II SA/Po 820/18

Dnia 6 listopada 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji i ustalenie opłaty za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo wychowawczej postanawia 1. zwolnić B. C. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla B. C. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. /-/ R. Talaga

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu B. C. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie Sądu B. C. przedłożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że B. C. jest osobą niepełnosprawną, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł. Wnioskodawca zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m², które jest własnością żony. Nie posiada natomiast żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Zobowiązania i stale wydatki wnioskodawca oszacowała w następujący sposób: czynsz za mieszkanie – [...] zł miesięcznie, media, prąd – około [...] zł, zadłużenie u operatorów telekomunikacyjnych – ok. [...] zł miesięcznie, pomoc w spłacie kredytu żony – około [...] zł miesięcznie, zasądzona na rzecz syna nawiązka w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu wniosku B. C. wyjaśnił, że ze względu na jego sytuację finansową nie jest w stanie pokryć opłaty za pobyt jej syna w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej w myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.". Przyznanie prawa pomocy w całości następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na wnioskodawcy ubiegającym się o prawo pomocy. Owo wykazanie polega w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że strona nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kosztów postępowania chociażby w części. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że aktualna sytuacja B. C. nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Istotna w tym zakresie jest aktualna sytuacja majątkowa i finansowa oraz możliwości płatnicze wnioskodawczyni oceniane przez pryzmat jego dochodów. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych dochodów doświadczenie życiowe wskazuje, że są one w całości przeznaczane na zaspokojenie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania wnioskodawcy. Wynika z tego, że po zaspokojeniu koniecznych i podstawowych kosztów swojego utrzymania nie dysponuje on już wolnymi środkami, które mógłby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych chociażby w części oraz na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. W takim przypadku należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga