II SA/Po 215/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ J. Szuma

W piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. B. B. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego P. z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego. W skardze, poza wnioskami głównymi obejmującym żądanie uchylenia decyzji obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania, skarżąca wystąpiła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazała, co prawda, podstawy prawnej, jednak jego żądanie jednoznacznie należy zakwalifikować jako wniosek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."). Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej umotywowała dwoma okolicznościami: Po pierwsze wskazała, że przedstawione w treści skargi wadliwości proceduralne i uchybienia zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, a po drugie dodała, że jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera uzasadnionych podstaw. Stosownie do art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 lutego 2014 r., I OZ 66/14 i I OZ 65/14; z dnia 19 grudnia 2013 r., II OZ 1189/13 oraz z dnia 26 lutego 2014 r., II OZ 186/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ocena czy grożąca szkoda jest znaczna, możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy i można o niej twierdzić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Trudne do odwrócenia skutki to takie skutki wykonania zaskarżonej decyzji, które wprawdzie można odwrócić, ale przy podjęciu nadmiernego w danych warunkach wysiłku. Dlatego zawarta we wniosku argumentacja powinna być poparta faktami i ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (zob. wyżej powołane postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z [...] lutego 2014 r., II OZ [...]). Rozpoznawany wniosek B. B. nie zawiera argumentacji przekonującej o przesłankach z art. 61 § 3 P.p.s.a. Jedyne zdanie uzasadnienia decyzji, które może dotyczyć przesłanek z tego przepisu sprowadza się do stwierdzenia, że skarżąca jest w "bardzo trudnej sytuacji materialnej". Okoliczności tej nie opisano szerzej. Jak wyżej wyjaśniono, Sąd tymczasem nie dokonuje z urzędu ustaleń faktycznych w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie podano, dlaczego należałoby uznać, że zwrot pobranych świadczeń w kwocie [...]zł może stanowić dla skarżącej znaczną szkodę oraz dlaczego rodzi to ryzyko spowodowania nieodwracalnych skutków. W szczególności B. B. nie uprawdopodobniła, aby uiszczenie tej kwoty mogło stanowić znaczne obciążenie dla niego w kontekście posiadanego majątku, środków finansowych, względnie wypłacalności. Uzupełniająco Sąd dla jasności nadmienia, że niniejsze postanowienie nie jest wyrazem oceny, iż sytuacja majątkowa skarżącej jest dobra, a zapłata orzeczonych należności nie będzie się wiązać dla niej z pewnymi trudnościami. Jak podkreślono, odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wyłącznie skutkiem i wyrazem tego, że we wniosku o ochronę tymczasową nie uzasadniono okoliczności z art. 61 § 3 P.p.s.a. Uzupełniająco, nie przesądzając w żadnym razie o wyniku niniejszej sprawy, Sąd wyjaśnia, że ewentualne uwzględnienie skargi (prawomocne) skutkuje przywróceniem stanu sprzed wydania decyzji usuniętej z obrotu prawnego. Stąd sam fakt, że mamy do czynienia z decyzją zobowiązującą podmiot do zapłaty określonej sumy pieniężnej nie pozwala jeszcze automatycznie przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji może rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Można dodać, że w niniejsza sprawa dotyczy płatności na rzecz podmiotu publicznego. Nie rodzą się więc obawy co do wypłacalności pobranej kwoty, gdyby zaszła konieczność jej zwrotu na skutek ewentualnego uchylenia decyzji. Skoro więc nie wykazano, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej. Z opisanych wyżej powodów Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Stosownie do art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym. Zupełnie na marginesie Sąd nadmienia, że akta administracyjne nadesłane przez organ do sprawy II SA/Po [...] zostały uznane za kompletne. Oznacza to, że najpewniej rozpoznanie skargi nastąpi w stosunkowo nieodległym czasowo terminie (sprawy z reguły na bieżąco podlegają kierowaniu na posiedzenia). /-/ J. Szuma