II SA/Po 156/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 01 marca 2018 na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2017 r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń alimentacyjnych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/ W. Batorowicz

Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą K. M. zaskarżyła opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. w sprawie ustalenia, że kwota [...]zł pobrana przez stronę tytułem świadczenia pieniężnego Równocześnie funduszu alimentacyjnego w okresie od dnia 01 grudnia 2016 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. jest świadczeniem nienależnie pobranym i podlega zwrotowi wraz Równocześnie ustawowymi odsetkami. Równocześnie w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na trudną sytuację materialną skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 02 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, Baza NSA). Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i czyniły wstrzymanie wykonania uzasadnione. Należy zauważyć, iż w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiona z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) strony postępowania administracyjnego. Przy czym, w obu przypadkach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I GZ 1/06 i z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Baza NSA ). Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wystąpienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w postaci pogorszenia jej sytuacji życiowej, gdyż zgodnie z oświadczeniem skarżącej jej jedynym dochodem są alimenty. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz