II SA/Po 206/18

Dnia 8 listopada 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie stypendium postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ R. Talaga

Wyrokiem z dnia 3 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił przedmiotową skargę Z. G. Pismem z dnia 3 października 2018 roku Z. G. przedłożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Z. G. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe które jest utrzymywane z wynagrodzenia z pracę w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto). Wnioskodawca jest właścicielem mieszkania o powierzchni [...] m² (wartość szacunkowa [...] zł) oraz posiada oszczędności zgromadzone na rachunkach bankowych oraz w gotówce w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu wniosku Z. G. argumentował, że osiągane dochody stanowią niemal równowartość kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania oraz egzystencją. Wśród stałych zobowiązań i wydatków wnioskodawca wskazał czynsz za mieszkanie w wysokości – [...] zł, wydatki na media – [...] zł, wydatki na żywność [...] zł, sieciówkę – [...] zł, wydatki na odzież i obuwie – [...] zł. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego jego utrzymania zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.". W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, które jest utrzymywane z miesięcznych dochodów w wysokości [...] zł brutto ([...]zł netto). Jednocześnie wnioskodawca deklaruje, że posiada oszczędności w wartości [...] zł. Posiadane przez wnioskodawcę zasoby stanowią wystarczające źródło pokrycia kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru w prowadzonej sprawie. W tym zakresie należy podkreślić funkcjonujący w orzecznictwie pogląd, że prawo pomocy nie może być przyznawane, gdy strona posiada dochody lub zgromadzone oszczędności pieniężne, gdyż pomoc państwa może być przyznana jedynie ze względu na trudną sytuację osób, które nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11, LEX nr 786724). Reasumując należy stwierdzić, że wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach swojego utrzymania. W konsekwencji niezasadny pozostaje jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga