II SA/Po 414/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] lipca 2021 r. sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. /-/ A. Skomra

M. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 – zwanej dalej P.p.s.a.) uwzględnił skargę w całości i uchylił własne rozstrzygnięcie z dnia [...] kwietnia 2021 r. orzekając jednocześnie o przyznaniu Skarżącej wnioskowanego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 – 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można rozstrzygnąć sprawy co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000, s. 428). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. będziemy mieć do czynienia m.in. wtedy, gdy w toku tego postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Jest bowiem zasadą, że "zniknięcie" przedmiotu kontroli sądowej przed dniem wyrokowania przez sąd administracyjny skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego, uzasadniającą jego umorzenie (por. R. Hauser, Stosowanie reguł walidacyjnych w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (na przykładzie konkretnej sprawy) [w:] W poszukiwaniu dobra wspólnego. Księga jubileuszowa Profesora Maciej Zielińskiego, pod red. A. Choduń i S. Czepity, Szczecin 2010, s. 325 i nast.). Z taką sytuacją będziemy mieć do czynienia w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego (uchylona) w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień "autokontrolnych" przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie, w której w ramach ustawowo przyznanych organowi uprawnień do "autokontroli" zaskarżonego aktu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło skargę i decyzją z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] (k. 14 akt sądowych) uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] lutego 2021 r. i w tym zakresie orzekło o przyznaniu M. Ł. świadczenia pielęgnacyjnego. W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż decyzja z dnia [...] maja 2021 r. nie została zaskarżona. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji nin. postanowienia, które zgodnie z art. 161 § 2 P.p.s.a. zostało wydane na posiedzeniu niejawnym. /-/ A. Skomra