II SA/Po 451/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 sierpnia 2014r. wniosku radcy prawnego A. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2012r. Nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego postanawia przyznać radcy prawnemu A. G. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu), tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, kwotę [...] zł ([...]), w tym [...] zł ([...]) tytułem podatku od towarów i usług. /-/ K. Witkowicz-Grochowska

W związku z przyznaniem skarżącemu prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 czerwca 2012r., Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do jego reprezentowania radcę prawnego A. G. (k. 36 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 20 listopada 2014r. oddalił skargę T. K. na decyzję Wojewody. W dniu 13 lutego 2014r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu oraz złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu (§16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r. poz. 490). Zgodnie z §15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 powyższego rozporządzenia oraz niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, zgodnie z którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie za faktycznie udzieloną pomoc prawną, przy czym udzielenie pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu powinno zmierzać bezpośrednio do poprawy lub ochrony sytuacji prawnej osoby, której pomoc jest udzielana (por. np. postanowienia NSA: z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OZ 321/10, z dnia 17 września 2012 r., sygn. akt II FZ 727/12). Pełnomocnik w ramach czynności pomocy prawnej sporządził i złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu, zatem te czynności były czynnościami wykonanymi w niniejszej sprawie przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, przewidzianymi w rozporządzeniu, za które przyznaje się wynagrodzenie. W tym też zakresie pomoc prawna została skarżącemu faktycznie udzielona. Na podstawie §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wyznaczonemu radcy prawnemu, jeżeli prowadził sprawę ten sam adwokat w pierwszej instancji, przysługuje 50% stawki minimalnej wynoszącej 240 zł., tj. wynagrodzenie w wysokości 120 zł. Pełnomocnikowi przyznano wynagrodzenie za prowadzenie sprawy przed I instancją. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm.) należało przyznać pełnomocnikowi tytułem nieopłaconej pomocy prawnej przed II instancją kwotę [...] zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie [...] zł. (§2 ust. 3 rozporządzenia), łącznie [...] zł. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska