II SA/Po 557/21

Dnia 16 lutego 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jan Szuma Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2022 roku sprawy ze skargi A. M. i M. J. wspólników spółki cywilnej [...] z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę

Burmistrz Miasta i Gminy S. (dalej jako Burmistrz lub organ I instancji) decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], działając na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2020 roku, poz. 1325 ze zm.), w związku z art. 9x ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 1439 ze zm. dalej ucpg) orzekł: 1) Wymierzyć A. M. i M. J. prowadzącym wspólnie działalność w formie spółki cywilnej pod nazwą [...] S.C. w S. (dalej też jako skarżący lub strona lub "[...] S.C.), odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości z terenu gminy S. karę pieniężną w wysokości [...] zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych [...]) za mieszanie selektywnie zebranych odpadów komunalnych ze zmieszanymi odpadami komunalnymi oraz selektywnie zebranych odpadów różnych rodzajów ze sobą. 2) Kwotę określoną w pkt 1) należy wpłacić na konto bankowe Urzędu Miasta i Gminy w S. BS [...] [...] w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stała się prawomocna. Uzasadniając decyzję organ wskazał, że w 2020 roku przedsiębiorstwo [...]" na podstawie umowy nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. zawartej z Gminą S. prowadziło odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości zamieszkałych, niezamieszkałych oraz z nieruchomości wykorzystywanych na cele rekreacyjne. W wyniku informacji uzyskanych od mieszkańców gminy S. o mieszaniu selektywnie zebranych odpadów ze zmieszanymi odpadami komunalnymi przez pracowników "[...]" S.C., zamawiający usługę (Gmina S.) dokonał kontroli w tym zakresie. Czynności rozpoczął upoważniony pracownik w dniu [...] lutego 2020 roku na terenie Zakładu Zagospodarowania Odpadów, mieszczącego się w [...], do którego transportowano odpady. Z kierownikiem tego zakładu uzgodniono, że zmieszane odpady komunalne transportowane przez skarżącego w dniu [...] lutego 2020 r. będą gromadzone na odrębnej pryzmie. Po rozładunku zmieszanych odpadów komunalnych przez pojazd specjalistyczny typu śmieciarka o nr rejestracyjnym [...] należącym do przedsiębiorcy, sprawdzono rodzaj dostarczonych odpadów. Z pryzmy odpadów komunalnych zmieszanych wyodrębniono 7 sztuk żółtych worków z selektywnie zebranymi odpadami, o pojemności 120 l, oznaczonych nazwą "[...]" S.C. z napisem "Metale i Tworzywa sztuczne". W workach znajdowały się niezanieczyszczone surowce wtórne - głównie opakowania foliowe. Na tą okoliczność sporządzono dowody w postaci notatki służbowej i dokumentacji zdjęciowej. [...] lipca 2020 roku mieszkaniec gminy S., za pośrednictwem poczty e- mail, poinformował Burmistrza o kolejnym przypadku mieszania przez pracowników skarżącego selektywnie zebranych odpadów, tj. makulatura i tworzywa sztuczne, które gromadzone były w pojemnikach typu "dzwon" i "siatka". Jako dowód przedłożył dokumentację zdjęciową oraz oznajmił, iż posiada nagranie opisywanego zdarzenia zarejestrowane w dniu [...] lipca 2020 roku, podczas którego zarówno makulatura, jak i tworzywa sztuczne umieszczane były w tym samym pojeździe typu "śmieciarka". Burmistrz wystąpił do skarżącego o wyjaśnienie powodów mieszania selektywnie zebranych odpadów komunalnych ze zmieszanymi odpadami komunalnymi oraz selektywnie zebranych odpadów różnych rodzajów ze sobą. W odpowiedzi, z dnia [...] sierpnia 2020 roku, przedsiębiorca poinformował, że: - mieszanie tworzyw sztucznych (w workach) z odpadami komunalnymi zmieszanymi ma miejsce gdy mieszkańcy nie wystawiają odpadów w wyznaczonym czasie i terminie oraz kiedy pracownik stwierdzi, że w workach znajdują się odpady zmieszane; - mieszanie selektywnie zebranego papieru z tworzywami sztucznymi następuje podczas opróżniania pojemników typu "dzwon", kiedy pracownik stwierdzi zanieczyszczenie surowców innymi odpadami; - mieszanie odpadów ulegających biodegradacji (w pojemnikach) z odpadami komunalnymi zmieszanymi, następuje kiedy w pojemniku znajdują się inne odpady. Organ przyjął wyjaśnienia przedsiębiorstwa jako zasadne tylko w części. Analizując zgłoszenia mieszkańców, zebrane dowody z kontroli własnej oraz uwzględniając przekazany materiał zdjęciowy stwierdzono, iż przedsiębiorca, w tych konkretnych przypadkach, dokonał nieuzasadnionego i nieuprawnionego mieszania selektywnie zebranych odpadów komunalnych ze zmieszanymi odpadami komunalnymi oraz selektywnie zebranych odpadów różnych rodzajów ze sobą. Następnie Burmistrz wszczął z urzędu postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej na przedsiębiorcę za mieszanie selektywnie zebranych odpadów komunalnych ze zmieszanymi odpadami komunalnymi oraz selektywnie zebranych odpadów różnych rodzajów ze sobą. W toku czynności organ przesłuchał świadków i jedną ze stron. Podczas przesłuchania mieszkańca miejscowości A. - naocznego świadka zdarzenia mieszania selektywne zebranych surowców makulatury i tworzyw sztucznych z pojemników typu "dzwon" i "siatka" przez pracowników firmy [...]" S.C. ustalono, że w dniu [...] lipca 2020 roku odbiór prowadzony był przez dwa pojazdy. Pojazd do odbierania selektywnie zebranych odpadów z HDS i pojazd do odbierania zmieszanych odpadów komunalnych. Mieszkańcy budynku wielolokalowego gromadzą selektywnie zebrane odpady w pojemnikach typu dzwon i siatka. W pojemniku typu dzwon, koloru zielonego gromadzą stłuczkę szklaną, w pojemniku typu dzwon koloru niebieskiego gromadzą papier i makulaturę a w pojemniku typu siatka metale i tworzywa sztuczne. Świadek zeznał, że mieszanie selektywne zebranych surowców makulatury i tworzyw sztucznych w pojemnikach typu "dzwon" i "siatka" było częstym procederem (zgłoszenia: 28 marca, 18 maja, 13 czerwca i [...] lipca 2020 roku). Odbiór surowców odbywał się do jednego pojazdu, który nie posiadał komór zapobiegających mieszaniu się selektywnie zebranych odpadów różnych rodzajów ze sobą i był pojazdem do odbioru zmieszanych odpadów komunalnych. Świadek zeznał, że podczas opróżniania pojemnika z papieru i makulatury w dniu [...] lipca 2020 roku nie stwierdził zanieczyszczeń surowców płytami gipsowo kartonowymi jak to wskazał przedsiębiorca. Poinformował również, że nie spotkał się z zanieczyszczeniami w pojemnikach, jednak nie kontrolował wszystkich sytuacji i nie mógł wykluczyć zanieczyszczeń, licząc wyłącznie na uczciwość mieszkańców segregujących odpady. Świadek stwierdził, że mieszanie selektywnie zebranych odpadów przez pracowników było normą, co wynikało z częstotliwości nieprawidłowości, które zaobserwował. Drugim świadkiem był pracownik [...]" S.C. - kierowca pojazdu do selektywnego zbierania odpadów z HDS, który w dniu [...] lipca 2020 roku dokonywał odbioru. Pojazd nie posiadał systemu pozycjonowania satelitarnego oraz kamery samochodowej. Świadek zeznał, iż ze względu na duże ilość plastiku w dzwonie na papier i makulaturę odpady zostały zabrane do jednego pojazdu, to był jedyny przypadek. Stwierdził, że przed odbiorem selektywnie zebranych odpadów z pojemników typu dzwon dokonuje weryfikacji stopnia zanieczyszczenia i wówczas decyduje czy surowce odbiera osobno czy razem. Poinformował, że fizycznie nie ma możliwości wybierania zanieczyszczeń z surowców oraz że wykonuje dokumentację fotograficzną w przypadku nieprawidłowej segregacji odpadów, którą przekazuje do siedziby firmy. Kolejną osobą przesłuchaną w dniu [...] listopada 2020 roku w charakterze świadka był drugi z kierowców - pracownik [...] S.C. obsługujący pojazd typu śmieciarka o nr rejestracyjnym [...] Świadek poinformował, że pojazd posiada system pozycjonowania satelitarnego oraz wyposażony jest w kamerę. Pojazd typu śmieciarka, którym odbierał selektywnie zebrane odpady nie jest pojazdem wielokomorowym. Podobnie jak poprzedni świadek poinformował, że dokonuje weryfikacji stopnia zanieczyszczenia surowców oraz że nie ma możliwości wybierania zanieczyszczeń z odbieranych surowców i że wykonuje dokumentację fotograficzną w przypadku nieprawidłowej segregacji odpadów przekazując zdjęcia do siedziby firmy. Organ nie dał wiary świadkom i stwierdził, że w dniu [...] lipca 2020 roku, podczas odbioru surowców w miejscowości A. pracownicy przedsiębiorcy, nie mieli podstaw do mieszania selektywnie zebranych odpadów różnych rodzajów i stwierdzenia, że są one zanieczyszczone, co jednoznacznie wynika z analizy nagrania. Dnia [...] grudnia 2020 roku przesłuchano stronę postępowania, pana M. J., wspólnika [...] S.C. Strona stwierdziła, że nie może określić miesięcznej średniej ilości worków zebranych selektywnie tworzyw sztucznych, które były zbierane razem ze zmieszanymi odpadami komunalnymi. Organ posiadając materiał dowodowy z dnia [...] lutego 2020 roku ustalił, że w dostarczonych odpadach do Zakładu Zagospodarowania Odpadów w [...] z jednego rejonu gminy przez [...]" S.C. znajdowało się 7 worków selektywnie zebranych i niezanieczyszczonych odpadów z tworzyw sztucznych. Podczas przesłuchania pan M. J. wskazał kilka miejsc z pojemnikami zbiorczymi typu "dzwon" i "siatka", w których dochodzi do niewłaściwej segregacji mieszkańców i tym samym zanieczyszczenia selektywnie zbieranych odpadów. Organ przyjął te wyjaśnienia jako wiarygodne i jednocześnie wskazał sposób postępowania przedsiębiorcy, określony w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, w celu eliminacji zanieczyszczeń w selektywnie zebranych odpadach. Przedsiębiorca dla podniesienia jakości świadczonych usług w zakresie odbioru odpadów komunalnych na rzecz zamawiającego (Gminy S.) poinformował, że wyposażył wszystkie swoje pojazdy w kamery samochodowe oraz przeszkolił personel. Dlatego też na kolejne zgłoszenie z [...] grudnia 2020 roku mieszkańca z miejscowości A. przedstawił dowody o właściwym sposobie postępowania z selektywnie zebranymi odpadami. Burmistrz zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2021 roku poinformował strony o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z prawa tego skorzystał skarżący, wskazując, że odpady o kodzie 15 01 01 Opakowania z papieru i tektury gromadzone w pojemniku typu dzwon w miejscowości A. odbierane w dniu [...] lipca 2020 roku do jednego pojazdu były zanieczyszczone innymi odpadami, głównie odpadami z tworzyw sztucznych, stąd też podjęto decyzje o ich łącznym odbiorze do jednego pojazdu z odpadami o kodzie 15 01 02 Opakowania z tworzyw sztucznych. Natomiast mieszanie selektywnie zebranych odpadów ze zmieszanymi odpadami komunalnymi w odległym czasie nie pozwala ustalić przyczyny tego faktu. Zasugerowano, że obecność żółtych worków w zmieszanych odpadach komunalnych mogła być spowodowana umieszczeniem tych worków przez samych właścicieli nieruchomości w pojemnikach na zmieszane odpady komunalne, co w efekcie doprowadziło do ich zmieszania. Innym powodem mogły być sytuacje, kiedy odpady selektywnie zebrane w workach nie zostały wystawione w określonym czasie, tzn. przed przyjazdem pojazdu zbierającym surowce. W ocenie organu w dniu [...] lipca 2021 roku pracownicy [...]" S.C. dokonali nieuzasadnionego mieszania selektywnie zebranych odpadów umieszczając je w jednym pojeździe. Analiza nagrania rozładunku pojemnika typu dzwon na papier i makulaturę nie wykazała obecności zanieczyszczeń w postaci tworzyw sztucznych, czy jak sugerowano wcześniej w wyjaśnieniu z dnia [...] sierpnia 2020 roku płyt gipsowo kartonowych czy słoików z zawartością. Podczas przesłuchania brak zanieczyszczeń w dzwonie potwierdził również świadek zdarzenia. Zgodnie z zasadami, określonymi w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, przedsiębiorca odbierający odpady komunalne ma za zadanie odebrać dany rodzaj odpadu, a w przypadku ich zmieszania bądź nieselektywnego zbierania odebrać jako surowiec i sporządzić notatkę służbową wraz z dokumentacją fotograficzną, a następnie przekazać zamawiającemu (Gminie S.) materiał dowodowy (Załącznik nr [...] do SIWZ). Organ nie otrzymał materiału dowodowego od przedsiębiorcy, z którego wynikałoby, że odbierane odpady papieru i makulatury z pojemnika typu dzwon, w dniu [...] lipca 2020 roku z miejscowości A. były zanieczyszczone innymi odpadami. Zdaniem Burmistrza sugerowanie umieszczania przez właścicieli selektywnie zebranych tworzyw sztucznych w workach żółtych o pojemności 120 l w pojemnikach na odpady komunalne jest mało wiarygodne. Właściciele nieruchomości odpowiadają prawnie i finansowo za selektywne zbieranie odpadów na swojej nieruchomości. W przypadku stwierdzenia nieselektywnego zbierania odpadów, zgodnie z uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej Gminy S. z dnia [...] kwietnia 2020 roku w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz zwolnienia w części zapłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi kompostujących bioodpady stanowiące odpady komunalne w kompostowniku przydomowym nakładana jest 4 krotność opłaty podstawowej. Ponadto umieszczenie worka o pojemności 120l z selektywnie zebranymi odpadami w pojemniku o pojemności, np. 120 l eliminuje możliwość gromadzenia wytwarzanych w gospodarstwach domowych odpadów komunalnych zmieszanych. Zarówno z punktu ekonomicznego, jak i logicznego takie sugerowane działanie właścicieli jest mało prawdopodobne. Za wiarygodne przyjęto informacje, że w sytuacji, kiedy odpady selektywnie zebrane w żółtych workach nie zostały wystawione przed nieruchomość w określonym czasie, tzn. przed przyjazdem pojazdu zbierającym surowce, wówczas pojazd typu śmieciarka zbierał selektywnie zebrane odpady razem z odpadami komunalnymi zmieszanymi. To potwierdzałoby zgłoszenia mieszkańców o procederze mieszania selektywnie zebranych odpadów ze zmieszanymi odpadami komunalnymi poprzez odbiór do jednego pojazdu typu śmieciarka. Takie działania organ potwierdził podczas kontroli odpadów na terenie zakładu Zagospodarowania Odpadów w [...], które dostarczyła [...]" S.C. . Odpady zebrane selektywnie, umieszczone w workach odpowiedniego koloru nie mogą być przewożone razem, jednym pojazdem ze zmieszanymi odpadami komunalnymi. W takim przypadku selektywne zbieranie odpadów przez właścicieli nieruchomości, wprowadzone Rozporządzeniem Ministra Środowiska z [...] grudnia 2016 roku w sprawie szczegółowego sposobu selektywnego zbierania wybranych frakcji odpadów (t.j. Dz.U. 2019, poz. 2028 dalej r.s.z.o.), nie miałby większego sensu. Rozporządzenie określa, iż selektywnie zbiera się: papier, szkło, metale, tworzywa sztuczne oraz odpady ulegające biodegradacji, ze szczególnym uwzględnieniem bioodpadów, z zachowaniem odpowiedniej kolorystyki pojemników i worków przypisanych indywidualnie do każdego rodzaju odpadów. Organ zwrócił uwagę, że w trakcie postępowania przetargowego "[...]" S.C. wykazała spełnienie warunku posiadania co najmniej dwóch pojazdów przystosowanych do odbierania zmieszanych odpadów komunalnych oraz co najmniej dwóch pojazdów przystosowanych do odbierania selektywnie zebranych odpadów komunalnych, a także co najmniej jeden pojazd do odbierania odpadów bez funkcji kompaktującej". Spółka wykazała 8 pojazdów, w tym 3 pojazdy do odbioru odpadów komunalnych zmieszanych oraz 3 pojazdy do odbioru odpadów selektywnie zebranych. Zatem [...]" S.C. posiadało możliwości techniczne i sprzętowe do odrębnego odbioru selektywnie zebranych odpadów oraz zmieszanych odpadów komunalnych. Organ wskazał, że zgodnie z art. 9x ust. 1 pkt 2 ucpg "przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który miesza selektywnie zebrane odpady komunalne ze zmieszanymi odpadami komunalnymi lub selektywnie zebrane odpady różnych rodzajów ze sobą - podlega karze pieniężnej w wysokości od [...] zł do [...] zł". W niniejszej sprawie "[...] S.C." dopuściła się mieszania selektywnie zebranych odpadów komunalnych ze zmieszanymi odpadami komunalnymi oraz zmieszania selektywnie zebranych odpadów różnych rodzajów ze sobą czym wypełniła przesłanki zastosowania w/w przepisu. Analizując całość materiału dowodowego, w tym podjęte działania naprawcze Spółki organ wymierzył [...]" S.C. najniższą karę pieniężną w łącznej wysokości [...] zł przyjmując [...] zł za mieszanie selektywnie zebranych odpadów komunalnych ze zmieszanymi odpadami komunalnymi, stwierdzonych w dniu [...] lutego 2020 roku na terenie Zakładu Zagospodarowania Odpadów w [...]e oraz [...] zł za mieszanie selektywnie zebranych odpadów różnych rodzajów ze sobą, stwierdzonych w dniu [...] lipca 2020 roku w miejscowości A.. Skarżący, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, odwołał się od ww. decyzji, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, lub orzeczenie przez Organ o odstąpieniu od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1) k.p.a. i poprzestanie na pouczeniu. Skarżący podniósł następujące zarzuty naruszenia prawa materialnego art. 9zf, 9x ust. 1 pkt 2 ucpg poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie w sprawie i przeprowadzenie postępowania w trybie ordynacji podatkowej, oraz prawa procesowego- art. 189f 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sprawie, 7, 77 § 1, 80 k.p.a., art. 81a § 1 k.p.a., w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyczerpujące i nienależyte zebranie materiału dowodowego w sprawie i w konsekwencji przypisanie przedsiębiorcy wskazanych w decyzji naruszeń ucpg, art. 8 § 1 kpa w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez naruszenie zasady zaufania obywateli do Państwa, art. 6 kpa w zw. z art. 7 Konstytucji RP poprzez dokonanie rozszerzającej wykładni art. 9zf, a w konsekwencji wadliwe przeprowadzenie całości niniejszego postępowania w trybie regulacji Ordynacji podatkowej, zamiast w trybie procedury wynikającej z przepisów kpa, co stoi w rażącej sprzeczności z obowiązującą zasadą legalizmu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...], działając art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 9x ust. 1 pkt 2 ucpg utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2021 r. W motywach decyzji wskazano, że trafne jest stanowisko odwołujących, według których postępowanie w przedmiotowej sprawie winno być przeprowadzone co do zasady w oparciu o normy proceduralne wynikające z k.p.a., a tylko w zakresie wynikającym z wyraźnego odesłania, w oparciu o Dział III op. Uchybienie proceduralne organu I instancji polegające na przeprowadzeniu postępowania z odwołaniem się wyłącznie do przepisów Ordynacji podatkowej pozostaje jednak bez wpływu na wynik sprawy, gdyż przepisy k.p.a. zawierają analogiczne uregulowania prawne, dotyczące w szczególności przeprowadzenia postępowania dowodowego, jak przepisy Ordynacji podatkowej. Zdaniem Kolegium organ I instancji nie naruszył art. 189f kpa, gdyż przepis ten nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z art. 9zc ucpg przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 9x ust. 1 pkt 2-4, art. 9xa pkt 2, art. 9xaa pkt 1, art. 9xb pkt 1, art. 9y ust. 1 pkt 2-4 i art. 9z ust. 1 pkt 2 i ust. 4, organ bierze pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. W pozostałym zaś zakresie, na mocy art. 9zf ucpg, przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach odsyłają do przepisów działu III o.p. Z tego względu uznaje się, że wobec uregulowania kary w przepisach szczególnych i odesłania w nich do przepisów Ordynacji podatkowej, instytucja odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej, uregulowana w dziale IVA kpa nie ma w tym przypadku zastosowania (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lipca 2019 r. sygn. akt II OSK 1774/18 - CBOSA). Wobec tego organ stwierdził, że w sprawie nie znajduje zastosowania w szczególności przepis art. 189f k.p.a., przewidujący możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Nie można zatem mówić o naruszeniu przez organ I instancji tego przepisu. Stosuje się natomiast powołany wyżej przepis art. 9zc ucpg, według którego przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa m.in. w art. 9x ust. 1 pkt 2-4, organ bierze pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. W ocenie Kolegium analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w tym: dowodu z dokumentu - notatki służbowej z dnia [...] lutego 2020 r., dokumentacji zdjęciowej, nagrania zdarzenia zarejestrowanego w dniu [...] lipca 2020 r. oraz zeznań świadków, prowadzi do jednoznacznego wniosku, że przedsiębiorca dokonał nieuzasadnionego i nieuprawnionego mieszania selektywnie zebranych odpadów komunalnych ze zmieszanymi odpadami komunalnymi oraz selektywnie zebranych odpadów różnych rodzajów ze sobą. Tym samym zaistniała przesłanka wymierzenia mu kary pieniężnej określonej w art. 9x ust. 1 pkt 2 ucpg. Zgodnie z art. 9zc ucpg, przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa m.in. w art. 9x ust. 1 pkt 2- 4, organ bierze pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Z przepisu tego wynika jasno, że brak jest możliwości odstąpienia od nałożenia kary. Zdaniem Kolegium stwierdzone bezprawne mieszanie selektywnie zebranych odpadów nie daje się zakwalifikować jako naruszenie prawa o znikomej wadze, oraz nie sposób twierdzić, że odstąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej pozwoliłoby na spełnienie celów, dla których miałaby być ona nałożona. Naruszenie obowiązków z ustawy nie miało charakteru jedynie incydentalnego. Sytuację, gdy profesjonalny podmiot, którego zadaniem jest odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych, dokonuje mieszania selektywnie zebranych odpadów, należy ocenić jako wysoce naganną, powodującą istotne szkody dla środowiska oraz oddziałowującą demoralizująco na społeczeństwo. Dlatego też, w ocenie Kolegium, instytucja odstąpienia od wymierzenia kary, tak czy inaczej, nie może mieć w przedmiotowej sprawie zastosowania. Jako że organ I instancji, uwzględniając całość materiału dowodowego, w tym podjęte przez przedsiębiorcę działania naprawcze, wymierzył mu najniższą karę pieniężną w łącznej wysokości [...] zł, nie można mówić o nadmiernym i nieuzasadnionym obciążeniu spółki. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu A. M. i M. J. wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą [...]" S.C. w S., reprezentowani przez radcę prawnego, wskazali że zaskarżają decyzję SKO w całości, wnoszą o umorzenie postępowania z uwagi na to, ze skarżący nie popełnili deliktu administracyjnego ewentualne stwierdzenie nieważności decyzji w całości lub uchylenie decyzji organów obu instancji. W skardze podniesiono następujące zarzuty: 1. rażące naruszenie prawa materialnego tj. art. 9zf ucpg poprzez przyjęcie, że nie zachodzą różnice pomiędzy procedurą prowadzoną w trybie k.p.a. a procedurą w trybie Ordynacji podatkowej (dalej też jako OP), w konsekwencji stwierdzenie, że pomimo wadliwej wykładni przez organ I instancji art. 9zf ucpg odsyłający wyłącznie do działu III OP, decyzja tego organu odpowiada prawu, gdy tymczasem postępowanie przed organem I instancji winno było zostać przeprowadzone w trybie k.p.a. W konsekwencji merytoryczne orzeczenie przez organ II instancji w przedmiocie utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji pozbawiło Skarżących instancji postępowania prowadzonego we właściwym trybie, czym doszło do rażącego naruszenia prawa, tj. art. 6 k.p.a. uzasadniającego kwalifikowane naruszenie prawa z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a, które powinno skutkować uchyleniem przez SKO decyzji organu I instancji i wydaniem rozstrzygnięcia merytorycznego na korzyść Skarżących, ewentualnie rozstrzygnięcia kasatoryjnego. 2. rażące naruszenie prawa materialnego mające wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 189a § 2 pkt 1-2 k.p.a. w zw. z art. 189 f k.p.a. poprzez przyjęcie, że przepisy te nie znajdują zastosowania w sprawie, co stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., podczas gdy ze względu na regułę kolizyjną z art. 189a § 2 k.p.a. skoro kwestie objęte art. 189f k.p.a. nie zostały uregulowane wprost lub na zasadzie odesłania w przepisie odrębnym, a przepisy dyrektyw wymiaru kary z art. 9zc ucpg nie wyczerpują treści art. 189f k.p.a., to zastosowany powinien był zostać art. 189 f k.p.a. 3. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 9x ust. 1 pkt 2 ucpg poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i w konsekwencji wadliwe uznanie, iż Skarżący, świadcząc usługi odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy S., dopuścili się nieuprawnionego mieszania selektywnie zebranych odpadów komunalnych ze zmieszanymi odpadami komunalnymi oraz mieszania selektywnie zebranych odpadów różnych rodzajów ze sobą, a tym samym, że dopuścili się deliktu skutkującego wymierzeniem administracyjnej kary pieniężnej, określonym w przywołanym przepisie; 4. naruszenie prawa materialnego mające wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy instytucję tę zastosować może także organ II instancji wydając orzeczenie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2) k.p.a. tj. uchylając zaskarżoną decyzję w całości, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, poprzestając na pouczeniu. W niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki obligatoryjnego odstąpienia od jej wymierzenia, tj. a) waga naruszenia prawa jest znikoma, bowiem całkowita masa odpadów, jakie rzekomo zostały zmieszane jest niewielka, naruszenie miało charakter incydentalny, tym samym nie spowodowało żadnego zagrożenia dla ludzi oraz środowiska, b) strona zaprzestała naruszania prawa, tj. zostały wprowadzone działania w postaci przeszkolenia pracowników, a także doposażenia wszystkich pojazdów odbierających odpady komunalne w wideo rejestratory umożliwiające sprawdzanie i dokumentowanie terenu, z którego odbierane są odpady, mające pozwolić na poprawę reagowania i dokumentowania ewentualnych nieprawidłowości w zbieraniu odpadów przez mieszkańców, co zostało ustalone w postępowaniu dowodowym (protokół przesłuchania strony z dnia [...] grudnia 2020 r.) oraz pisma Skarżących z dnia [...] grudnia 2020 r. oraz z dnia [...] stycznia 2021 r.; 5. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 189f § 2 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie przez organ II instancji i niewydanie orzeczenia na podstawie art. 138 § 1 pkt 2) k.p.a. uchylającego zaskarżoną decyzję w całości i odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej oraz poprzestanie na pouczeniu, co pozwoliłoby na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara ze względu na incydentalny charakter ewentualnego naruszenia, a nadto, ze względu na usunięcie naruszenia prawa. Okoliczności te powinny prowadzić do wydania przez organ II instancji rozstrzygnięcia na podstawie art. 189 § 1 pkt 2) k.p.a. ze względu na nadzwyczajną okoliczność, jaką jest wymierzenie kary w wysokości [...] zł w niniejszej sprawie, gdyż mimo, że jest to dolna granica zagrożenia to kara jest nieproporcjonalna; 6. naruszenie przepisu postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, która to decyzja obarczona jest rażącymi wadami naruszenia prawa materialnego, jak i proceduralnego uzasadniającymi, uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu; 7. naruszenie przepisu postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji bez odniesienia do stanu faktycznego sprawy, co w rezultacie doprowadziło do zaniechania wyjaśnienia Skarżącym przesłanek, jakimi kierował się Organ II instancji rozpoznając sprawę; 8. naruszenie przepisu postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez: a) niewyczerpujące i nienależyte zebranie materiału dowodowego w sprawie, w tym bezpodstawne czynienie nieuprawnionych domniemań faktycznych i prawnych, a w konsekwencji niewyjaśnienie całokształtu okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, wbrew obowiązującej w postępowaniu zasadzie prawdy obiektywnej, b) brak wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przesłanek, jakimi kierował się Organ II instancji przy jej wydawaniu oraz nieuzasadnione, pomijanie okoliczności powoływanych przez Skarżących w toku postępowania już przed Organem I instancji, dotyczących przyczyn incydentu mieszania selektywnie zebranych odpadów komunalnych ze zmieszanymi odpadami komunalnymi oraz selektywnie zebranych odpadów różnych rodzajów ze sobą, w tym nie wyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyn, jakimi kierował się Organ II instancji utrzymując w mocy skarżoną decyzję Organu I instancji; 9. naruszenie przepisu postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 81a § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie odpowiedzialności administracyjnoprawnej Skarżących pomimo nieudowodnionych ponad wszelką wątpliwość okoliczności, które miałyby ją potwierdzać, co stanowi działanie wbrew obowiązującej zasadzie rozstrzygania nie dających się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, na korzyść strony postępowania; 10. naruszenie przepisu postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6 k.p.a. w zw. z art. 2 i 7 Konstytucji RP poprzez naruszenie wyrażonej w tych przepisach zasady legalizmu i dokonanie błędnej wykładni przepisów kolizyjnych art. 189a § 2 k.p.a. w zw. z art. 9zf ucpg, co doprowadziło do niezastosowania przepisów gwarancyjnych z działu IV A k.p.a. dla podmiotu karnego administracyjną karą pieniężną, tj. możliwości odstąpienia od zastosowania administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu strony, co doprowadziło w konsekwencji do naruszenia demokratycznego państwa prawnego. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako: "p.p.s.a.") - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, a ponadto może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji, sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności Sąd odniesie się do najdalej idącego z zarzutów tj. wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa- art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., stanowiącym podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. Strona skarżąca upatruje się rażącego naruszenia prawa w tym, że w toku postępowania prowadzonego przez organ I instancji stosowane były przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 poz. 1325 ze zm., dalej jako OP), podczas gdy art. 9zf stanowi, że do kar pieniężnych stosuje się przepisy działu III OP. Faktycznie, wszelkie rozstrzygnięcia wydawane przez Burmistrza swoje oparcie znajdywały w przepisach OP (np. postanowienie o wszczęciu postępowania k. 54; wezwanie w charakterze świadka k. 53, 51, 50; postanowienie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy k. 33, zawiadomienie o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów k. 9 akt administracyjnych). Z punktu widzenia stawianego zarzutu zastanowić się jednak trzeba, czy w wyniku przeprowadzenia postępowania w trybie OP strona skarżąca poniosła jakieś negatywne konsekwencje, czy naruszono jej prawa i gwarancje procesowe lub uprawnienia. W ocenie Sądu tak się nie stało, jak i sama skarżąca w toku sprawy tego nie wykazała. Przy wykładni pojęcia "rażącego naruszenia prawa" należy brać pod uwagę skutki naruszenia prawa, ewentualnie jego zakres i rodzaj, czy też wystarczające jest odniesienie się jedynie do charakteru normy prawnej, która została naruszona (zob. M. Sieniuć, Rażące naruszenie prawa w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, s. 709; A. Nędzarek, Ewolucja znaczenia rażącego naruszenia prawa, s. 43–65). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyraża się stanowisko, że o tym, czy naruszenie prawa jest "rażącym", decyduje ocena skutków społeczno-gospodarczych, jakie dane naruszenie za sobą pociąga. Za "rażące" należy uznać mianowicie takie naruszenie prawa, w wyniku którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności. Rażące naruszenie prawa jest kwalifikowaną postacią. Utożsamianie zatem tego pojęcia z każdym naruszeniem jest oczywiście wadliwe, zwłaszcza w sytuacji naruszenia polegającego na niewłaściwym zastosowaniu przepisu, kiedy uchylenie decyzji może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Nie każde, nawet oczywiste, naruszenie prawa może być uznane za rażące, nie jest też decydujący charakter przepisu, jaki został naruszony (zob. wyrok NSA z dnia 30 listopada 1999 r. (V SA 876/99, niepubl.). Analiza akt postępowania prowadzi do wniosku, że doszło do naruszenia art. 9zf ucpg, jednak naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Sam fakt zastosowania przez organ procedury ordynacji podatkowej nie uniemożliwił skarżącej skutecznej obrony swojego stanowiska w toku postępowania. Skarżąca była zawiadamiana zarówno o wszczęciu jak i zakończeniu postępowania, wypowiadała się w toku sprawy, przedkładała dowody. Te same gwarancje zostałyby zapewniono gdyby postępowanie toczyło się na gruncie k.p.a. Skarżąca pisze, że została pozbawiona gwarancji procesowych (str. 12 skargi) lecz nie wskazuje na żadne konkretne przykłady. Sama okoliczność, że organ nie zastosował w sprawie art. 189f k.p.a. (nie odstąpił od wymierzenia kary) nie stanowi o naruszeniu gwarancji procesowych strony. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. W orzecznictwie brak jest jednolitego stanowiska o możliwości stosowania powołanego przepisu w sprawach dotyczących kar pieniężnych wymierzanych na podstawie ucpg (w zakresie braku możliwości zastosowania zob. powołany przez SKO wyrok NSA z dnia 17 lipca 2019r sygn. II OSK 1774/18 oraz wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Go 924/18, i z dnia 6 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Go 754/18, , a w zakresie dopuszczenia stosowania np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 marca 2020 r. sygn. IV SA/Wa 2529/19, wyrok WSA w Łodzi z dnia 31 marca 2021 r. sygn. II SA/Łd 23/21, dostępne w bazie orzeczeń CBOSA). Niemniej jednak przyjmując korzystniejsze dla skarżącej stanowisko o możliwości zastosowania art 189f § 1 pkt 1 k.p.a. to wbrew przekonaniu skarżącej naruszenie przez nią zakazu mieszania selektywnie zebranych odpadów nie miał charakteru znikomego. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego sprawy wynika, że wymierzona stronie skarżącej kara związana jest z dwoma incydentami. 1. W dniu [...] lutego 2020 r. na terenie ZZO w [...] stwierdzono, że w pojeździe dostarczającym odpady komunalne zmieszane z gminy S. doszło do zmieszania selektywnie zebranych odpadów komunalnych (tworzyw sztucznych zebranych w żółtych workach opisanych jako "[...] S.C.", zdjęcia i notatka k. 61-62); 2. W dniu [...] lipca 2020 r. w miejscowości A. stwierdzono, że pojazd skarżącego odbierający selektywnie zebrane odpady- tworzywa sztuczne i makulaturę, umieścił je w jednej komorze śmieciarki przez co doszło do ich zmieszania ze sobą (por. zdjęcia k. 59-29, film ze zdarzenia k. 49, zeznania świadka k. 48). Stosownie do treści art. 9x ust. 1 pkt 2 ucpg przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który miesza selektywnie zebrane odpady komunalne ze zmieszanymi odpadami komunalnymi lub selektywnie zebrane odpady komunalne ze zmieszanymi odpadami komunalnymi lub selektywnie zebrane odpady różnych rodzajów ze sobą – podlega karze pieniężnej w wysokości od [...] zł do [...] zł. W ocenie sądu organy prawidłowo oceniły, że skarżąca spółka dopuściła się naruszenia zasad odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości ponieważ niewątpliwie naruszyła zakaz mieszania ze sobą odpadów komunalnych selektywnie zbieranych różnych rodzajów. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie budzi wątpliwości Sądu i pozwalał na stwierdzenie, że spółka dopuściła się naruszenia art. 9x ust. 1 pkt 2 ucpg. Potwierdzają to w szczególności materiał zdjęciowy, jak i film podczas którego zarejestrowano, iż odpady selektywnie zebrane makulatura i tworzywa sztuczne trafiają do jednej i tej samej komory śmieciarki. Zdaniem Sądu strona skarżąca nie podważyła skutecznie ustaleń organów. Sąd uznał za gołosłowne te twierdzenia skarżącej, które zmierzały do obarczenia zaistniałą sytuacją mieszkańców. Przy tym skarżąca nie wykazała, że zastosowała się do art. 6ka, który określa skutki niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Obowiązek powyższy wynika z art. 5 ust. 1 pkt 3 u.c.p.g., zgodnie z którym właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez zbieranie w sposób selektywny powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie oraz sposobem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1 u.c.p.g. Art. 9x ucpg określa delikty, z popełnieniem których wiąże się nałożenie kary na podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Ustawodawca zdecydował, że jednym z tych deliktów będzie mieszanie przez przedsiębiorcę odpadów zebranych selektywnie i odpadów zmieszanych. Wobec tego każde mieszkanie odpadów, nawet w niewielkim zakresie nie jest w świetle ustawy dopuszczalne. Co więcej to ustawodawca przewidział, że kara za naruszenie zakazu mieszania odpadów wynosić będzie od 10.000 do [...] zł. Oznacza to, że skarżącej wymierzono najniższą przewidzianą karę pieniężną. To, że nadal jest ona dla spółka dotkliwa związane jest z tym, ze ustawodawca przywiązuje dużą wagę to spraw związanych z ochrona środowiska, jak i gospodarowaniem odpadami. Przypomnieć należy, że wybór sankcji oraz jej konstrukcja należy do ustawodawcy, a ocena tego czy rozwiązanie to jest adekwatne i proporcjonalne do typu deliktu oraz zakresu i przedmiotu ochrony wykracza poza ocenę legalności aktu stosowania prawa, czyli decyzji administracyjnej, kontrolowanej przez sąd administracyjny w indywidualnej sprawie (tak WSA w Gorzowie Wlkp. w wyroku z dnia [...] lutego 2019 r., II SA/Go [...], CBOSA). Reasumując skoro w sprawie stwierdzono, ze spółka naruszyła ww. zakaz, to zaistniały podstawy do wymierzenia jej kary pieniężnej. W ocenie Sądu, jak wcześniej wskazano, naruszenie to nie miało charakteru znikomego i brak było podstaw do zastosowania art. 189f §1 1 pkt 1 k.p.a. Wbrew twierdzeniu skargi stan faktyczny w sprawie został zatem ustalony zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), z poszanowaniem zasad postępowania w zakresie gromadzenia i oceny środków dowodowych (art. 77 § 1 k.p.a.). Organy podjęły niezbędne czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Organ odwoławczy nie naruszył również zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), czemu dał wyraz w motywach zaskarżonej decyzji. Decyzja organu odwoławczego została zaś uzasadniona, zgodnie z wymogami z art. 107 § 3 k.p.a. Przy tym Sąd nie dopatrzył się wątpliwości, które należałoby rozstrzygnąć na korzyść skarżącej (art. 81a § 1k.p.a.). W tym stanie rzeczy skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a.. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).