II SA/Po 24/18

Dnia 8 sierpnia 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia 1. umorzyć postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla G.L. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. /-/ R. Talaga

Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę G. L. w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego. Pismem z dnia 22 lipca 2018 roku G. L. przesłała wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Z informacji zgromadzonych w sprawie wynika, że G.L. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł netto. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów wartościowych. Wnioskodawczyni zamieszkuje w mieszkaniu służbowym o powierzchni [...] m². Jednocześnie zadeklarowała następujące zobowiązania i stałe miesięczne wydatki: czynsz za mieszkanie – [...] zł, energia – [...] zł, telefon stacjonarny – ok. [...] zł, wydatki na leki – ok. [...] zł. G. L. dołączyła również do wniosku kserokopie dokumentów dotyczących wysokości czynszu oraz opłat za energię elektryczną oraz telefon, także informacje o leczeniu szpitalnym. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 § 1 pkt 1 h) P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących dodatków mieszkaniowych. Stąd skarżąca wnosząc skargę w sprawie dotyczącej pomocy finansowej w formie dodatku mieszkaniowego z mocy prawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków (art. 211 - art. 213 P.p.s.a.). Skarżąca pozostaje zwolniona na mocy ustawy z obowiązku poniesienia wszystkich kosztów sądowych związanych z jego udziałem w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku skarżącej w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie umarza się (art. 249a P.p.s.a.). Skarżąca złożyła także wniosek o ustanowienie radcy prawnego, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o jej sytuację majątkową, rodzinną i finansową. Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego swojego utrzymania. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni dysponuje jedynie dochodami pochodzącymi ze świadczenia z pomocy społecznej w wysokości [...] zł, które w całości są przeznaczane na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych innych dochodów, ani oszczędności, które mogłyby stanowić dodatkowe źródło pokrycia kosztów prowadzonego postępowania sądowego. Przedstawiona przez G.L. sytuacja finansowa potwierdza zatem, że nie ma ona możliwości wygospodarowania środków finansowych na pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru na etapie ewentualnej skargi kasacyjnej, gdzie dla sporządzenia tej skargi obowiązuje, tzw. "przymus adwokacko-radcowski". Wnioskodawczyni nie jest bowiem w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania. Tym samym uzasadniony jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 249 a i art. 246 §1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga