszczęcie postępowania legalizacyjnego dotyczącego wewnętrznej instalacji gazowej w budynku). Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżących wystąpiło uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych postaw. Na wstępie konieczne jest wyjaśnienie, że postanowieniem z dnia [...] października 2020 r., [...] Inspektor Wojewódzki stwierdził niedopuszczalność zażalenia T. K. i R. K. od pisma-upomnienia z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] Jednoznacznie świadczy o tym przebieg postępowania, zgromadzona dokumentacja oraz samo uzasadnienie postanowienia Inspektora Wojewódzkiego. Sąd natomiast przyznaje, że w sentencji postanowienia z dnia [...] października 2020 r., [...] błędnie podano datę pisma-upomnienia (11 września 2020 r.) będącego przedmiotem zażalenia. Nie miało to jednak wpływu na wynik sprawy, gdyż jest oczywistym, że podana data jest oczywistą omyłką. Odnosząc się do merytorycznych aspektów sprawy w ocenie Sądu postanowienie z dnia [...] października 2020 r., [...] nie narusza prawa. Pismo z dnia [...] czerwca 2020 r. było kolejnym z rzędu upomnieniem-wyjaśnieniem dotyczącym przedmiotu postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o decyzję z dnia [...] lutego 2012 r., [...] Zgodnie z art. 15 § 1 u.p.e.a. egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Art. 17 § 1 u.p.e.a. stanowi, że: o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Z powyższej regulacji wynika, że zaskarżeniu zażaleniem podlegają akty, które łącznie spełniają następujące warunki: 1) mają charakter postanowienia, 2) zawierają rozstrzygnięcie lub stanowisko organu egzekucyjnego lub wierzyciela w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego, 3) możliwość wniesienia zażalenia wynika z przepisów u.p.e.a. lub K.p.a. W niniejszej sprawie skarżący złożyli zażalenie na upomnienie, a zarazem pismo wyjaśniające, a więc czynność która nie spełnia żadnego z wymienionych warunków. Po pierwsze, nie ma ona charakteru postanowienia. Jest to wezwanie i wyjaśnienie skierowane do zobowiązanego do dobrowolnego wykonania obowiązku niepieniężnego. Stanowi więc informację (przypomnienie) dla zobowiązanego o obowiązkach i daje zobowiązanym możliwość dobrowolnego ich wykonania w określonym terminie, a jednocześnie zawiera rygor wszczęcia egzekucji administracyjnej w przypadku braku tej dobrowolnej realizacji obowiązku. Upomnienie ma jedynie przypominać o obowiązku objętym egzekucją. Nie stanowi zatem rozstrzygnięcia władczego, które decydowałoby o sytuacji prawnej osoby, do której zostało skierowane. Po drugie, upomnienie nie dotyczy postępowania egzekucyjnego. Poprzedza ono bowiem postępowanie egzekucyjne, które nie zostało jeszcze wszczęte, a które może być wszczęte dopiero po doręczeniu upomnienia w trybie art. 15 u.p.e.a. Po trzecie, zarówno przepisy u.p.e.a., jak i K.p.a. nie przewidują środka zaskarżenia, w postaci zażalenia na upomnienie. Z powyższych rozważań wynika, że upomnienie nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia, w związku z powyższym uznać należy, że Inspektor Wojewódzki w niniejszej sprawie prawidłowo stwierdził – zgodnie z art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. oraz art. 18 u.p.e.a. – niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez T. K. i R. K./ Stosownie do art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy u.p.e.a. nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy K.p.a. Natomiast w myśl art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze Sąd stwierdza, że nie są one trafne, gdyż z gruntu opierają się na chybionym założeniu. Pełnomocnik eksponuje fakt, że Inspektor Wojewódzki badał zażalenie wniesione od nieistniejącego upomnienia z dnia [...] września 2020 r. Tymczasem, jak wyjaśniono już na wstępie, podana data upomnienia wynika z oczywistej omyłki. Jest bowiem oczywistym, że w zażaleniu z dnia [...] czerwca 2020 r. T. K. i R. K. skarżyli "pismo PINB z dnia [...] czerwca 2020 r. w sprawi rozbiórki wew. inst. gazowej" (zob. k. 16 akt administracyjnych organu drugiej instancji). Nie można także uznać argumentów skargi, jakoby upomnienie i wyjaśnienia Inspektora Powiatowego z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] miały rzekomo stanowić rozstrzygnięcie w sprawie wniosku o legalizację wewnętrznej instalacji gazowej w jednorodzinnym budynku mieszkalnym posadowionym na działce położonej przy ul. [...] w R.. Treść pisma jednoznacznie wskazuje, że dotyczy ono li tylko wykonania decyzji ostatecznej z dnia [...] lutego 2012 r., [...] Szersze wyjaśnienia organu o niczym nie przesądzają, natomiast stanowią wyraz wyjścia naprzeciw zasadzie przekonywania. Inspektor Powiatowy wyjaśnił bowiem obszernie skarżącym jaki jest stan sprawy, w ramach której wydano tytuł egzekucyjny. W kontekście powyższego zarzutów skargi nie można było wiec uznać za zasadne. Z opisanych względów skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a.