II SA/Po 4/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. i Z. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/ B. Drzazga

Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. A. K. i Z. K. wnieśli skargę na wskazaną w rubrum decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], w zakresie nakazania A. i Z. K. demontażu instalacji ciepłej wody użytkowej z kanału wentylacyjnego w kominie przechodzącym przez lokale mieszkalne nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym w m. K. , gm. Z., dz. nr [...], obsługującego pomieszczenie piwnicy – kotłowni i kuchni przynależnych do lokalu nr [...]. W petitum skargi skarżący wnieśli m. in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazali, że usunięcie instalacji jest procesem skomplikowanym techniczne i kosztownym. Wymaga podjęcia szeregu czynności takich jak sporządzenie projektu, dokonanie zgłoszenia itp. W razie uwzględnienia przez Sąd skargi, w przypadku braku wstrzymania wykonalności decyzji, dalsze postępowanie stanie się bezprzedmiotowe, z uwagi na zdemontowanie istniejącej instalacji. Z informacji uzyskanych przez skarżących wynika, że montaż instalacji w jakimkolwiek innym miejscu będzie utrudniony, bądź nawet niemożliwy, dlatego demontując obecną instalację mogą zostać pozbawieni dostępu do wody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 19 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 32/18 – wszystkie powołane w niniejszym postanowieniu orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 150/14). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1841/09). Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie należy mieć na uwadze, że z zasady rozbiórka (demontaż) łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami, jak również znaczną szkodą. Wskazana instalacja, powstała już w latach 90-tych, służy do doprowadzenia ciepłej wody do kuchni skarżących. Demontaż instalacji, generujący nie tylko koszty samych czynności rozbiórkowych, ale także zniszczenia materiałów użytych do wykonania instalacji, jeszcze przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, może skutkować wystąpieniem przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że udzielona w niniejszym postępowaniu ochrona ma charakter tymczasowy, a czas jej trwania uzależniony będzie od rodzaju podjętego rozstrzygnięcia kończącego postępowanie przed Sądem. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. /-/ B. Drzazga