II SA/Po 49/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ E. Podrazik

Pismem z dnia [...] r. C. G. wniósł skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza M. z dnia [...] r. – nakazującą skarżącemu usunięcie z terenu działki nr [...] w M. wszystkich zgromadzonych odpadów o podanych w decyzji kodach – zmieniając termin wykonania obowiązku do dnia [...] r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wymienione żądanie skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącego i właścicieli sąsiednich nieruchomości na znaczne szkody związane z uszkodzeniem użytkowanej części pawilonu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej, koniecznym jest odwołanie się do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Z tej przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Przez trudne do odwrócenia skutki należy rozumieć skutki związane z prawnymi i faktycznymi następstwami rozstrzygnięcia o istocie sprawy, o prawach i obowiązkach stron, których rodzaj i zakres wystąpienia winien być oceniany w świetle obowiązujących przepisów prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znajdują się podmioty uprawione lub obciążone obowiązkami, a także kompetencji organu do ich egzekwowania w danym czasie (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt I OZ 516/16). Z kolei niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich przypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, jak również, gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Dla wykazania spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest wystarczającym sam wywód strony, dotyczący okoliczności uzasadniających wstrzymanie, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Aby możliwym było podjęcie rozstrzygnięcia, którego domaga się strona skarżąca, to ona musi uprawdopodobnić podnoszone we wniosku okoliczności, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stosuje się art. 49 P.p.s.a. Oznacza to, że w przypadku nieuzasadnienia lub niedostatecznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, przewodniczący nie ma obowiązku wzywania strony do jego uzupełnienia lub poprawienia, a inicjatywa dowodowa i odpowiedzialność za skuteczność złożonego wniosku spoczywa w całości na wnioskodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II GZ 455/12). W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, że skarżący nie wykazał, z czego miałoby wynikać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący ograniczył się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że taka szkoda może powstać w związku z możliwym uszkodzeniem użytkowanej części pawilonu. Twierdzenie to nie zostało poparte żadnymi dodatkowymi dowodami bądź okolicznościami odnoszącymi się konkretnie do indywidulanej sytuacji skarżącego, a okoliczności te nie wynikają z materiałów zgromadzonych w aktach sprawy. W świetle przedstawionej przez skarżącego argumentacji nie sposób również stwierdzić, czy wykonanie nakazanego obowiązku wiązać się będzie dla skarżącego z nadmiernymi kosztami, a tym samym, czy zachodzi w tej sytuacji niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Usunięcie zgromadzonych na działce skarżącego odpadów faktycznie może się wiązać dla skarżącego z pewnymi utrudnieniami, jednakże nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik