II SA/Po 621/18

Dnia 21 sierpnia 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K.K., S.K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia 1. zwolnić S. K. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla S. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. /-/ R. Talaga

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu S. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a na wezwanie Sądu złożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz mężem oraz trzema córkami, które jest utrzymywane z wynagrodzenia za pracę jej męża w wysokości [...] zł (obecnie świadczenie chorobowe). Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Posiada natomiast dom o powierzchni [...] m² (wartość szacunkowa [...] zł) oraz dwa samochody R.S. – wyprodukowane w [...] oraz [...] roku. W ramach uzupełnienia wniosku S. K. wyjaśniła, że wraz z mężem posiadają nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha, na której posadowiony jest ich dom oraz 8-letni las modrzewiowy, który nie przynosi żadnego dochodu. Wnioskodawczyni wyjaśniła również, że wraz z mężem nie posiadają innego gospodarstwa rolnego, ani żadnego innego gospodarstwa związanego z handlem oraz nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni z mężem nie pobierają żadnych dopłat unijnych, ale pobierają świadczenie 500+ na dwoje dzieci. Natomiast mąż wnioskodawczyni od sierpnia 2018 roku pozostaje bezrobotny bez prawa do zasiłku. Wnioskodawczyni podkreśliła, że wraz z mężem nie posiadają żadnych oszczędności, udziałów i papierów wartościowych. Wydatki domowe wspólnego gospodarstwa domowego zostały oszacowane w następujący sposób: woda – [...] zł miesięcznie, gaz – [...] zł miesięcznie, prąd – [...] zł miesięcznie, wyżywienie – [...] zł miesięcznie, opłata za odpady komunalne i śmieci – [...] zł miesięcznie, telefon oraz Internet – [...] zł miesięcznie, rata za lodówkę – [...] zł miesięcznie, rata za bojler gazowy – [...] zł miesięcznie, wydatki na lekarstwa – [...] zł (poniesione jednorazowo przy schorzeniu kręgosłupa), ubrania dla dzieci oraz ubezpieczenia do szkoły – [...] zł, ogrzewanie na zimę – [...] zł rocznie, utrzymanie jednego samochodu R. S. (w tym ubezpieczenie) – [...] zł rocznie. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.". Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni pozostaje w pięcioosobowym gospodarstwie domowym, którego obecne przychody obejmują jedynie świadczenie socjalne na dzieci w wysokości [...] zł i w całości są przeznaczane na bieżące koszty utrzymania. Wnioskodawczyni, ani jej mąż nie posiadają oszczędności, które mogłyby stanowić źródło pokrycia kosztów prowadzonego postępowania sądowego. W takiej sytuacji należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga