II SA/Po 821/18

Dnia 6 listopada 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji i ustalenie opłaty za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo wychowawczej postanawia 1. zwolnić A. C. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla A. C. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. /-/ R. Talaga

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu A. C. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie Sądu A. C. przedłożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że A. C. jest osobą niepełnosprawną, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o powierzchni [...] m². Nie posiada natomiast żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Zobowiązania i stale wydatki wnioskodawczyni oszacowała w następujący sposób: rata kredytu gotówkowego – [...] zł, czynsz za mieszkanie – [...] zł, media – [...] zł, energia elektryczna – ok. [...] zł, gaz – ok. [...] zł, a także leki wspomagające program leczenia oraz koszty dojazdów do lekarzy. W uzasadnieniu wniosku A. C. wyjaśniła, że zmaga się z przewlekłą chorobą, która ogranicza jej dobowy czas pracy. W konsekwencji taka sytuacja ogranicza możliwości zarobkowe wnioskodawczyni, która nie jest w stanie pokryć opłaty za pobyt jej syna w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej w myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.". Przyznanie prawa pomocy w całości następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na wnioskodawcy ubiegającym się o prawo pomocy. Owo wykazanie polega w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że strona nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kosztów postępowania chociażby w części. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że aktualna sytuacja A. C. nie pozwala jej na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Istotna w tym zakresie jest aktualna sytuacja majątkowa i finansowa oraz możliwości płatnicze wnioskodawczyni oceniane przez pryzmat jej dochodów. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych dochodów doświadczenie życiowe wskazuje, że są one w całości przeznaczane na zaspokojenie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania wnioskodawczyni. Wynika z tego, że po zaspokojeniu koniecznych i podstawowych kosztów swojego utrzymania nie dysponuje ona już wolnymi środkami, które mogłaby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych chociażby w części oraz na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. W takim przypadku należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga