II SA/Po 605/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 sierpnia 2020 r. w sprawie ze skargi Wójta Gminy [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie wyznaczenia właściwego organu; postanawia odrzucić skargę. /-/ W. Batorowicz

Sygn. akt II SA/Po [...] Uzasadnienie Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] działający z upoważnienia Wójta Gminy [...] wniósł do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] maja 2020r., którym uznano, że właściwym w sprawie wydania decyzji o skierowaniu do domu pomocy społecznej i ustaleniu odpłatności za ten pobyt J. K. jest Wójt Gminy [...]. W odpowiedzi SKO w K. wniosło o odrzucenie skargi podnosząc, że niedopuszczalna jest skarga na postanowienie Kolegium rozstrzygające spór kompetencyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skargę Wójta Gminy [...] Sąd uznać należało za niedopuszczalną, choć wymaga szczegółowego wyjaśnienia, w jaki sposób Wójt Gminy [...], czy Burmistrz [...]. mogą dochodzić rozstrzygnięcia zaistniałego sporu kompetencyjnego Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.) 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wśród wymienionych aktów administracyjnych powołany przepis nie wymienia postanowień organów administracji publicznej rozstrzygających spory kompetencyjne. Już tylko z tego powodu skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało uznać za niedopuszczalną, albowiem na postanowienie samorządowego kolegium odwoławczego w sprawie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd pragnie jednocześnie wyjaśnić, że w myśl art. 4 P.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4. W świetle powołanych przepisów P.p.s.a. znaczenie ma regulacja art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2096 ze zm., dalej: K.p.a.), wedle której spory o właściwość rozstrzygają między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2-4 - wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny. Innymi słowy Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego tylko w razie braku wspólnego organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie, jak wynika z zaskarżonego postanowienia, spór kompetencyjny zaistniał pomiędzy Wójtem Gminy [...] a Burmistrzem Miasta i Gminy K. ., a więc organami jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 17 § 1 pkt 1 K.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Aby ocenić, czy spór kompetencyjny w niniejszej sprawie podlegał – stosownie do art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a. -kognicji samorządowego kolegium odwoławczego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego (powołane art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 P.p.s.a.) wymaga ustalenia, czy Wójt Gminy [...] i Burmistrz [...]. mają wspólny organ wyższego stopnia. Należy mieć przy tym na uwadze, że właściwość samorządowych kolegiów odwoławczych określa się z podziałem na województwa i poszczególne obszary powiatów. Gmina P. i Miasto i Gmina K. . położone są w różnych powiatach (odpowiednio: [...] i [...]). Z przepisów § 1 pkt 15 lit. a) i c) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925) wynika, że do właściwości SKO w K. należą obszary powiatu m.in. [...], a do właściwości SKO w L. – obszary powiatu m.in. [...]. W związku z powyższym stwierdzić należy, że organy jednostek terytorialnych gmin P. (pow. [...]) i K. . (pow. [...]) nie mają wspólnego organu wyższego stopnia. Co za tym idzie adresatem wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, który został rozstrzygnięty zaskarżonym postanowieniem, nie powinno być SKO w K. (organ wyższego stopnia Burmistrza K. .), lecz Naczelny Sąd Administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i art. 4 P.p.s.a.). Jakkolwiek zatem niedopuszczalna okazała się skarga w niniejszej sprawie i należało ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 3 § 2 P.p.s.a. odrzucić, to pozostające w sporze o właściwość organy uprawnione są zwrócić do Naczelnego Sądu Administracyjnego o jego rozstrzygnięcie. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1-9 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz