II SA/Po 44/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu D. S.A. od decyzji [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] listopada 2017 r., [...] w przedmiocie kary pieniężnej odrzucić wniosek /-/ J. Szuma

Decyzją z dnia [...] listopada 2017 r., [...] [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii, działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej "K.p.a."), uchylił decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w W. z dnia [...] 2017 r., [...], a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzję doręczono pełnomocnikowi adresatki decyzji D. S.A. w dniu 13 listopada 2017 r. Pismem dnia 12 grudnia 2017 r., nadanym w placówce pocztowej 13 grudnia 2017 r., [...] S.A. zaskarżyła kasacyjną decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] listopada 2017 r., PU.920.1.4.2017. Pismo zostało zatytułowane jako "skarga" (k. 3 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2018 r. Sąd polecił wezwać pełnomocnika spółki do zajęcia jednoznacznego stanowiska, czy intencją skarżącej było wnieść skargę, czy sprzeciw od decyzji (k. 34 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik [...] S.A. oświadczył, że spółka wniosła sprzeciw od decyzji, natomiast nazwa "skarga" została umieszczona na piśmie omyłkowo (k. 27 akt sądowych). Pismem z dnia 13 marca 2018 r. pełnomocnik [...] S.A. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji (k. 40 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek przywrócenie terminu jest niedopuszczalny, ponieważ terminowi nie uchybiono. W kwestii formalnej podkreślić trzeba, że ze względu na kwalifikację środka zaskarżenia jako sprzeciwu zaistniała potrzeba rozważenia, czy został on wniesiony w terminie. Zgodnie z art. 64c § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Stosując ten przepis w realiach niniejszej sprawy Sąd uznał, że wymaga on funkcjonalnej wykładni, w tym także w kontekście innych regulacji szczególnych (art. 112 K.p.a.). Zważyć należy, że decyzja [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii została doręczona pełnomocnikowi reprezentującemu [...] S.A. na etapie postępowania administracyjnego w dniu 13 listopada 2017 r. Termin do wniesienia sprzeciwu formalnie upłynąłby więc 27 listopada 2017 r. W sprawie zaistniały jednak okoliczności pozwalające przesądzić, że sprzeciw [...] S.A. od decyzji [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii został wniesiony w terminie. Zgodnie z art. 112 K.p.a. "Błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia". W zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] listopada 2017 r. znalazło się pouczenie o skardze ze wskazaniem możliwości wniesienia jej w terminie 30 dni. Było więc to pouczenie błędne (według stanu prawnego obowiązującego w tej dacie), lecz w myśl cytowanego art. 112 K.p.a. strona miała prawo zastosować się do niego. Dlatego należy się zgodzić z trafnym poglądem wyrażonym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2017 r., II OSK 1206/17 (orzeczenia.nsa.gov.pl), że "skutkiem prawnym ochrony wynikającej z art. 112 K.p.a. w przypadku wniesienia spóźnionego środka zaskarżenia do sądu, który wpłynął z zachowaniem terminu błędnie podanego w pouczeniu, jest obowiązek wojewódzkiego sądu administracyjnego rozpatrywania go bez potrzeby wnoszenia wniosku o przywrócenie terminu". Termin oznaczony według pouczenia w decyzji [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii do wniesienia sądowoadministracyjnego środka zaskarżenia upływał dnia 13 grudnia 2017 r., a pełnomocnik [...] S.A. w tej właśnie dacie złożył (nadał) sprzeciw. Zatem także z przytoczonych tu powodów sprzeciw od decyzji należało uznać za wniesiony w terminie. Zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu, które wnosi się w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, w którym czynność miała być dokonana, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Stosownie z kolei do treści art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych względów stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu, który nie został uchybiony jest niedopuszczalny. Orzecznictwo sądów w tej kwestii nie pozostawia wątpliwości, że nie można przywrócić terminu, który nie rozpoczął swojego biegu lub który nie został uchybiony, bowiem instytucja przywrócenia terminu ma zastosowanie w tych wszystkich sytuacji, gdy strona nie dokonała czynności w terminie. Dopiero bowiem w sytuacji stwierdzenia, że w sprawie doszło do uchybienia terminowi, Sąd może merytorycznie rozpoznać wniosek strony o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, tj. przywrócić termin bądź wniosek oddalić. Natomiast, jak wynika z art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie termin (a za taki niewątpliwie należy uznać wniosek o przywrócenie terminu, który nie został uchybiony) podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2016 r., I GZ 276/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy należało uznać, że wniosek pełnomocnika skarżącego dotyczył przywrócenia terminu, który w stosunku do skarżącego nie został uchybiony i jako taki jest niedopuszczalny z mocy prawa. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ J. Szuma