Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II SA/Po 824/20

Wyrok WSA w Poznaniu z 14 kwietnia 2021 r., II SA/Po 824/20 – warunki zabudowy terenu

Wynik

Oddalono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia
14 kwietnia 2021
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędzia WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2020 r. , nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] września 2020 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "Kolegium"), po rozpatrzeniu odwołania M. J., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy J. (zwanego dalej "Burmistrzem") z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego – bukaciarni oraz budowie zbiornika na płynne odchody zwierzęce, na terenie położonym w miejscowości Z., obręb Z., gmina J., na działkach [...] Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy. Wnioskiem z dnia [...] września 2017 r. J. P. wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego – bukaciarni wolnostanowiskowej z automatycznym systemem usuwania odchodów spod rusztów na [...] DJP obsady w gospodarstwie [...] DJP oraz budowy zbiornika na gnojówkę. Pismem z dnia [...] października 2021 r. projektowanej inwestycji sprzeciwiła się między innymi M. J.. Następnie uprawniony urbanista sporządził projekt decyzji wraz z analizą urbanistyczną. Decyzją z dnia [...] listopada 2017 r., [...] Burmistrz ustalił warunki zabudowy na rzecz J. P.. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyła M. J. (pismo z dnia [...] grudnia 2017 r.). Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r., [...] Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję, a sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia. Następnie uprawniony urbanista ponownie sporządził projekt decyzji, a decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r., [...] ustalono na rzecz J. P. warunki zabudowy. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła M. J., a Kolegium decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r., [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Wyrokiem z dnia [...] maja 2019 r., II SA/Po [...] (który uprawomocnił się na skutek nie wniesienia skargi kasacyjnej) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzje obu instancji. W obszernych motywach orzeczenia Sąd (II SA/Po [...]) wywiódł, że z uwagi na bezsporny charakter zabudowy zlokalizowanej na działkach inwestora [...] i [...] jako zagrodowej (budynek mieszkalny jednorodzinny oraz budynki garażowe, gospodarcze i inwentarskie) oraz wielkość gospodarstwa rolnego przekraczającą powierzchnię [...] ha, a tym samym przewyższającą wielkość średniej powierzchni gospodarstwa rolnego w gminie J. (14,27 ha), zastosowanie znalazł art. 61 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (wówczas tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1073 z późn. zm., obecnie ten akt sprawny opublikowano w Dz. U. z 2020 r., poz. 293 z późn. zm. – uw. Sądu, dalej "u.p.z.p.") . Należało w związku z tym przy ocenie wniosku J. P. odstąpić od badania przesłanki dobrego sąsiedztwa określonej w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Sąd (II SA/Po [...]) stwierdził również, że zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. teren objęty planowaną inwestycją posiada dostęp do drogi publicznej – drogi powiatowej (działki [...]). Nie podważył nadto ustaleń co do odpowiedniego zabezpieczenia uzbrojenia terenu na potrzeby projektowanej bukaciarni. Inwestycja wymaga zapotrzebowania na wodę ([...] m3/dobę) i na energię elektryczną ([...] kW), a te media zapewniono w ramach istniejącego siedliska inwestora na działkach [...] Wreszcie w ocenie składu orzekającego (II SA/Po [...]) działki inwestycyjne stanowią grunty rolne zabudowane ([...], [...]), grunty orne ([...], [...]), łąki trwałe ([...]) oraz grunty pod wodami ([...]), a więc nie wymagają zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, albowiem zaplanowana inwestycja stanowi faktycznie inwestycję rolniczą (art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p.). Sąd orzekający w wyroku II SA/Po [...] dopatrzył się natomiast naruszenia art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. Wywiódł, że skoro przepis ten nakazuje zapewnienie zgodności inwestycji z przepisami odrębnymi, to oznacza to między innymi konieczność jej weryfikacji w kontekście przepisów z zakresu ochrony środowiska. Sąd (II SA/Po [...]) zauważył, że J. P. we wniosku z dnia [...] września 2017 r. wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla budowy budynku inwentarskiego – bukaciarni wolnostanowiskowej z automatycznym systemem usuwania odchodów spod rusztów, na [...] DJP (docelowa obsada w gospodarstwie [...] DJP) oraz budowy zbiornika na gnojownicę. Podał wymiary obory ([...] m, powierzchnia zabudowy około [...] m2, kubatura około [...] m3, wysokość do [...] m) oraz określił jej przewidywaną lokalizację (na załączonych mapach). Dalej Sąd (II SA/Po [...]) wywodził, że przed złożeniem wniosku inwestor uzyskał decyzję Burmistrza z dnia [...] marca 2017 r., [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie bukaciarni wolnostanowiskowej o obsadzie [...] DJP w gospodarstwie rolnym o docelowej obsadzie [...] DJP na terenie działek [...] Decyzję tę wydano na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 82 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2021 r., poz. 247 z późn. zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 102 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 71 ze zm., dalej: "r.ws.p.2010"). Zdaniem Sądu (II SA/Po [...]) już z samej podstawy prawnej decyzji wyłania się obraz pewnej niespójności, która została przeniesiona następnie na postępowanie o ustalenie warunków zabudowy. Burmistrz w decyzji tej (o środowiskowych uwarunkowaniach – uw. Sądu) z jednej strony powołując jako podstawę prawną art. 71 ust. 2 pkt 1 u.u.i.ś. stwierdził, że określa środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Przepis ten stanowi bowiem, że uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Z drugiej strony dalej w podstawie prawnej powołał § 3 ust. 1 pkt 102 r.ws.p.2010, czyli zakwalifikował zaplanowaną inwestycję bukaciarni do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko: chów lub hodowla zwierząt, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 51 r.ws.p.2010, w liczbie nie mniejszej niż 60 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP). Sąd wyjaśnił (II SA/Po [...]), że rację miały organy orzekające twierdząc, że zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 u.u.i.ś. wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – wydawanej na podstawie u.p.z.p. Słusznie zarazem wskazał inwestor, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże w zakresie swych ustaleń i kwalifikacji przedsięwzięcia organ wydający następnie dla tego samego przedsięwzięcia decyzję o ustaleniu warunków zabudowy. Niemniej – w ocenie Sądu (II SA/Po [...]) – zważyć należało, że Burmistrz nie ustalił i nie przesądził, czy obejmuje ono przedsięwzięcie mogące zawsze, czy potencjalnie oddziaływać na środowisko. Z wniosku J. P. nie wynikało, czy planowana inwestycja ma uzupełnić hodowlę o kolejne [...] DJP wobec istniejącej zabudowy inwentarskiej, do poziomu (po jej zrealizowaniu) – [...] DJP, czy może dopiero w przyszłości, po ewentualnie kolejnych zakładanych inwestycjach, taki poziom hodowli ma zostać osiągnięty w ramach gospodarstwa rolnego wnioskodawcy. W zakresie tym, istotnym z punktu widzenia kwalifikacji przedsięwzięcia jako zawsze lub potencjalnie mogącego oddziaływać na środowisko, organy orzekające nie poczyniły ustaleń. Okoliczność ta tymczasem – zdaniem Sądu (II SA/Po [...]) – okazała się kluczowa. Sąd (II SA/Po [...]) wywodził, że z art. 52 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. wynika, iż decyzję o ustaleniu warunków zabudowy wydaje się na wniosek inwestora, który jest wiążący dla organu w zakresie rodzaju, rozmiarów i cech inwestycji. Burmistrz dysponując jedynie ustaleniami w zakresie rodzaju planowanej inwestycji, sformułowanymi we wniosku J. P. z dnia [...] września 2017 r., rozstrzygnął sprawę. W uzasadnieniu decyzji organ – choć powołał się na własną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach (z dnia [...] marca 2017 r.) – to następnie uznał, że skoro decyzja w całości uwzględnia żądania wnioskodawcy odstępuje od jej szczegółowego uzasadnienia. W ocenie Sądu (II SA/Po [...]) zasadnicze znaczenie ma kwestia właściwej kwalifikacji przedsięwzięcia. Prowadzi do ustalenia, czy przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy inwestor uzyskał faktycznie dla inwestycji właściwą decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach – w zależności od rozmiarów przedsięwzięcia – dla przedsięwzięcia mogącego zawsze albo potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, to jest określonego w § 2 ust. 1 pkt 51 r.ws.p.2010 (chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP - przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza), albo w § 3 ust. 1 pkt 102 r.ws.p.2010 (chów lub hodowla zwierząt, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 51, w liczbie nie mniejszej niż 60 DJP). Należy mieć bowiem na uwadze, że zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 2 r.ws.p.2010 do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się również przedsięwzięcia polegające na rozbudowie, przebudowie lub montażu przedsięwzięć realizowanych lub zrealizowanych wymienionych w § 3 ust. 1, jeżeli ta rozbudowa, przebudowa lub montaż spowoduje osiągnięcie progów określonych w ust. 1, o ile progi te zostały określone. Wynika z tego, że jeżeliby w ramach tego samego gospodarstwa rolnego na działkach [...], na skutek realizacji inwestycji, miało dojść do przekroczenia progów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 51 r.ws.p.2010, należałoby uznać, że inwestycja stanowi przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W konsekwencji obowiązkiem organów orzekających byłoby ustalenie, czy wydana przez Burmistrza dnia [...] marca 2017 r. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, obejmuje przedsięwzięcie zawsze czy potencjalnie mogące oddziaływać na środowisko. Ujmując to syntetycznie Sąd (II SA/Po [...]) wywodził, że organy powinny były zbadać, czy warunki zabudowy dla chowu bydła wielkości [...] DJP będą wiązały się z osiągnięciem [...] DJP. Pozytywne ustalenia w tym zakresie muszą prowadzić do konkluzji, że mamy do czynienia z przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 51 w zw. z § 2 ust. 2 pkt 2 r.ws.p.2010. Powyższe wyjaśnienia pozwoliły składowi orzekającemu (II SA/Po [...]) uznać, że rację mogła mieć skarżąca M. J. twierdząc, że sprzeczne mogą być punkty 4.2.-4.4. decyzji Burmistrza z dnia [...] czerwca 2018 r. Sąd zaznaczył, że zgodnie z punktem 4.2. na terenie działek objętych wnioskiem zakazuje się lokalizacji przedsięwzięć kwalifikowanych jako przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz lokalizacji przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko za wyjątkiem przedsięwzięcia wymienionego w punkcie 4.3. Z kolei według tego ostatniego punktu na terenie działek inwestycyjnych dopuszczono tylko lokalizację inwestycji mogącej potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 102 r.ws.p.2010. Punkt 4.4. decyzji określał wreszcie, że inwestycję należy realizować zgodnie z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach dla budowy bukaciarni wolnostanowiskowej o obsadzie [...] DJP w gospodarstwie rolnym o docelowej obsadzie [...] DJP na terenie działek [...] (decyzja [...]). W końcowych wskazaniach wyroku (II SA/Po [...]) Sąd zaznaczył, że jeżeliby okazało się, że na działkach [...] w istniejącym gospodarstwie rolnym obsada hodowli jest tej wielkości, że na skutek realizacji inwestycji przekroczony zostałby próg wielkości DJP, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 51 r.ws.p.2010, to zapisy decyzji (przytoczone wyżej) faktycznie byłyby ze sobą sprzeczne. Nie można było bowiem równocześnie zakazać realizacji przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (punkt 4.2. decyzji) i nakazać zgodność inwestycji z decyzją środowiskową, która to dopuszcza do realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie bukaciarni wolnostanowiskowej o obsadzie [...] DJP w gospodarstwie rolnym o docelowej obsadzie [...] DJP. Sąd (II SA/Po [...]) uznał, że w omówionym powyżej zakresie, organy orzekające dopuściły się naruszenia przepisów postępowania (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm., dalej "K.p.a."), które mogło mieć – z uwagi na kwestię wymogu zgodności inwestycji z przepisami odrębnymi – istotny wpływ na wynik sprawy. Obowiązkiem organów było wyjaśnienie stanu faktycznego, w oparciu o rzetelnie zebrany materiał dowodowy (zakres wniosku, stan zainwestowania gospodarstwa rolnego na działkach [...]) i następnie, na tej podstawie ocena całokształtu. Sąd (II SA/Po [...]) zwrócił też uwagę, że zlekceważono prawa stron postępowania odstępując od uzasadnienia decyzji o warunkach zabudowy. W 2019 r. uprawniony urbanista ponownie sporządził projekt decyzji dla inwestycji oraz przygotował analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu (zob. dokumentację w tomie II akt administracyjnych). Decyzją z dnia [...] października 2019 r., [...] Burmistrz ponownie ustalił dla inwestycji J. P. warunki zabudowy (zob. dokumentację w tomie III akt administracyjnych). Na skutek odwołania M. J. decyzją z dnia [...] lutego 2020 r., [...] Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję, a sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia. Organ drugiej instancji zwrócił uwagę, że Burmistrz nie wykonał wytycznych wyroku II SA/Po [...], a dokument z 2019 r., który miał pochodzić od inwestora i dotyczyć tych kwestii, nie znajduje się w aktach administracyjnych (zob. dokumentację w tomie IV akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] marca 2020 r., [...] Burmistrz wezwał J. P. do przedstawienia informacji na temat chowu i hodowli zwierząt na terenie działek [...] dotyczących aktualnej obsady wyrażonej w DJP z podziałem na gatunki i grupy technologiczne zwierząt gospodarskich, o których mowa w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839, dalej "r.ws.p.2019"). Jednocześnie wezwano inwestora o wskazanie poziomu obsady DJP w takim samym ujęciu po zrealizowaniu inwestycji. Organ przypomniał, że zgodnie ze wskazaniem Sądu (II SA/Po [...]) należy ustalić, czy planowana inwestycja ma uzupełnić hodowlę o kolejne [...] DJP wobec istniejącej zabudowy inwentarskiej do poziomu (po jej zrealizowaniu) – [...] DJP, czy może dopiero w przyszłości po ewentualnych kolejnych zakładanych inwestycjach, taki poziom hodowli ma zostać osiągnięty w ramach gospodarstwa rolnego wnioskodawcy. Pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. J. P. wyjaśnił, że obecny stan zwierząt w jego gospodarstwie to: trzoda w ilości 21,5 DJP, cielęta do ˝ roku – 22,5 DJP, bukaty od ˝ do 1 roku – 24 DJP oraz tuczniki 70 DJP. Razem obsada wynosi 138 DJP. W ramach przedsięwzięcia planowana jest budowa obory (bukaciarni) na [...] DJP. Wobec tego planowana inwestycja ma wobec istniejącej zabudowy inwentarskiej uzupełnić hodowlę o kolejne [...] DJP, czyli do poziomu [...] DJP. Maksymalna obsada [...] DJP zostanie osiągnięta po realizacji inwestycji, to jest po wybudowaniu bukaciarni (dokumentacja postępowania wyjaśniającego opisanego w niniejszym akapicie znajduje się w tomie IV akt administracyjnych). Następnie uprawniony urbanista przeprowadził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 u.p.z.p. oraz przygotował projekt decyzji o warunkach zabudowy (zob. dokumentację zebraną w tomie V akt administracyjnych). Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] Burmistrz, działając z powołaniem na art. 59 ust. 1, art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 60 ust. 1, art. 60 ust. 1a oraz art. 53 ust. 3 u.p.z.p., ustalił na rzecz J. P. warunki zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem. Rozstrzygniecie to w swej treści pozostało niemalże identyczne jak zawarte w decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r., [...] objętej kontrolą przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w prawomocnym wyroku II SA/Po [...]. Jedyna zmiana dotyczy usunięcia postanowienia dotyczącego nakazu wykonania rozpoznania lokalnych warunków geotechnicznych (zrezygnowano z dotychczasowego punktu 3.14 decyzji) oraz przeredagowano dotychczasowe punkty 4.2-4.4, co do których zarzut ich niespójności przedstawiono w orzeczeniu II SA/Po [...]. Na stronach 13-15 uzasadnienia decyzji Burmistrz poświęcił uwagę kwestii relacji ustalonych warunków zabudowy względem wymogów zawartych w decyzji Burmistrza z dnia [...] marca 2017 r., [...] o środowiskowych uwarunkowaniach. Zdaniem organu zakres inwestycji objętej środowiskowymi uwarunkowaniami pokrywa się z zakresem inwestycji o warunkach zabudowy, o którą wystąpił także J. P.. Przedsięwzięcie obejmuje budowę bukaciarni wolnostanowiskowej o obsadzie [...] DJP, która uzupełni gospodarstwo rolne na działkach [...] do docelowej obsady [...] DJP. Organ nie miał wątpliwości, że w obu rozstrzygnięciach inwestycyjnych chodzi o inwestycję, która określona została w § 2 ust. 1 pkt 51 lit. b r.ws.p.2019. Wykonując wskazania wyroku II SA/Po [...] Burmistrz przeanalizował pokrótce uwarunkowania związane z wydaniem decyzji środowiskowej z dnia [...] marca 2017 r. i przypomniał, że zakwalifikowanie przedsięwzięcia do takich, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 51 lit. b r.ws.p.2019 nie budzi wątpliwości chociażby w kontekście treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, gdzie jego rodzaj i skala zostały opisane. Odwołanie od decyzji Burmistrza złożyła ponownie M. J.. Zarzuciła, że organ nie odniósł się do oceny prawnej i wskazań z wyroku II SA/Po [...]. Niezależnie zaznaczyła, że zgodnie z art. 52 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. wniosek powinien zawierać charakterystykę urbanistyczną inwestycji, co przybiera postać projektu urbanistycznego uzupełnionego stosownym opisem. Projekt ten powinien być zbadany przez organ w uzasadnieniu decyzji. Dalej M. J. wywodziła, że decyzja z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] nie określała warunków w zakresie zdrowia ludzi (art. 54 pkt 2 lit. b u.p.z.p.). Wskazała też, że część graficzna decyzji powinna odpowiadać części graficznej wniosku. Ustalono, że inwestycja należy do kategorii mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a przy tym nie dokonano żadnych uzgodnień. Do co lokalizacji inwestycji M. J. podniosła, że należałoby ulokować ją znacznie dalej od terenów mieszkaniowych. W przyjętym wariancie budynek znajduje się zaledwie 12-15 m od działki odwołującej się. Zdaniem M. J. organy w sposób nieuzasadniony odstąpiły od badania takich kwestii jak dopuszczalny hałas z inwestycji, nie zwróciły uwagi na to, że inwestycja w zakresie określonym w decyzji z dnia [...] marca 2017 r., [...] o środowiskowych uwarunkowaniach nie obejmuje odrębnego zbiornika na płynne odchody zwierzęce. Nie badano także samodzielnie liczby DJP (gospodarstwa). Decyzją z dnia [...] września 2020 r., [...] – objętą obecnie skargą – Kolegium, powołując się między innymi na art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Zaakcentowało, że kwestie takie jak brak zastosowania w sprawie zasady dobrego sąsiedztwa (art. 61 ust. 4 u.p.z.p.) oraz spełnienie wymogów z art. 61 ust. 1 pkt 2-4 zostały przesądzone w wyroku II SA/Po [...]. Otwartą kwestią pozostało jedynie zbadanie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p., to jest zagadnienia zgodności decyzji z przepisami odrębnymi, a konkretnie z regulacjami zawartymi w u.u.i.ś. Kolegium samodzielnie odniosło się do wyjaśnień J. P. z dnia [...] kwietnia 2020 r., przytoczyło je i nie miało wątpliwości, że przy założeniu docelowej obsady gospodarstwa na poziomie [...] DJP, inwestycję należy kwalifikować jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 51 w zw. z § 2 ust. 2 pkt 2 r.ws.p.2019. Zdaniem Kolegium zachodzi także tożsamość podmiotowa i przedmiotowa inwestycji w stosunku do treści decyzji z dnia [...] marca 2017 r., [...] W decyzji środowiskowej przywołano co prawda § 3 ust. 1 pkt 102 r.ws.p.2010, jednak za niespójność wynikała z faktu, że początkowo J. P. ubiegał się o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla bukaciarni o obsadzie [...] DJP i z tego powodu inwestycję traktowano jak potencjalnie znacząco oddziałującą na środowisko. Ostateczna charakterystyka przedsięwzięcia została jednak przedstawiona w raporcie, a w jego kontekście (to jest w kontekście możliwej docelowej obsady gospodarstwa na poziomie [...] DJP) nie budziło już wątpliwości, że chodzi o przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Decyzję (z dnia [...] marca 2017 r., [...] – uw. Sądu) wydano dla takiego właśnie przedsięwzięcia. Kolegium nie podzieliło też zarzutów odwołania. Przypomniało, że w sprawie należało zastosować się do oceny prawnej i wskazań wyroku II SA/Po [...]. Stosownie do tego należało wyjaśnić kwestię obsady gospodarstwa i jego kwalifikacji pod kątem środowiskowym. W skardze M. J. wniosła o uchylenie decyzji obu instancji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W motywach skargi wyjaśniła, że obowiązkiem Kolegium, w przypadku wydania decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., było odniesienie się do wszystkich zarzutów odwołania. Odstępując od tego organ odwoławczy naruszył art. 107 § 3 oraz art. 11 K.p.a. M. J. zwróciła też uwagę na fakt, że organy obu instancji uchybiły przepisom art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., gdyż wbrew obowiązkowi nie ustaliły faktów mających znaczenie dla sprawy. Ograniczono też postępowanie dowodowe i jako takie uchybiało ono wymogowi z art. 80 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych postaw. Na wstępie podkreślić należy stanowczo, że kontrola legalności decyzji Kolegium z dnia [...] września 2020 r., [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] jest obecnie zdeterminowana wiążącą oceną prawną i wskazaniami zapadłego w granicach niniejszej sprawy prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] maja 2019 r., II SA/Po [...]. Warto dodać, że wyrok ten wydano w stosunku do decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2018 r., [...] (utrzymanej następnie w mocy decyzją Kolegium z dnia [...] sierpnia 2018 r., [...]), która – poza dwoma modyfikacjami (o tym niżej) – była identyczna jak aktualnie weryfikowana decyzja z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] Orzeczenie II SA/Po [...] wyraża zatem ocenę takiego samego rozstrzygnięcia jak obecnie badane. Wreszcie warto zaakcentować, iż wyrok z dnia [...] maja 2019 r. został wydany na skutek skargi M. J., która zaaprobowała jego treść i nie składała skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a.") ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W wyroku II SA/Po [...] Sąd stwierdził jednoznacznie, że Burmistrz ustalając w decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r., [...] warunki zabudowy na rzecz J. P. – a jak wskazano decyzja ta w zasadzie nie różni się od obecnie kontrolowanej – nie uchybił art. 61 ust. 1 pkt 1-4 u.p.z.p. W motywach orzeczenia Sąd (II SA/Po [...]) wywiódł, że z uwagi na bezsporny charakter projektowanej zabudowy jako zagrodowej (budynek mieszkalny jednorodzinny oraz budynki garażowe, gospodarcze i inwentarskie) oraz wielkość gospodarstwa rolnego przekraczającą powierzchnię 58 ha, a tym samym przewyższającą wielkość średniej powierzchni gospodarstwa rolnego w gminie J. (14,27 ha), zastosowanie znalazł art. 61 ust. 4 u.p.z.p. Przez to należało odstąpić od badania przesłanki dobrego sąsiedztwa określonej w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Sąd (II SA/Po [...]) stwierdził również, że zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. teren objęty planowaną inwestycją posiada dostęp do drogi publicznej – drogi powiatowej (działki [...]). Nie podważył nadto ustaleń co do odpowiedniego zabezpieczenia uzbrojenia terenu na potrzeby projektowanej bukaciarni. Inwestycja wymaga zapotrzebowania na wodę (11 m3/dobę) i na energię elektryczną (45 kW), a te media zapewniono w ramach istniejącego siedliska inwestora na działkach [...] Wreszcie w ocenie składu orzekającego (II SA/Po [...]) działki inwestycyjne stanowią grunty rolne zabudowane ([...], [...]), grunty orne ([...]), łąki trwałe ([...]) oraz grunty pod wodami ([...]), a więc nie wymagają zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, albowiem zaplanowana inwestycja stanowi faktycznie inwestycję rolniczą (art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p.). Sąd (II SA/Po [...]) dopatrzył jednie naruszenia art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p., przy czym dotyczyło to konkretnego elementu decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r., [...]: punktów 4.2-4.4. Wywody i tezy orzeczenia (II SA/Po [...]) są jasne: nie można było zaakceptować decyzji, która zakładała zgodność przedsięwzięcia z decyzją z dnia [...] marca 2017 r., [...] o środowiskowych uwarunkowaniach (punkt 4.4. decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r., [...]), gdzie z kolei dopuszczano maksymalną obsadę gospodarstwa rolnego na poziomie [...] DJP (czyli na poziomie właściwym kategorii przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko), a zarazem zakazywała realizacji na obszarze inwestycji mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (tak wynikało z punktów 4.4 w. zw. z 4.3). Stosownie do wskazań wyroku II SA/Po [...], zresztą też stosownie też do zaleceń decyzji kasacyjnej Kolegium z dnia [...] lutego 2020 r., [...] nakazujących Burmistrzowi wykonać orzeczenie sądowe, pismem z dnia [...] marca 2020 r., [...] Burmistrz wezwał J. P. do przedstawienia informacji na temat chowu i hodowli zwierząt na terenie działek [...] dotyczących aktualnej obsady wyrażonej w DJP z podziałem na gatunki i grupy technologiczne zwierząt gospodarskich, o których mowa w załączniku do r.ws.p.2019. Jednocześnie wezwano inwestora o wskazanie poziomu obsady DJP w takim samym ujęciu po zrealizowaniu inwestycji. Pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. J. P. wyjaśnił, że obecny stan zwierząt w jego gospodarstwie to: trzoda w ilości [...] DJP, cielęta do ˝ roku – [...] DJP, bukaty od ˝ do 1 roku – [...] DJP oraz tuczniki [...] DJP. Razem obsada wynosi [...] DJP. W ramach przedsięwzięcia planowana jest budowa obory (bukaciarni) na [...] DJP. Wobec tego planowana inwestycja ma wobec istniejącej zabudowy inwentarskiej uzupełnić hodowlę o kolejne [...] DJP, czyli do poziomu [...] DJP. Maksymalna obsada [...] DJP zostanie osiągnięta po realizacji inwestycji, to jest po wybudowaniu bukaciarni (dokumentacja postępowania wyjaśniającego opisanego w niniejszym akapicie znajduje się w tomie IV akt administracyjnych). W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że zamiarem J. P. jest rozbudowa gospodarstwa rolnego z poziomu 138 DJP obsady o kolejne [...] DJP, co daje łącznie [...] DJP. Są to dane zgodne z tymi, które wskazano w decyzji z dnia [...] marca 2017 r., [...] o środowiskowych uwarunkowaniach (znajdującej się w tomie I akt administracyjnych). W wyroku II SA/Po [...] Sąd nakazał organom przeanalizować materiał sprawy pod kątem zgodności inwestycji, dla której obecnie ustalane są warunki zabudowy, z u.u.i.ś., a w tych granicach konkretnie: pod kątem zgodności kwalifikacji przedsięwzięcia z tym, którego dotyczyła decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. W omawianym wyżej kontekście Kolegium trafnie zauważyło, że wymienione w rubrum decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przepisy aktu wykonawczego, sugerujące, że decyzja ta dotyczyła przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, przywołano (w domyśle - omyłkowo) zapewne dlatego, że taki był przedmiot postępowania wedle pierwotnych zamierzeń inwestora. Organ odwoławczy zasadnie wywiódł dalej, że w świetle danych przedstawionych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, jako jednoznaczne jawi się to, że inwestycja J. P. kwalifikuje się jako przedsięwzięcie zawsze znacząco oddziałujące na środowisko. W tym miejscu, odnosząc się także do zarzutów skargi, że postępowanie środowiskowe z wniosku J. P. prowadzono w czasie, gdy obowiązywało jeszcze r.ws.p.2010, Sąd wskazuje, że kwalifikację inwestycji według stanu prawnego z 2017 r. oceniać należało w kontekście § 2 ust. 1 pkt 51 w zw. z § 2 ust. 2 pkt 2 r.ws.p.2010. [...] weszło w życie [...] października 2019 r. i towarzyszyła mu regulacja intertemporalna, w myśl której "Do przedsięwzięć, w przypadku których przed dniem wejścia w życie rozporządzenia wszczęto i nie zakończono przynajmniej jednego z postępowań w sprawie decyzji, zgłoszeń lub uchwał, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1-1b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, stosuje się przepisy dotychczasowe" (§ 4 r.ws.p.2019). W niniejszej sprawie przed dniem wejścia w życie r.ws.p.2019 wszczęto i zakończono postępowanie z art. 71 ust. 1 u.u.i.ś. (postępowanie środowiskowe), co oznacza, że na potrzeby sprawy wymóg legitymowania się przez inwestora decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach należało badać w kontekście nowych przepisów wykonawczych, czyli właśnie r.ws.p.2019. Powyższe, poza warstwą formalno-porządkową nie ma większego znaczenia materialnoprawnego. Nie ulega bowiem wątpliwości, że akurat w odniesieniu do przedsięwzięć takich jak "chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych" r.ws.p.2010 oraz r.ws.p.2019 zawierają tożsamą regulację (por. § 2 ust. 1 pkt 51 obu rozporządzeń). W konsekwencji zmiany stanu prawnego nie wpływają na kwalifikację inwestycji jako przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Odnosząc się do zarzutów skargi, w których skoncentrowano się przede wszystkim na wskazaniu, że Kolegium nie odniosło się do treści odwołania, wyjaśnić należy, że wywody organu odwoławczego w obecnie zaskarżonej decyzji są wystarczające. Jeszcze raz w tym miejscu przypomnieć należy, że stosownie do art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W wyroku II SA/Po [...] Sąd oceniał decyzję z dnia [...] czerwca 2018 r., [...] o warunkach zabudowy, identyczną jak ta, którą wydano później i która obecnie jest przedmiotem badania. W wyroku z dnia [...] maja 2019 r. Sąd nie dopatrzył się w decyzji pierwszoinstancyjnej o warunkach zabudowy żadnych naruszeń prawa, poza tymi, które dotyczyły kwalifikacji przedsięwzięcia, a dalej – dotyczyły niespójności jej postanowień 4.2-4.4. W szczególności Sąd (II SA/Po [...]) nie zgłosił zastrzeżeń do kwestii wyspecyfikowania w ramach inwestycji zbiornika na płynne odchody zwierzęce, kwestii położenia inwestycji czy kompletności wniosku (obecnie zapisy kontrolowanej decyzji są w tym zakresie identyczne jak te, które weryfikowano w wyroku II SA/Po [...]). Nie skierował też w tym kontekście do organów żadnych wskazań. Zdaniem obecnie orzekającego Sądu ocena prawna i wskazania wyroku II SA/Po [...] w sposób precyzyjny determinują zakres kontroli legalności aktualnego rozstrzygnięcia administracyjnego. Związanie prawomocnym wyrokiem, wobec tożsamości poprzedniej i obecnej decyzji o warunkach zabudowy, wyrażać się bowiem będzie nie tylko w konieczności uwzględnienia oceny prawnej, ale też znaczenie ma zakres wskazań wyroku II SA/Po [...]. Zdaniem składu orzekającego w okolicznościach niniejszej sprawy związanie wyrokiem II SA/Po [...] wyraża się także w niemożności przyjęcia, że zaskarżona decyzja obarczona jest innymi wadami ponad te, które wyspecyfikował Sąd w wyroku z dnia [...] maja 2019 r. Badano wszakże takie samo rozstrzygniecie. Rozpoznając skargę M. J. na decyzję z dnia [...] września 2020 r., [...] rolą Sądu było więc zbadanie, czy organy zastosowały się do oceny prawnej wyroku II SA/Po [...] i czy poprawnie wykonały zawarte w nim wskazania. Zdaniem Sądu organy wywiązały się ze swych obowiązków, a zwłaszcza ustaliły i doprecyzowały, jakiej inwestycji dotyczyła decyzja z dnia [...] marca 2017 r., [...] o środowiskowych uwarunkowaniach (trafnie przyjmując, że odnosiła się ona do przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko). Z tym prawidłowo koresponduje odpowiednio skorygowany punkt 4.2 najnowszej decyzji Burmistrza z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] Punkt ten zastąpił wadliwe i zakwestionowane w wyroku punkty 4.2-4.4. Na marginesie można odnotować, że poza powyższym, jedyna merytoryczna różnica pomiędzy decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r., [...] a obecną z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] wyraża się w usunięciu punktu 3.14 dotyczącego nakazu rozpoznawania lokalnych warunków geotechnicznych. Zabieg ten nie ma w ocenie Sądu większego znaczenia dla sprawy, gdyż po pierwsze nie został zgłoszony jako sporny pomiędzy stronami, a po drugie, z przepisów prawa materialnego nie wynika wymóg, aby postanowienia tego rodzaju obligatoryjnie musiały znaleźć się w decyzji o warunkach zabudowy. Uzupełniająco Sąd wyjaśnia nadto, że zarzuty jakie zgłosiła M. J. w odwołaniu (a w obecnej skardze zgłosiła ich nie rozpoznanie przez Kolegium) powinna była ona – jeżeli uważała je za istotne – podnieść w skardze kasacyjnej od wyroku II SA/Po [...]. Skarżąca poznała ocenę prawną, wskazania zawarte w uzasadnieniu tego orzeczenia i ich zakres. Skoro wyrok II SA/Po [...] nie został przez nią zakwestionowany i uprawomocnił się, to oznacza, że rolą organów było wykonać zawarte w nim wskazania oraz wydać decyzję, co też prawidłowo uczyniono. Odnosząc się do zarzutu skierowania decyzji do nieżyjącej Z. B. Sąd stwierdza, że zarzut ten jest chybiony. Decyzja Burmistrza adresowana jest do inwestora J. P., a decyzja Kolegium w płaszczyźnie procesowej także do M. J.. Pozostałe osoby są stronami postępowania. Skądinąd nikt z zainteresowanych nie podniósł, że nie zapewniono mu czynnego udziału w postępowaniu. W tym stanie rzeczy Sąd – uznawszy zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem – oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 z późn. zm.), po uprzednim skierowaniu jej do takiego trybu przez Przewodniczącego Wydziału (k. 1 verte akt sądowych).

Informacje o sprawie

Data wpływu
6 listopada 2020
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sędziowie
Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Jakub Zieliński /przewodniczący/ Jan Szuma /sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny