II SA/Po 797/17

Dnia 12 czerwca 2018 roku Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku ustanowionego z urzędu radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A.K. i R.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia 1. przyznać radcy prawnemu M. H. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed sądem pierwszej instancji stronie skarżącej opłatę w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]), podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]) 2. przyznać radcy prawnemu M. H. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stronie skarżącej przed sądem drugiej instancji opłatę w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]), podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]) /-/ R. Talaga

Postanowieniem z dnia 9 października 2017 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwolnił A. K. i R. K. od kosztów sądowych i ustanowił dla nich radcę prawnego jako pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 9 listopada 2017 roku Wicedziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w P. wyznaczyła radcę prawnego M. H. jako pełnomocnika skarżących z urzędu. W dniu 15 marca 2018 roku na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu stawiła się pełnomocnik skarżących, która podtrzymała zarzuty zawarte w skardze i wniosła o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych, albowiem nie zostały one pokryte przez skarżących nawet w części. Pismem z dnia 15 marca 2018 roku radca prawny M. H. podtrzymała i uzupełniła stanowisko skarżących oraz wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podwyższonej o podatek od towarów i usług. Wyrokiem z dnia 15 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił przedmiotową skargę. Pismem z dnia 24 maja 2018 roku radca prawny M. H. złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej podwyższonych o należny podatek od towarów i usług. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1715), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 roku. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2016 roku opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8. Zgodnie z § 8 pkt 3 rozporządzenia z 2016 roku opłaty wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy: powyżej 1500 zł do 5000 zł - 600 zł. W rozpoznawanej sprawie, wyznaczony z urzędu pełnomocnik sporządziła i wniosła w imieniu skarżących pismo procesowe w sprawie i stawiła się w ich imieniu na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu (§ 4 ust. 2 rozporządzenia z 2016 roku), także wartość przedmiotu sprawy określoną na [....] zł, należało przyznać za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu skarżącym opłatę w wysokości 600 zł zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit a) w związku z § 8 pkt 3 rozporządzenia z 2016 roku. Opłatę za udzielenie pomocy prawnej stronie skarżącej podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę [...] zł. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia z 2016 roku opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W rozpoznawanej sprawie, wyznaczony z urzędu pełnomocnik sporządziła i wniosła w imieniu skarżącej pismo procesowe zawierające opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu, zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia z 2016 roku, należało przyznać za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu skarżącej, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit b w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit a) w związku z § 8 pkt 3 rozporządzenia z 2016 roku, opłatę w wysokości 300 zł (50% z [...] zł). Opłatę za udzielenie pomocy prawnej stronie skarżącej podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę [...] zł. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit b w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit a) w związku z § 8 pkt 3 oraz § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia z 2016 roku, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga