II SA/Po 552/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. C., T. C. i A. F. na decyzję Wojewody W z dnia 31 marca 2017 r., [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne /-/J. Szuma

Pismem z dnia 5 maja 2017 r. L. C., T. C. i A. F., reprezentowani przez M. L., wnieśli skargę na decyzję Wojewody W z dnia 31 marca 2017 r., [...]. W odpowiedzi na skargę z dnia 5 czerwca 2017 r. Wojewoda W wniósł o jej oddalenie. Należy wskazać dodatkowo, że zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2017 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu polecił wezwać M. L. do wykazania, w terminie 7 dni od otrzymania pisma, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej "P.p.s.a.") (k. 1 i 12 akt sądowych). Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Mając to na uwadze zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2017 r. Sąd wezwał L. C., T. C. i A. F. do osobistego podpisania skargi pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 49 § 1 P.p.s.a.). Skarżący nadesłali dwa podpisane przez siebie egzemplarze skargi w dniach 4 i 5 lipca 2017 r. (k. 25-33 akt sądowych). W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że w toku uzupełniania braków formalnych skargi i zarazem w początkowej fazie postępowania sądowego wpłynęło do akt sprawy także pismo z dnia 13 czerwca 2017 r. zawierające osobiście podpisane przez wszystkich skarżących oświadczenie o cofnięciu skargi (k. 14-15 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając na uwadze, że L. C., T. C. i A. F. cofnęli skargę, a jej cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, postanowił jak w sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 161 § 2 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. /-/ J. Szuma