II SA/Po 188/17

II SA/Po 188/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia [...] grudnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (-) E. Podrazik

II SA/Po 188/17 UZASADNIENIE Skarżący D. M. pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. wniósł skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2016 r., w której skierowano skarżącego na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. W skardze zawarto ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na argumenty merytoryczne, kwestionujące prawidłowość decyzji organów obu instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także wszystkich aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem. W przedmiotowej sprawie skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji powodowało dla niego trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W istocie w skardze w ogóle nie wskazano na powyższe okoliczności, zaś charakter kwestionowanego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającej go decyzji organu I instancji nie musi automatycznie wywierać skutków o których mowa w przywoływanym przepisie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. (-) E. Podrazik