II SA/Po 365/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jan Szuma Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz Asesor WSA Paweł Daniel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2022 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2022 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 12 kwietnia 2022 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia 18 lutego 2022 r. umarzającą postępowanie w sprawie wniosku K. K. z dnia 07 lutego 2022 r. o udzielenie pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na opłacenie w styczniu 2022 r. czynszu za lokal w P., ul. [...] w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazano, że Prezydent Miasta P., działając na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 ustawy 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2268 ze zm.) oraz na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako: "K.p.a.) decyzją z dnia 18 lutego 2022 r. umorzył postępowanie administracyjne wszczęte z wniosku K. K. z dnia 07 lutego 2022 r. dotyczące opłacenia czynszu za styczeń 2022 r. w kwocie [...]zł za lokal położony w P., ul. [...]. Prezydent uznał, że kwestia wnioskowanego czynszu za styczeń 2022 r. została już rozstrzygnięta decyzją Prezydenta Miasta P. MOPR [...] z dnia 02 lutego 2022 r. W tym stanie organ I instancji postanowił - zgodnie z treścią art. 105 § 1 K.p.a, umorzyć postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem z dnia 07 lutego 2022 r. o opłacenie czynszu za lokal położony w P., ul. [...]. Odwołania od powyższej decyzji złożył K. K., zarzucając rozstrzygnięciu organu I instancji niezgodność z prawem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując odwołanie Pana K. K., które wpłynęło do Kolegium w dniu 11 marca 2022 r., postanowiło utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji podnosząc, że wniosek K. K. z dnia 07 lutego 2022 r. w sprawie przyznania pomocy finansowej na opłacenie czynszu został złożony przez ten sam podmiot (K. K.), co wniosek z dnia 02 lutego 2022 r. i dotyczy tego samego przedmiotu postępowania (zasiłek celowy na czynsz za styczeń 2022 r. za ten sam lokal) przy niezmienionej sytuacji bytowej wnioskodawcy. Tym samym decyzja organu I instancji odpowiada prawu. K. K. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się bezzasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Na wstępnie należy zwrócić uwagę, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem: "Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów". W związku z tym zarządzeniem z dnia 25 maja 2022 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Określenie "postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe" obejmuje się m.in. sytuację funkcjonowania w obrocie prawnym orzeczenia rozstrzygającego w sposób ostateczny daną sprawę. Kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe nawet wtedy, gdy wydane orzeczenie kończące sprawę jest wadliwe. Niedopuszczalne jest bowiem ponowne rozstrzyganie sprawy już rozstrzygniętej innym orzeczeniem ostatecznym, bowiem prowadziłoby to do naruszenia obowiązującej również w postępowaniu administracyjnym zasady res iudicata. Umorzenie postępowania nie jest przy tym zależne ani od woli organu administracji, ani tym bardziej pozostawione do uznania organu - organ ten jest zobowiązany do umorzenia postępowania w przypadku stwierdzenia jego bezprzedmiotowości. Decyzja wydana na skutek rozpatrzenia takiego wniosku, jak słusznie wskazał organ, byłaby bowiem obarczona wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. Decyzja ostateczna oznacza zatem rozstrzygnięcie sprawy w sposób definitywny. Dopiero gdyby nastąpiła eliminacja z obrotu prawnego w trybie prawem przewidzianym ostatecznego rozstrzygnięcia, wówczas otworzyłaby się możliwość ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy. W ocenie Sądu organy w sposób wyczerpujący oraz bardzo szczegółowy przedstawiły stan faktyczny sprawy, spełniając wymogi ustawowe w tym zakresie wynikające z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Zaskarżona decyzja spełnia także wymogi wynikające z art. 107 § 3 K.p.a. Słusznie organy stwierdziły, że wniosek K. K. z dnia 07 lutego 2022 r. w sprawie przyznania pomocy finansowej na opłacenie czynszu został złożony przez ten sam podmiot (K. K.), co wniosek z dnia 02 lutego 2022 r. i dotyczy tego samego przedmiotu postępowania (zasiłek celowy na czynsz za styczeń 2022 r. za ten sam lokal) przy niezmienionej sytuacji bytowej wnioskodawcy. Skoro organy ustaliły, że sytuacja skarżącego nie uległa zmianie, co wynika z aktualizacji wywiadu środowiskowego to obowiązkiem Prezydenta było umorzenie postępowania administracyjnego po ustaleniu, że sprawa została wcześniej załatwiona decyzją merytoryczną przez organ pierwszej instancji względnie organ drugiej instancji. Jak już wyżej wskazano, stosownie do art. 105 § 1 K.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Zasadna była wiec podjęta przez Prezydenta decyzja o umorzeniu ze względu na bezprzedmiotowość tego postępowania w ujęciu przedmiotowym, a Kolegium słusznie orzekło o utrzymaniu jej w mocy. W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone rozstrzygnięcie nie naruszało przepisów obowiązującego prawa, Sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.