II SA/Po 247/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 maja 2018 r. wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2018 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak

Decyzją Wojewody z dnia [...] 2018 r. nr [...] utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 24 lutego 2016 r. znak [...], w zakresie w jakim organ orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości gruntowej nr [...] oraz [...], położonych w gminie S., obręb C., stanowiącej własność M. G. poprzez zezwolenie E. sp. z o.o. z siedzibą w G. na wykonanie niezbędnych prac związanych z wymianą przewodów i slupów linii elektroenergetycznej niskiego napięcia. M. G. złożyła skargę na opisaną wyżej decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania do czasu rozpoznania skargi. Wniosek nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpoznając przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania wyżej opisanej decyzji Wojewody należy mieć na uwadze, iż decyzja ta została wydana na podstawie przepisu art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm., dalej: "u.g.n."), znajdującego się w Dziale III tejże ustawy. Stosownie do art. 9 u.g.n. w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Biorąc powyższe pod uwagę, uznać należy, że skarga do sądu administracyjnego na decyzje wydane na podstawie art. 124 b u.g.n., jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, nie powoduje wstrzymanie ich wykonania z urzędu, a organ nie ma obowiązku wydania w tym przedmiocie odpowiedniego postanowienia. W niniejszej sprawie Wojewoda postanowieniem z dnia 12 marca 2018 r. odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. Z uwagi zatem na brak ustawowego obowiązku wstrzymania wykonania z urzędu decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie przez sąd administracyjny może nastąpić jedynie w oparciu o ogólne zasady zawarte w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a". Zgodnie z tym przepisem sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na skarżącym zatem spoczywa ciężar wykazania przesłanek, o których mowa w tym przepisie. Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jedynie wówczas, gdy jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów, na podstawie których można było stwierdzić, że wykazane zostało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego nie można również uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji w sposób w niej określony, czyli przez zajęcie nieruchomości w celu wymiany dwóch słupów drewnianych oraz wymiany istniejącej linii elektroenergetycznej, jaka już przebiega przez nieruchomość skarżącej, spowoduje trwałe zmiany w zagospodarowaniu nieruchomości. Ponadto należy wskazać, że na inwestorze ciąży ustawowy obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości (art. 124 ust. 4 zd. 1 u.g.n.). W sytuacji natomiast jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego będzie niemożliwe albo spowoduje nadmierne trudności lub koszty, skarżącemu przysługiwać będzie stosowne odszkodowanie (art. 124 ust. 4 zd. 2 w zw. z art. 128 ust. 4 u.g.n.). Na koniec trzeba również wskazać, że wydanie zaskarżonej decyzji było uzasadnione ważnym interesem publicznym, bowiem wymienione roboty mają na celu poprawę stabilności i dostępności zasilania w energię elektryczną Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak