II SA/Po 314/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Rektora [...] z dnia [...] 2014 r. Nr [...] w przedmiocie stypendium dla najlepszych studentow; postanawia umorzyć postępowanie. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak

M. K. w dniu 20 lutego 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Rektora [...] z dnia [...] 2014 r., Nr [...]. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] 2013 r., wydaną z upoważnienia tego organu przez Prorektora ds. Edukacji i Studentów, odmawiająca skarżącej przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2013/2014. Rektor [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Organ podniósł, że w przedmiotowej sprawie decyzją z dnia [...] 2014 r. stwierdził nieważność obu wyżej opisanych decyzji, zatem przestał istnieć przedmiot kontroli sądowej. Do pisma załączono pełną dokumentację sprawy, w tym decyzję z dnia [...] 2014 r. Pismem wniesionym w dniu 3 kwietnia 2014 r. skarżąca M. K. cofnęła wniesioną skargę podnosząc, iż po stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji wnioskowane stypendium zostało jej przyznane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje; Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi, a to oznacza, że może wniesiony przez siebie środek zaskarżenia wycofać, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić, zaś zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w badanym przypadku wskazane okoliczności nie zachodzą. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a postępowanie umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd postanowiono, jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak