II SA/Po 415/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lipca 2018 r. wniosku A. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium O. L. z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy; postanawia oddalić wniosek. /-/ T. Świstak

Reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na opisaną w sentencji decyzję SKO w L. z dnia 27 lutego 2018 r. Nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy wyżej wymienionemu prawa jazdy kat. C+E. Poza zarzutami odnoszącymi się do zgodności z prawem tej decyzji autor skargi zawarł w niej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wniosku tego w żaden sposób nie uzasadnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienia NSA z dnia 7 lutego 2014 r., I OZ 66/14, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Co za tym idzie ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, tak samo jak podstawy takiej nie może stanowić jedynie przekonanie strony o niezgodności tego aktu z prawem, albowiem ta okoliczność podlega badaniu przy merytorycznym rozpoznaniu skargi, a nie w postępowaniu wpadkowym jakim jest postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd doszedł do przekonania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca w żaden sposób nie uzasadnił powiem postulatu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w tym w szczególności nie podjął choćby próby uprawdopodobnienia, iż brak przyznania ochrony tymczasowej spowoduje nieodwracalne oraz niemożliwe do usunięcia ograniczenie prawa korzystania ze zdobytych przez niego uprawnień, jak też nie wykazał na czym konkretnie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków miałoby polegać. Nadto nie wykazał, że jeśli decyzja zostanie wykonana przed wydaniem prawomocnego orzeczenia sądowego, wówczas może nastąpić konkretne wydarzenie, które będzie miało charakter nieodwracalny. Sąd miał nadto na uwadze, iż zaskarżoną decyzją orzeczono o odmowie wydania skarżącemu prawa jazdy kat. C+E do dnia ustania przyczyn zatrzymania. W związku z tym zaznaczenia wymaga, że podstawowym celem odmowy wydania prawa jazdy w takiej sytuacji jest zapewnienie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Wstrzymanie wykonania takiej decyzji powinno być zatem uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami. W przeciwnym wypadku podważałoby istotę i cel zatrzymania prawa jazdy. Takich szczególnych okoliczności wnioskodawca nie wskazał, jednocześnie nie dopatrzył się ich również z urzędu Sąd. Równocześnie podkreślić w tym miejscu trzeba, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak