II SA/Po 279/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2026 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz P. J. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z dnia 26 lutego 2026 r. P. J., reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2026 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wskazując, że po przeanalizowaniu skargi i w dniu 30 marca 2026 r. w trybie autokontroli wydał nowe postanowienie. W piśmie procesowym z dnia 7 kwietnia 2026 r. pełnomocnik Skarżącego oświadczył, iż nie sprzeciwia się umorzeniu postępowania oraz że podtrzymuje wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. W piśmie z dnia 24 kwietnia 2026 r., odpowiadając na wezwanie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż postanowienie autokontrolne nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako: "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na postanowienie, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżone postanowienie i wydaje nowe postanowienie. W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień autokontrolnych i w swoim rozstrzygnięciu z dnia 30 marca 2026 r. uchylił zaskarżone postanowienie i wydał nowe rozstrzygnięcie. Z uwagi na powyższe stwierdzić należało, że niniejsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.). Na zasądzoną kwotę składa się wynagrodzenie w minimalnej stawce pełnomocnika z wyboru w osobie adwokata w kwocie 480 zł, wpis od skargi w kwocie 200 zł oraz 17 zł tytułem opłaty kancelaryjnej od pełnomocnictwa – łącznie 697 zł.