II SA/Po 314/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świstak Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 września 2022 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia dobry start oddala skargę.

Wójt Gminy D. (dalej Wójt) decyzją z dnia 22 września 2021 r. nr [...], działając na podstawie art. 104 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm. dalej k.p.a.) na podstawie art. 187a ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 821 ze zm. dalej jako ustawa), zgodnie z § 34 ust. 2 oraz § 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 czerwca 2021 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu "Dobry Start" (Dz. U z 2021 r., poz. 1092, dalej jako rozporządzenie Dobry Start) oraz zgodnie z § 5, § 10 ust. 5, § 31 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu "Dobry Start" (Dz. U z 2018 r., poz. 1061 ze zm. dalej jako rozporządzenie 2018), orzekł: I. Uznać świadczenie Dobry Start w kwocie [...]zł przyznane na rzecz dziecka I. J., data urodzenia: [...] 2010 r. ustalone na rok szkolny 2020/2021 za świadczenie nienależnie pobrane. Świadczenie powyższe wypłacono na podstawie informacji nr [...] z dnia 29.09.2020 r. II. Zobowiązać Pana M. J. do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia Dobry Start w kwocie [...]zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, które naliczone zostaną od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty nienależnie pobranego świadczenia do dnia spłaty. W dniu [...] sierpnia 2020 r. Pan M. J. złożył wniosek o przyznanie świadczenia Dobry Start na rzecz I. J. urodzonego [...] 2010 r. Dnia 02 lipca 2020 r. matka dziecka, Pani S. C. złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia Dobry Start na rzecz dziecka: I. J., ur. [...].2010 r. Organ wskazał, że jest w posiadaniu wyroku sygn. akt: IC [...] z dnia 17 czerwca 2013 r. oraz ugody z dnia 29 listopada 2018 r. zatwierdzonej przez Sąd Rejonowy P. . Na podstawie ww. wyroku Sądu Okręgowego w P. oraz ugody z dnia 29 listopada 2018 r. organ uznał, że opieka sprawowana przez rozwiedzionych rodziców nad małoletnim I. J. jest opieką naprzemienną. Sprawują ją oboje z rodziców na przemian, w mniej więcej równych, powtarzających się i następujących po sobie okresach oraz każdy z rodziców sprawuje wyłączną opiekę nad dzieckiem w czasie, w którym pozostaje ono pod jego nadzorem. Zgodnie z § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2018 świadczenie dobry start przysługuje osobom, o których mowa w § 4 ust. 1, w wysokości 300 zł. W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia dobry start ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego świadczenia dobry start. W związku z powyższym informacją nr [...] z dnia 29 września 2020 r. ustalono Panu M. J. świadczenie Dobry Start w kwocie [...]zł na rzecz syna I. , natomiast informacją nr [...] z dnia 29.09.2020 r. ustalono Pani S. C. prawo do świadczenia Dobry Start w kwocie [...]zł na syna I. J.. Na rzecz Pani S. C. w dniu 12 listopada 2020 r. wydano decyzję o odmowie przyznania prawa do świadczenia Dobry Start na dziecko I. J. w kwocie [...]zł. Od tej decyzji matka I. J. złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Decyzją [...] z dnia 9 marca 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przyznało Pani S. C. świadczenie Dobry Start w wysokości [...] zł na rzecz syna I. J. na rok szkolny 2020/2021. Samorządowe Kolegium Odwoławcze następnie uchyliło ww. decyzję i przyznało Pani C. prawo do kwoty [...]zł jako rodzicowi sprawującemu opiekę nad dzieckiem, stwierdzając że przysługuje jej prawo do całej kwoty świadczenia Dobry start, czyli kwota [...]zł. Ostatecznie na rzecz dziecka I. J. ustalono i wypłacono świadczenie Dobry Start na rok szkolny 2020/2021 w kwocie [...]zł co jest niezgodne z § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2018, który mówi, że świadczenie dobry start przysługuje osobom, o których mowa w § 4 ust. 1, w wysokości 300 zł. Mając to na uwadze organ stwierdził, że świadczenie Dobry start wypłacone w wysokości [...] zł na rzecz dziecka I. J. jest świadczeniem nienależnie pobranym oraz zobowiązał Pana M. J. do zwrotu wyżej wymienionego świadczenia wraz z odsetkami. M. J. odwołał się od ww. decyzji Wójta Gminy D., domagając się jej uchylenia. Skarżący wskazał, że sprawuje z S. C. opiekę naprzemienną nad synem I. . Regularnie ponosi osobiste starania o wychowanie i utrzymanie syna w stopniu co najmniej takim samym, jak matka I.. Zatem zarówno jemu, jak i matce w ramach programu Dobry Start przysługuje świadczenie po [...] zł. Skarżący podał, że pobiera połowę świadczenia przysługującego na rzecz syna I. z tytułu 500+. Świadczy to o fakcie, iż wszystkie dotychczas wypowiadające się w sprawie organy uznały, że ojciec i matka I. sprawują opiekę nad dzieckiem mającą znamiona opieki naprzemiennej. Skarżący opisał też szczegółowo harmonogram spotkań z synem w poszczególnych miesiącach roku 2019. Wskazał, że w okresie pandemii dziecko spędzało zupełnie inną ilość czasu z ojcem ze względu na to, że zajęcia zdalne kończyły się dużo wcześniej niż stacjonarne. Ilość spotkań przedstawił też w formie graficznej (tabeli), która obrazuje naprzemienny charakter opieki nad dzieckiem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 28 lutego 2022 r. nr [...], działając podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U.2018.570.t.j.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z § 36 i § 37 rozporządzenia Dobry start i § 31 rozporządzenia 2018 r. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Kolegium, po opisaniu stanu faktycznego sprawy, zwróciło uwagę, że w decyzji z 9 marca 2021 r., którą uchyliło decyzję odmawiającą i przyznało pani S. C. świadczenie Dobry start w wysokości [...] zł uznało, że przysługuje jej w związku z rozpoczęciem roku szkolnego 2020/2021 pełna kwota świadczenia Dobry start na rzecz I. J.. W decyzji wskazano, że skoro z wyroku rozwodowego wynika, że pani C. Sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej, a ojcu dziecka tylko w zakresie istotnych spraw dziecka, to nie ma mowy o opiece naprzemiennej. Mając na uwadze powyższe Wójt Gminy D., uznając, że nie jest dopuszczalna sytuacja, by łączna kwota świadczenia dobry start przyznana jednemu dziecku wyniosła [...] zł zawiadomił pana M. J. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia nienależnie pobranego świadczenia Dobry start oraz zobowiązania do jego zwrotu, a następnie wydał zaskarżoną decyzję. Kolegium zwróciło uwagę, że od dnia 1 lipca br. obowiązuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 czerwca 2021 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu "Dobry start". Stosownie jednak do § 36 tego rozporządzenia sprawy dotyczące nienależnie pobranego świadczenia dobry start z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2018/2019, roku szkolnego 2019/2020 oraz roku szkolnego 2020/2021 są rozpatrywane na podstawie przepisów dotychczasowych. Również odwołania i zażalenia od wydanych na podstawie przepisów dotychczasowych rozstrzygnięć w sprawach dotyczących świadczenia dobry start są rozpatrywane na podstawie przepisów dotychczasowych (§ 37). Niezależnie więc od obecnie obowiązujących przepisów dotyczących zarówno właściwości organów, jak i przesłanek dotyczących nienależnie pobranych świadczeń, w zakresie nienależnie pobranego świadczenia z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2020/2021 należy stosować przepisy dotychczasowe, a więc uregulowane rozporządzeniem z dnia 30 maja 2018 r. (o tym samym tytule). Rozpatrując sprawę Wójt Gminy D. jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia wskazał § 31 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia 2018 r. Skoro więc świadczenie to przysługiwało matce dziecka w pełnej wysokości - w związku z decyzją Kolegium z dnia 9 marca 2021 r., ojciec nie miał do niego prawa. Wyczerpuje to definicję nienależnie pobranego świadczenia Dobry start przewidzianą w § 31 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia 2018. Odpowiadając na zawarte w odwołaniu argumenty pana J. , a dotyczące opieki naprzemiennej Kolegium wskazało, że ma świadomość istnienia rozbieżnego orzecznictwa tut. Kolegium w kwestii uznania, czy rodzice I. J. sprawują opiekę nad synem naprzemiennie czy nie, a także ewentualnych konsekwencji niniejszego rozstrzygnięcia dla innych świadczeń pobieranych przez pana J. na rzecz syna, jednakże z uwagi na treść rozstrzygnięcia wyroku rozwodowego w zakresie władzy rodzicielskiej, powierzenie tej władzy matce dziecka i ograniczenie jej wobec ojca do współdecydowania o istotnych sprawach dziecka, świadczy zdaniem Kolegium o tym, że nie została ustalona opieka naprzemienna. Sytuacja materialna matki dziecka nie ma w sprawie znaczenia, gdyż pomoc ze strony państwa dla dzieci w związku z rozpoczęciem roku szkolnego jest niezależna od sytuacji materialnej rodziców. Istotą opieki naprzemiennej jest wspólna opieka nad dzieckiem w mniej więcej równych, powtarzający się i następujących po sobie okresach, ale warunkiem wstępnym jest powierzenie obojgu rodzicom pełni władzy rodzicielskiej. Z wyroku rozwodowego wynika, że "głównym" rodzicem I. J. jest jego matka. Niewątpliwie opisywane w odwołaniu formy spędzania czasu z dzieckiem, zaangażowanie w jego wychowanie i opiekę nad nim zasługują na aprobatę, nie mogą być jednak traktowane jako wypełniające przesłanki "opieki naprzemiennej". W tych okolicznościach zdaniem Kolegium odwołanie nie mogło odnieść zamierzonego skutku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. J. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji, wstrzymanie wykonania decyzji oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania. W skardze podniesiono następujące zarzuty: I. naruszenie przepisów prawa materialnego: a) naruszenie § 5 ust. 2 rozporządzenia 2018 poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy w niniejszej sprawie opieka sprawowana przez rodziców małoletniego I. J. jest opieką naprzemienną sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach w związku z czym skarżącemu przysługuje połowa kwoty świadczenia "Dobry start" co miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie § 31 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia 2018 poprzez jego zastosowanie na skutek błędnego uznania, iż skarżącemu nie przysługuje prawo do pobierania połowy świadczenia "Dobry start" na syna I. J., co miało wpływ na wynik sprawy; II. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego: a) naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności brak dokładnego zbadania okoliczności uzasadniających twierdzenie, że opieka sprawowana przez rodziców małoletniego I. J. stanowi opiekę naprzemienną oraz niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, czyli pominięcie wskazanych przez skarżącego okoliczności uzasadniających sprawowanie przez rodziców małoletniego I. J. opieki naprzemiennej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez niedokonanie na podstawie całokształtu materiału dowodowego oceny, czy udowodniono okoliczność sprawowania przez rodziców małoletniego I. J. opieki naprzemiennej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; c) naruszenie art. 86 k.p.a, poprzez nieprzesłuchanie skarżącego, pomimo iż organ I instancji nie wyjaśnił wszystkich faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności nie rozważył w pełni zagadnienia funkcjonowania pomiędzy rodzicami małoletniego I. J. modelu opieki naprzemiennej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; d) naruszenie art. 89 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie przez organ II instancji rozprawy, która pozwoliłaby na zrozumienie w jaki sposób rodzice małoletniego I. J. sprawują nad nim opiekę i że jest to model opieki naprzemiennej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; e) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, podczas gdy organ na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 powinien był uchylić zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W skardze argumentował, że Organ rozpatrujący zarówno odwołanie S. C. od dotyczącej jej decyzji organu I instancji, jak i rozpatrujący odwołanie skarżącego od dotyczącej go decyzji organu I instancji nie rozważył należycie zagadnienia opieki naprzemiennej, która niewątpliwie jest sprawowana przez rodziców małoletniego I. J.. Zdaniem skarżącego w orzecznictwie wskazuje się, że opieka naprzemienna nie musi stanowić idealnej kalkulacji spędzanego czasu z ojcem i matką, ale chodzi o równe współuczestnictwo w wychowywaniu dziecka, decydowaniu o najważniejszych sprawach jego życia o brania udziału w łożeniu na jego utrzymanie. Zdaniem skarżącego organ nieprawidłowo uznał, że opieka przez niego sprawowana nie jest opieką naprzemienną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Postępowanie w sprawie dotyczyło decyzji uznającej świadczenie “Dobry Start" w kwocie [...]zł przyznane M. J. na rzecz dziecka I. J., ustalone na rok szkolny 2020/2021, za świadczenie nienależnie pobrane i zobowiązującej skarżącego do jego zwrotu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji Kolegium stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu "Dobry start" (M.P. z 2018 r. poz. 514, w skrócie, tak jak dotychczas: "rozporządzenie 2018"). Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 187a ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 447). Program ten został ustanowiony w celu wsparcia rodzin z dziećmi w ponoszeniu wydatków związanych z rozpoczęciem roku szkolnego, zatem ma na celu częściowe pokrycie tych wydatków na utrzymanie dziecka, które związane są z realizacją obowiązku szkolnego (zob. uchwała Rady Ministrów nr 80 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie ustanowienia rządowego programu "Dobry start" (M.P. z 2018, poz. 514). Zgodnie z treścią § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia 2018, świadczenie "Dobry start" przysługuje rodzicom, opiekunom faktycznym, opiekunom prawnym, rodzinom zastępczym, osobom prowadzącym rodzinne domy dziecka, dyrektorom placówek opiekuńczo-wychowawczych, dyrektorom regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych - raz w roku na dziecko. Należy zatem wyprowadzić z tego wniosek, że rodzicom dziecka prawo do świadczenia przysługuje łącznie. Każdy z nich ma prawo do wystąpienia o przyznanie tego świadczenia w sytuacji, w której występuje pomiędzy nimi zbieg do tego prawa. Biorąc pod uwagę przepisy ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r. poz. 1359, dalej: "k.r.i.o.") z sytuacją taką mamy do czynienia, gdy obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska i w konsekwencji każde z nich posiada takie samo, pełne prawo do opieki nad dzieckiem. Wtedy też każde z nich ma prawo złożyć wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia (§ 10 ust. 1 rozporządzenia). Zgodnie z § 30 ust. 1 rozporządzenia w przypadku zbiegu prawa rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka do świadczenia dobry start, świadczenie to wypłaca się temu z rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka, który faktycznie sprawuje opiekę nad dzieckiem. Gdy opieka nad dzieckiem sprawowana jest równocześnie przez dwoje rodziców, to zgodnie z § 30 ust. 2 rozporządzenia, świadczenie wypłaca się temu z nich, kto pierwszy złożył wniosek. W rozpoznawanej sprawie skarżącemu i S. C. przyznane zostało pierwotnie świadczenie "Dobry start" po połowie. Następnie jednak organy uznały, że rodzice I. J. nie sprawują nad nim opieki naprzemiennej, ponieważ władza rodzicielska została przyznana tylko matce. Uznały wobec tego, że świadczenie powinno jej przysługiwać w pełnej wysokości, a kwota wypłacona skarżącemu jest świadczeniem nienależnym i podlega zwrotowi. Skarżący stanowisko organów zakwestionował wskazując, że opieka sprawowana nad synem jest w istocie opieką naprzemienną i przysługuje mu prawo do połowy świadczenia. W ocenie Sądu należało zaaprobować stanowisko organów. Należy wskazać, że opieka naprzemienna jest jednym ze sposobów wykonywania władzy rodzicielskiej. Polega ona na sprawowaniu pieczy nad dzieckiem naprzemiennie przez oboje rodziców w porównywalnych okresach. Z racji tego, że opieka naprzemienna jest sposobem sprawowania władzy rodzicielskiej, do jej orzeczenia wymagane jest, by żaden z rodziców nie był pozbawiony władzy rodzicielskiej ani nie była ona względem niego ograniczona. Zgodnie z art. 58 § 1a k.r.o. w braku porozumienia, o którym mowa w § 1 [o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie- uw. Sądu], sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia." W treści cytowanego przepisu wyraźnie przeciwstawiono wspólne wykonywanie władzy rodzicielskiej przez obydwoje rodziców sytuacjom, gdy jej wykonywanie zostaje powierzone jednemu z rodziców, z jednoczesnym ograniczeniem władzy rodzicielskiej drugiego z nich. NSA w wyroku z dnia 12 kwietnia 2018 r., I OSK 2423/17 stwierdził, że orzekanie o władzy rodzicielskiej, w tym w zakresie opieki naprzemiennej, może odbywać się nie tylko w drodze orzeczeń sądu (wyroki, postanowienia), ale może znaleźć uregulowanie w ugodzie, zawartej przez strony przed sądem i przez sąd aprobowanej, jak i ugody zawartej w postępowaniu mediacyjnym, która po jej zatwierdzeniu ma moc ugody sądowej (art. 183 § 1 k.p.c.). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela także stanowisko zaprezentowane w orzecznictwie sądowym, zgodnie z którym: "W sytuacji gdy w orzeczeniu sądu rodzinnego wykonywanie władzy rodzicielskiej zostało powierzone tylko jednemu z rodziców, to nie mamy do czynienia z opieką naprzemienną, mimo iż udział skarżącego w wychowaniu dzieci jest porównywalny z udziałem matki dzieci. Organy administracji nie mogą zastępować sądu rodzinnego w kwestii orzeczenia o władzy rodzicielskiej – jej zakresie i sposobie wykonywania" (wyrok WSA z 06.12.2018 r., VIII SA/Wa 471/18, CBOSA). W ocenie Sądu aby uznać, iż oboje rodziców naprzemiennie zajmują się dziećmi, opieka taka musi zostać wprost orzeczona przez sąd lub wynikać z dalszych ustaleń rodziców np. ugody zawartej przed mediatorem i zatwierdzonej przez sąd. Istnienia opieki naprzemiennej organy nie mogą wyprowadzać z innych dowodów, np. w drodze oceny zakresu czasu poświęcanego przez każdego z rodziców opiece nad dzieckiem, czy przesłuchania stron. Sąd powierza taką opiekę obojgu rodzicom, co wynika z dokładnie określonego w orzeczeniu jej zakresu i rozmiaru. Pozostawanie dziecka pod opieką naprzemienną obojga rodziców nie jest kwestią mogącą podlegać interpretacji organu prowadzącego postępowanie, tak jak tego oczekiwał skarżący. Zwrócić należy uwagę, że wyrokiem rozwodowym z dnia 17 czerwca 2013 r. (k. [...]) Sąd Okręgowy w P. powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim I. J. jego matce, zapewniając ojcu prawo do współdecydowania o wszystkich istotnych sprawach dotyczących dziecka, w szczególności wyrażenia zgody na wyjazd za granicę. Do wymienionych kwestii zatem władza rodzicielska ojca została ograniczona. Rodzice małoletniego nie podjęli skutecznych kroków w celu zmiany tego orzeczenia, poprzestając na ustaleniu w drodze mediacji jedynie szerszego zakresu kontaktów ojca z małoletnim dzieckiem. W rezultacie pełna władza rodzicielska, a więc możliwość decyzji w codziennych sprawach dziecka pozostała przy jego matce. Należy również wskazać, że postanowieniem z dnia 22 lutego 2019 r. (k. [...]) Sąd Rejonowy P. w P. oddalił wniosek o zatwierdzenie § 11 ugody zawartej w dniu [...] listopada 2018 r. przed mediatorem, wskazując, że niedostatecznie jasno sprecyzowano, czy ugoda w całości ma zastąpić uregulowanie z punktu II wyroku rozwodowego, dotyczącego władzy rodzicielskiej, czy jedynie je sprecyzować. Z akt sprawy nie wynika aby strony od czasu wydania ww. postanowienia uregulowały inaczej władzę rodzicielską. W rezultacie nadal obowiązuje w tym zakresie cytowany wyrok Sądu Okręgowego w P.. Powyższe oznacza, że wbrew argumentacji skarżącego w sprawie nie mamy do czynienia z opieką naprzemienną, która uprawniałaby go do wystąpienia o połowę świadczenia "Dobry start". Mimo więc, że po rozwodzie skarżący dzieli się opieką nad synem z matką i uczestniczy w jego wychowaniu, to z uwagi na brak orzeczenia sądu w tym zakresie, nie można mówić o opiece naprzemiennej. Tożsamy pogląd Sąd wyraził w prawomocnej sprawie o sygn. II SA/Po [...], która dotyczyła świadczenia “500 +" przyznanego na syna skarżącego, a w której Sąd stwierdził, iż brak orzeczenia o opiece naprzemiennej uniemożliwia ubieganie się przez skarżącego o połowę świadczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż zasadnie w sprawie organy uznały, że nienależne było świadczenie Dobry Start w kwocie [...]zł wypłacone skarżącemu na podstawie informacji nr [...] z dnia 29.09.2020 r. i zobowiązały skarżącego do jego zwrotu. Prawidłowa była bowiem konstatacja organów, że uprawnioną do całości świadczenia była matka dziecka, której Sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej. W tej sytuacji też zbędne było przeprowadzanie innych dowodów przez organ, w tym przesłuchania skarżącego, skoro wystarczające było oparcie się na wyroku rozwodowym i treści postanowienia w przedmiocie ugody, znajdujących się w aktach sprawy organu I instancji. Z wyżej omówionych względów zarzuty naruszenia prawa materialnego nie mogły być uznane za uzasadnione. Decyzje organów odpowiadają prawu. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329) skargę oddalił.