Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II SA/Po 187/18

Postanowienie WSA w Poznaniu z 4 kwietnia 2018 r., II SA/Po 187/18

Wynik

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia
4 kwietnia 2018

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miejskiej [...] na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany nazw ulic postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego /-/ E. Podrazik

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

W dniu [...] r. Gmina Miejska [...] wniosła skargę na wskazane wyżej zarządzenie zastępcze Wojewody w przedmiocie zmiany nazwy ulicy [...] położonej w [...] na nazwę [...]. W petitum skargi skarżąca Gmina wniosła m. in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia nadzorczego. Uzasadniając złożony wniosek skarżąca podniosła, że zmiana nazwy ulicy [...] pociąga za sobą skutki obejmujące wymianę tablic z nazwą ulicy, a także dokumentów urzędowych w zakresie, w jakim dotyczą one tej nazwy, jak również dokumentów i tablic prywatnych, a także witryn internetowych, wizytówek i innych nośników znajdujących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Co istotne, przedmiotem skargi jest zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] r. dotyczące zmiany nazwy ulicy, które zostało wydane na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki (Dz. U. z 2017 r., poz. 1389). Rozważenia zatem wymaga charakter prawny uchwały w sprawie nadania nazwy ulicy. W tej kwestii doktryna nie jest jednomyślna. Sąd przychyla się jednak do stanowiska, zgodnie z którym uchwały tego rodzaju należy uznać za akty prawa miejscowego, ponieważ tworzą nowe normy i choć dotyczą indywidualnie oznaczonej ulicy, jednak krąg ich adresatów jest nieograniczony. Za uznaniem takich uchwał za akty prawa miejscowego "przemawiają także (...) spełniane przez nazwę ulicy funkcje publicznoprawne" (zob. M. Stahl, Samorząd terytorialny w orzecznictwie sądowym. Rozbieżności i wątpliwości, ZNSA 2006, nr 6, s. 19.). Również w orzecznictwie administracyjnym przyjęto, że uchwała w sprawie nadania (zmiany) nazwy ulicy stanowi akt prawa miejscowego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2017 r., II OSK 1039/15, z 23 sierpnia 2016 r., II OSK 2904/14, z dnia 29 czerwca 2011 r.,sygn. akt II OSK 633/11– wszystkie cytowane w niniejszym postanowieniu orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji uznania, że uchwała rady gminy w sprawie nadania nazwy ulicy jest aktem prawa miejscowego przyjąć należy, że taki charakter ma również zarządzenie zastępcze wojewody, wydawane na podstawie art. 6 ust. 2 i ust. 3 powołanej ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki. Istota zarządzenia zastępczego polega bowiem na tym, że zastępuje ono - w przypadku bezczynności organu gminy - stosowny akt, jaki organ ten powinien podjąć. Jest to więc akt nadzoru nad samorządem terytorialnym, a jednocześnie powszechnie obowiązujący akt prawa miejscowego (tak też postanowienie WSA w Poznaniu z dnia z dnia 23 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Po 172/18, postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 16 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 74/18, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 12 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 121/18). Zaskarżone zarządzenie zastępcze weszło w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]. Ogłoszenie we wskazanym dzienniku urzędowym miało miejsce w dniu [...] r. pod pozycją [...]. Wskazane okoliczności powodują, że nie jest możliwe wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. wyłącza bowiem możliwość wstrzymania wykonania przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Podrazik

Informacje o sprawie

Data wpływu
22 lutego 2018
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Wojewoda
Sędziowie
Edyta Podrazik /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny