II SA/Po 234/18

Dnia 5 grudnia 2018 roku Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia odmówić przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu /-/ R. Talaga

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2018 roku starszy referendarz sądowy umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata. Pismem z dnia 14 maja 2018 roku Okręgowa Rada Adwokacka w P. wyznaczyła adwokata S. J. jako pełnomocnika skarżącej z urzędu. Pismem z dnia 18 czerwca 2018 roku ustanowiony z urzędu pełnomocnik podtrzymał stanowisko skarżącej w sprawie i rozwinął jej argumentację oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Z akt sprawy wynika, że na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w dniu 13 września 2018 roku stawiła się adwokat N. W. z pełnomocnictwem substytucyjnym adwokata S. J., która wniosła i wywiodła tak jak w skardze oraz w piśmie procesowym. Wyrokiem z dnia 13 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy G. nad P. z dnia [...] roku, nr [...], znak [...]. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 roku. Według § 3 wyżej wymienionego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Powyższy przepis statuuje podstawową zasadę zawartości wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w myśl której warunkiem sine qua non ich przyznania jest złożenie oświadczenia, że nie zostały one pokryte w całości lub części. Takie oświadczenie stanowi materialny i konstrukcyjny element wniosku (jego uzasadnienia) o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, gdyż wystąpienie okoliczności w nim przewidzianych t.j. zapłata w całości lub w części należnych kwot za podjęte przez pełnomocnika czynności, następuje stosownie do treści złożonego wniosku i skutkuje przewidzianą przez ustawodawcę możliwością ich zasądzenia w całości lub w części. Na gruncie powołanego przepisu § 3 rozporządzenia z 2016 roku nie powinno budzić wątpliwości, że konieczne jest wyraźne oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, a oświadczenie to ma być zawarte w przedmiotowym wniosku "o przyznanie kosztów pomocy prawnej". Brak stosowanego oświadczenia stanowi natomiast przesłankę do odmowy przyznania wynagrodzenia. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej wraz z pismem procesowym popierającym skargę złożył wniosek o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej. Stawiając się na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku pełnomocnik substytucyjny w imieniu skarżącej wniósł i wywiódł jak w skardze oraz w złożonym piśmie procesowym. W obu przypadkach zabrakło jednak jasnego i niebudzącego wątpliwości oświadczenia, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga