II SA/Po 573/14

II SA/Po 573/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na czynność P. S. O. w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie doręczenia orzeczenia sądu postanawia odrzucić skargę (-) E. Podrazik

II SA/Po 573/14 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] maja 2014 r., znak [...], T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na "zaniechanie czynności" przez "organ – S. O. w Poznaniu", mianowicie doręczenie mu wadliwie sporządzonego odpisu wyroku z uzasadnieniem. Skarżący podniósł, że doręczono mu połączone trwale karty kserokopii orzeczenia i jego uzasadnienia, na których brak podpisu urzędnika upoważnionego do wystawienia odpisu, brak daty wystawienia odpisu, brak pieczęci jaką opatruje się miejsca połączeń kart, brak pouczenia o możliwości zaskarżenia orzeczenia. Nadto pismo przewodnie Sądu także nie zawiera pouczenia o możliwości zaskarżenia orzeczenia, nie podaje w jakiej dacie sporządzono odpis i informuje o doręczeniu odpisu, gdy tymczasem skarżącemu doręczono kserokopię, a nie odpis orzeczenia. Skarżący zarzucił naruszenie: § 9 ust. 1 pkt 3 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 marca 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej (Dz. Urz. M.S. nr 5 poz. 22 z późn. zm.) poprzez niesporządzenie i nieuwierzytelnienie odpisu przez kierownika sekretariatu, (2) § 20 tego zarządzenia poprzez niepozostawienie w aktach podpisanej kopii wysłanego pisma (zarówno odpisu orzeczenia i odpisu jego uzasadnienia, a także pisma przewodniego), (3) § 22 tego zarządzenia poprzez nieopatrzenie pieczęcią kart odpisu orzeczenia i odpisu jego uzasadnienia,, (4) § 553 tego zarządzenia poprzez brak daty wydania odpisu orzeczenia i odpisu jego uzasadnienia, (5) § 554 tego zarządzenia poprzez brak sporządzenia w aktach sprawy adnotacji o wydaniu odpisu orzeczenia i odpisu jego uzasadnienia (w tym adnotacji o wysłaniu tych pism), (6) art. 157 § 1 i art. 423 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. nr 89 poz. 555 z późn. zm.) poprzez jego niezastosowanie i (7) art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2014 r. odebrał przesyłkę listową wysłaną do niego przez S. O. w Poznaniu. W przesyłce tej znajdowało się pismo przewodnie wraz z kserokopią orzeczenia - wyroku z dnia [...] lipca 2013 r. wydanego w sprawie o sygn. akt [...] - i z kserokopią uzasadnienia tego orzeczenia, które to pisma zostały skarżone ponownie w wyniku skargi na niedoręczenie odpisu orzeczenia wraz z odpisem uzasadnienia tego orzeczenia. Uprzednio T. K. otrzymał bowiem jedynie niepodpisaną kserokopię (wydruk) tego orzeczenia z brakującą jedną kartką (dwiema stronami) kserokopii (wydruku) uzasadnienia tego orzeczenia. Doręczona w dniu [...] kwietnia 2014 r. przesyłka także nie zawierała odpisu wymienionego orzeczenia wraz z odpisem uzasadnienia; zawierała ona jedynie kserokopię (wydruk) tego orzeczenia wraz z kserokopią (wydrukiem) uzasadnienia tego orzeczenia, w opisanej wyżej postaci, która nie stanowi odpisu (poświadczonego) tego orzeczenia z odpisem (poświadczonym) uzasadnienia tego orzeczenia. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] maja 2014 r. P. S. O. w Poznaniu wniósł o jej oddalenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), gdyż skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W uzasadnieniu organ administracji publicznej wyjaśnił, że skarga T. K. dotyczy w istocie braków formalnych orzeczenia wydanego przed sądem powszechnym – S. O. w Poznaniu, którego odpis doręczono skarżącemu. Czynności wykonywane w ramach powierzonych obowiązków przez pracowników sekretariatu Wydziału [...] K. O. S. O. w Poznaniu nie mieszą się w zakresie działań administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podlegających kontroli sądowoadministracyjnej w myśl art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy. Do orzekania w niniejszej sprawie brak również w ocenie skarżącego podstawy prawnej, co z kolei powinno przemawiać za odrzuceniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak wynika z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (1) decyzje administracyjne, (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowaniem, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, (5) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, (6) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (7) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 6, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, (8) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w pkt 1-5. Trzeba przy tym zaznaczyć, że powyższy katalog ma charakter wyczerpujący i nie podlega wykładni rozszerzającej. Oznacza to, że nie ma możliwości uzupełnienia przytoczonego wyliczenia o inne akty lub czynności organów administracji publicznej, jeżeli ustawodawca wyraźnie nie postanowił inaczej. Odnosząc te uwagi do specyfiki niniejszej sprawy należy na wstępie wskazać, iż przedmiotem skargi T. K. z dnia [...] maja 2014 r. była w istocie czynność P. S. O. w Poznaniu polegająca na doręczeniu skarżącemu – w jego ocenie w wadliwy sposób – odpisu wyroku z dnia [...] lipca 2013 r., sygn. [...], wraz z jego uzasadnieniem. Skarga kwestionuje poprawność działania organu wymiaru sprawiedliwości, a zwłaszcza prawidłowość organizacji pracy i należytego wykonywania obowiązków biurowych w [...] Wydziale K. O. Sądu O. w Poznaniu. Takie zagadnienie nie mieści się zatem w pojęciu aktu lub czynności dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. Ponadto sporządzenie kserokopii lub odpisu orzeczenia i jego uzasadnienia, jak i ocena prawidłowości wykonania tych czynności, nie mieści się w pojęciu decyzji administracyjnej lub postanowienia, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 powołanej ustawy. Tym samym nie można również rozważać w tym zakresie ewentualnego pozostawania P. S. O. w Poznaniu w stanie bezczynności. Nie ulega poza tym wątpliwości, że przedmiotem skargi T. K. nie jest pisemna interpretacja podatkowa, akt podejmowany przez jednostkę samorządu terytorialnego lub organ nadzoru nad samorządem terytorialnym. Konsekwentnie zatem należy uznać, że skarga z dnia [...] maja 2014 r. (k. 2-3 akt sądowych) nie dotyczy żadnego z aktów, o jakich mowa w art. 3 § 2 cytowanej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny w niniejszej sprawie nie jest właściwy do merytorycznego rozpatrzenia wskazanej skargi, co z kolei uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. Konkluzję tę art. 41b ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 427 z późn. zm.), zgodnie z którym organem właściwym do rozpatrzenia skargi lub wniosku, dotyczących działalności sądu, jest prezes sądu. Jak wynika przy tym z art. 41c § 2 powołanej ustawy, jeżeli skarga lub wniosek dotyczy działalności administracyjnej sądu, organ właściwy do ich rozpatrzenia, uznając skargę lub wniosek za uzasadniony podejmuje lub zleca czynności z zakresu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów. Wymienione przepisy określają zatem organ właściwy do rozpatrzenia skargi T. K. z dnia [...] maja 2014 r. W tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ E. Podrazik