II SA/Po 496/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 28 marca 2017r. w sprawie ze skargi B. D. i S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia odrzucić zażalenie. /-/ E. Brychcy

Postanowieniem z dnia 28 marca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną skarżących B. D. i S. D. od wyroku Sądu z 25 stycznia 2017r. uznając ją za niedopuszczalną, gdyż wbrew przepisowi art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skarga kasacyjna została sporządzona przez skarżących osobiście. Przesyłki zawierające powyższe postanowienie wraz ze stosownym pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz trybie jego wniesienia zostały przesłane obojgu skarżącym oddzielnie i odebrane przez skarżącą w dniu 30 marca 2017r. Pismem z dnia 11 kwietnia 2017r. skarżący złożyli zażalenie na postanowienie Sądu z 28 marca 2017r. Argumentowali, że Sąd wydał postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący w dniu 4 kwietnia 2017r. uzupełnili braki formalne skargi i wykonali zobowiązanie Sądu. Wobec powyższego odrzucenie skargi jest przedwczesne. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest niedopuszczalne. Analogicznie, jak w przypadku skargi kasacyjnej, zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej musi być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, albo jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a., co wynika wprost z art. 194 § 4 powyższej ustawy. Zażalenie sporządzone przez samą stronę, wbrew wymogowi określonemu art. 194 § 4 P.p.s.a., obarczone jest brakiem, skutkującym odrzuceniem zażalenia. W przedmiotowej sprawie zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 28 marca 2017 r. skarżący sporządzili i podpisali osobiście, pomimo, że zostali pouczeni o konieczności sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego (k. 124 i 125 akt sąd.). Z akt sprawy nie wynika także, aby ktokolwiek ze skarżących był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zażalenie należało, zatem odrzucić. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, wskazać należy, że bezpośrednio po doręczeniu skarżącym odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem wnieśli do Sądu sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od powyższego wyroku, pomimo prawidłowego pouczenia o trybie wniesienia tego środka zaskarżenia. Skarżący w skardze kasacyjnej wnieśli o ustanowienie adwokata i w związku z tym zostali wezwaniu do przedłożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wniosek o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu nie tamuje jednak oceny formalnej wniesionej skargi kasacyjnej. Po ewentualnym ustanowieniu pełnomocnika z urzędu otwarty zostanie termin do złożenia przez niego skargi kasacyjnej w imieniu skarżących. Termin ten rozpocznie bieg od dnia doręczenia wyznaczonemu przez Okręgową Radę Adwokacką adwokatowi informacji o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu oraz o stanie sprawy. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy