II SA/Po 621/18

Dnia 21 sierpnia 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. K., S. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia 1. zwolnić K. K. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla K.K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. /-/ R. Talaga

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a na wezwanie Sądu złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz trzema córkami, które jest utrzymywane z jego wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł (obecnie świadczenie chorobowe). Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Wnioskodawca posiada natomiast dom o powierzchni [...] m² (wartość szacunkowa [...]zł) oraz dwa samochody R. S. – wyprodukowane w [...] oraz [...] roku. W ramach uzupełnienia wniosku K. K. wyjaśnił, że wraz z żoną posiadają nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha, na której posadowiony jest ich dom oraz 8-letni las modrzewiowy, który nie przynosi żadnego dochodu. Wnioskodawca wyjaśnił również, że wraz z żoną nie posiadają innego gospodarstwa rolnego, ani żadnego innego gospodarstwa związanego z handlem oraz nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej. Wnioskodawca wyjaśnił, że od sierpnia 2018 roku pozostaje bezrobotny bez prawa do zasiłku. Jednocześnie wraz z żoną nie pobierają żadnych dopłat unijnych, ale pobierają świadczenie 500+ na dwoje dzieci. Wnioskodawca podkreślił, że wraz z żoną nie posiadają żadnych oszczędności, udziałów i papierów wartościowych. Wydatki domowe wspólnego gospodarstwa domowego zostały oszacowane w następujący sposób: woda – [...] zł miesięcznie, gaz – [...] zł miesięcznie, prąd – [...] zł miesięcznie, wyżywienie – [...] zł miesięcznie, opłata za odpady komunalne i śmieci – [...] zł miesięcznie, telefon oraz Internet – [...] zł miesięcznie, rata za lodówkę – [...] zł miesięcznie, rata za bojler gazowy – [...] zł miesięcznie, wydatki na lekarstwa – [...] zł (poniesione jednorazowo przy schorzeniu kręgosłupa), ubrania dla dzieci oraz ubezpieczenia do szkoły – [...] zł, ogrzewanie na zimę – [...] zł rocznie, utrzymanie jednego samochodu R. S. (w tym ubezpieczenie) – [...] zł rocznie. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.". Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje w pięcioosobowym gospodarstwie domowym, którego obecne przychody obejmują jedynie świadczenie socjalne na dzieci w wysokości [...] zł i w całości są przeznaczane na bieżące koszty utrzymania. Wnioskodawca, ani jego żona nie posiadają oszczędności, które mogłyby stanowić źródło pokrycia kosztów prowadzonego postępowania sądowego. W takiej sytuacji należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga