II SA/Po 345/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 maja 2014 r. sprawy ze skargi H.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia 1. odrzucić skargę, 2. pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. /-/ W. Batorowicz

Skarga H. D. na bliżej opisaną w rubrum postanowienia decyzję nie została podpisana przez stronę. W skardze został także zawarty wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie prawa pomocy. Sąd wezwał skarżącą w dniu 9 kwietnia 2014 r. (data nadania wezwania - k. 1, 15, 18) do usunięcia braków skargi poprzez jej podpisanie (w załączeniu została przedstawiona skarżącemu kopia skargi) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do podpisania skargi i pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwał stronę do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF (załączonym do wezwania - k. 17) w powyższym terminie i pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca wezwanie została dwukrotnie awizowana pod adresem strony wskazanym w skardze: najpierw w dniu 11 kwietnia 2014 r. i następnie 22 kwietnia 2014 r. Przesyłka nie została odebrana w terminie, w związku z czym została odesłana do nadawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich ogólnych wymogów jest określony w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z przywołanych przepisów wynika zatem jednoznacznie, że skargę wniesioną do sądu należy podpisać. Brak podpisu pod skargą (lub np. wniesienie jej w formie kserokopii oryginału, który został podpisany) stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jeżeli wskutek niezachowania warunków formalnych pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni i pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu. Z kolei wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został wniesiony na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 p.p.s.a.) lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i wniosku o prawo pomocy upłynął w niniejszej sprawie z dniem 2 maja 2014 r. Termin ten należało przy zastosowaniu tzw. prawnej fikcji doręczenia, o której mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., liczyć od dnia 25 kwietnia 2014 r. (tj. 14 dni od dnia pierwszego awizowania), bowiem w sprawie zostały pełnione przesłanki z art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a. (dwukrotna próba doręczenia przesyłki). Skoro skarga nie została podpisana podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został podpisany ani złożony na urzędowym formularzu podlegał pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 1 i art. 257 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł, jak w sentencji. /-/ Wiesława Batorowicz