II SA/Po 767/18

Dnia 2 października 2018 roku Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 2 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych /-/ R. Talaga

Pismem z dnia 8 sierpnia 2018 roku M.C. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który uzasadniła trudną sytuacją materialną spowodowana bezrobociem. Pismem z dnia 10 września 2018 roku M. C. podtrzymała swój wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i przedłożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w takim samym zakresie. Z informacji zawartych we wniosku wynika, ze M. C. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwuletnią córką. Wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną, ale pobiera zasiłek dla bezrobotnych w wysokości [...] zł brutto, zasiłek rodzinny w wysokości [...] zł, zasiłek 500+ w wysokości [...] zł oraz alimenty w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, ani żadnych papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych wierzytelności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 § 1 pkt 1 a) P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Stąd skarżąca wnosząc skargę w sprawie dotyczącej uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków związanych z jego udziałem w niniejszej sprawie (art. 211 - art. 213 P.p.s.a.). Rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych pozostaje zatem zbędne i postępowanie w tym zakresie należy umorzyć (art. 249a P.p.s.a.). Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 249 a P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga