II SA/Po 321/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 29 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 19 marca 2026 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie odwołania dyrektora szkoły podstawowej postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 23 marca 2026 r. Gmina (dalej jako: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 19 marca 2026 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia nr [...] Burmistrza [...] z 20 stycznia 2026 r. w sprawie odwołania Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] ze stanowiska kierowniczego. Zarządzeniem z 29 maja 2026 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przesłanie zarządzenia, o którym mowa w art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 z późn. zm.; dalej jako: "u.s.g.") – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwania Skarżąca przedłożyła zarządzenie nr [...] Burmistrza [...] z dnia 20 stycznia 2026 r. w sprawie odwołania Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] ze stanowiska kierowniczego oraz Zarządzenie nr [...] z dnia 18 lutego 2026 r. w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w Zarządzeniu nr [...] Burmistrza [...]. Ponadto Skarżąca przesłała zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. Wobec powyższego zarządzeniem z 21 sierpnia 2026 r. ponownie wezwano Skarżącą do przesłania zarządzenia, o którym mowa w art. 98 ust. 3 u.s.g. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono Skarżącą, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, w świetle postanowień zawartych w art. 98 ust. 3 u.s.g., podjęcie przez właściwy organ stosownego aktu nakazującego zaskarżenie rozstrzygnięcia nadzorczego do sądu administracyjnego nie musi poprzedzać czynności wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie nadzorcze. Może być on wydany później, ponieważ chodzi w tym jedynie o to, żeby sąd administracyjny miał pewność, że organ gminy, którego zarządzenia lub uchwały dotyczy dane rozstrzygnięcie nadzorcze miał wolę zaskarżenia tego aktu nadzoru do sądu administracyjnego. Powyższe wezwanie doręczono Skarżącej w dniu 2 września 2026 r. (k. 88 akt. sądowych). W zakreślonym terminie Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Zgodnie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym na podstawie art. 91 ust. 1 u.s.g. Wojewoda stwierdził nieważność zarządzenia nr [...] Burmistrza [...] z dnia 20 stycznia 2026 r. w sprawie odwołania Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] ze stanowiska kierowniczego. Zgodnie z przepisem art. 98 ust. 3 u.s.g. do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Podjęcie przez właściwy organ stosownego aktu w przedmiocie wniesienia skargi stanowi warunek dopuszczalności skargi w chwili jej rozpoznawania przez Sąd. Jego niespełnienie stanowi podstawę odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że podjęła - przed wniesieniem skargi lub też dopiero po wniesieniu skargi do Sądu - stosowny aktu nakazujący zaskarżenie rozstrzygnięcia nadzorczego do sądu administracyjnego. Do przedmiotowej skargi nie został dołączony akt, o którym mowa w art. 98 ust. 3 u.s.g. Skarżąca nie przedłożyła takiego aktu także później, na wezwanie Sądu. Z akt sprawy wynika bowiem, że przesyłkę zawierającą wezwanie strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono Gminie w dniu 2 września 2026 r. W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku skargi upływał z dniem 9 września 2026 r. (środa). W zakreślonym terminie strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie. Należy zatem uznać, że wniesiona przez Gminę skarga jest niedopuszczalna, bowiem została złożona z naruszeniem dyspozycji art. 98 ust. 3 u.s.g. Przedmiotowa skarga została wniesiona bez wymaganej przez wskazany przepis "podstawy do wniesienia skargi", którą powinien być akt w przedmiocie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.