II SA/Po 359/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi Gminy P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 marca 2023 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200,00 zł (słownie: dwieście złotych). /-/ Danuta Rzyminiak - Owczarczak

Gmina P. , reprezentowana przez Burmistrza Miasta i Gminy P. , skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 marca 2023 r., nr [...], uchylające postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy P. nr [...] z dnia 26 stycznia 2023 r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie centrum logistycznego na dz. nr [...] i [...], obręb K., gmina P.. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi, wskazując że jest ona niedopuszczalna z uwagi na to, iż jednostka samorządu terytorialnego nie może wnosić skarg na decyzje administracyjne (postanowienia), w których jej organy wydawały decyzje administracyjne w pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 259, zwanej dalej "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Skargę w niniejszej sprawie wniosła Gmina P. , w której imieniu działa Burmistrz Gminy i Miasta P., a jej przedmiotem jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylające postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta P. w przedmiocie zawieszenia postępowania. Należało więc ocenić, czy w takich okolicznościach Gmina P. jest uprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W kwestii legitymacji procesowej jednostki samorządu terytorialnego do wniesienia skargi sądowoadministracyjnej w sytuacji, gdy jej organ wykonawczy został zobowiązany przepisami prawa do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej, zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie ugruntowany jest pogląd, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione przez organ administracji publicznej, którego działalność ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem, ani przez żaden inny organ pozostający w strukturze organizacyjnej tej administracji, przykładowo przez organ wyższego stopnia. Organy te nie mogą posiadać uprawnień do poddawania swojej działalności kontroli zewnętrznej w stosunku do administracji, ani też postępowanie sądowoadministracyjne nie może być wykorzystane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze organizacyjnej administracji publicznej (zob. T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Wolters Kluwer 2016). W orzecznictwie wskazuje się, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza jednocześnie możliwość dochodzenia przez tę jednostkę ochrony jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego czy sądowoadministracyjnego (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt OPK 14/00, dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA); zob. również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 782/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2515/10, CBOSA). W tym zakresie również Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 29 października 2009 r., sygn. K 32/08, uznał art. 33 § 1 i 2 p.p.s.a. za zgodny z art. 165 § 1 i 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim pozbawia prawa do udziału na prawach strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym gminę, której wójt (burmistrz, prezydent) wydał jako organ pierwszej instancji decyzję, jak również uznał art. 50 § 1 p.p.s.a. za zgodny z art. 165 § 1 i 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim pozbawia gminę prawa wniesienia skargi na decyzję organu wyższej instancji, wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez wójta (burmistrza, prezydenta) tej gminy w sytuacji, gdy decyzja organu odwoławczego ma wpływ na prawa i obowiązki tej gminy lub jej organów (wyrok TK z 29.10.2009 r., K 32/08, OTK-A 2009, nr 9, poz. 139). W judykaturze podnosi się, że w takich przypadkach umożliwienie złożenia skargi doprowadziłoby do niedopuszczalnej w obowiązującym porządku prawnym sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w sprawie, a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości rozstrzygnięcia (zob. postanowienia NSA z 17.09.2019 r., II OSK 2460/19, LEX nr 2724786 oraz z 21.11.2019 r., II OSK 3173/19, LEX nr 2743786). Z powyższego wynika zatem, że ani gmina, ani żaden jej organ, nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego wydanej w sprawie, w której organ gminy rozstrzygał ją jako organ I instancji. Oznacza to, iż w rozpoznawanej sprawie Gmina P. , reprezentowana przez Burmistrza Miasta i Gminy P. , nie jest uprawniona do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylające postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy P. , będącego jednocześnie organem wykonawczym i reprezentującym gminę na zewnątrz. Zatem strona skarżąca nie może wnieść skargi w sprawie, w której jej organ wydał postanowienie w postępowaniu jako organ I instancji. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę jako niedopuszczalną odrzucił – jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – jak w pkt 2 postanowienia. /-/ Danuta Rzyminiak - Owczarczak