II SA/Po 393/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia S. na postanowienie z dnia [...] lutego 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 15 stycznia 2018 r. o odmowie przyznania Stowarzyszeniu S. prawa pomocy w sprawie ze skargi Stowarzyszenia S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić zażalenie /-/ J.Szuma

Pismem z dnia 6 kwietnia 2017 r. Stowarzyszenie S. (dalej "Stowarzyszenie") wniosło skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania (k. 4 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2018 r. referendarz sądowy odmówił przyznania Stowarzyszeniu prawa pomocy (k. 69 akt sądowych). Postanowieniem Sądu z dnia 27 lutego 2018 r. powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy (k. 90 akt sądowych). Pismem z dnia Stowarzyszenie wniosło zażalenie na postanowienie z dnia 27 lutego 2018 r. Domagało się przy tym uchylenia zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo Stowarzyszenie wskazało na konieczność sprostowania i uzupełnienia zaskarżonego postanowienia w części orzekającej. Wystąpiło też o zwolnienie go z kosztów sądowych w części oraz ustanowienie pełnomocnika prawnego z urzędu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r. poz. 1369; "P.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 P.p.s.a. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 P.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Postanowienie, o którym mowa w art. 260 § 1 P.p.s.a. nie zostało wymienione w żadnym z punktów art. 194 § 1 P.p.s.a., ponadto ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Stosownie bowiem do art. 260 § 2 P.p.s.a., Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu co oznacza, że droga sądowa zostaje wyczerpana. Mając na uwadze powyższe regulacje oraz zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego należy stwierdzić, że w obowiązującym stanie prawnym, na postanowienie wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza, zażalenie nie przysługuje. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Ubocznie Sąd wyjaśnia, że zawarty w treści zażalenia, ponowiony wniosek o przyznanie prawa pomocy, we wskazanym w nim zakresie zostanie rozpoznany odrębnie. /-/ J.Szuma