II SA/Po 122/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2021 wniosku J. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi.

J. K. w dniu [...] lutego 2021 r. (data nadania k. 13) wniósł do tutejszego Sądu skargę na opisaną powyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podając jako przyczynę błędne pouczenie organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. zwanej dalej Ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 Ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z 18 października 2012 r. I FSK 179/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przy ocenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności istotne jest wykazanie zaistnienia okoliczności, które świadczą o tym, że wnioskodawca dołożył należytej staranności, aby pomimo zaistnienia danej przeszkody dokonać czynności w stosownym terminie (por. wyrok NSA z dnia 24 sierpnia 2017 r. II FSK 1980/15 Lex nr 2364547). Reasumując zatem stwierdzić należy, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona zaprezentowaną argumentacją, popartą stosownymi dokumentami, uprawdopodobni brak swojej winy. Odnosząc powyższe ogólne uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Błędne pouczenie o możliwości zaskarżenia postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. (k. 31 verte akt administracyjnych) spowodowało bowiem uchybienie terminu do złożenia skargi. Zgodnie z pouczeniem zawartym w przedmiotowym postanowieniu J. K. wniósł zażalenie na postanowienie do wskazanego organu. Wezwaniem z dnia [...] stycznia 2021 r. doręczonym w dniu [...] stycznia 2021 r. (k. 39 akt administracyjnych) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wezwał J. K. do złożenia w terminie 5 dni, pod rygorem przekazania wniesionego zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., oświadczenia czy jego wolą było zaskarżenie postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu. W wezwaniu tym poinformowano J. K., że wzywający organ, w zaskarżonym postanowieniu zamieścił błędne pouczenie odnośnie przysługującego stronie prawa zaskarżenia przedmiotowego postanowienia. Z powyższego jednoznacznie wynika, że J. K. został wprowadzony w błąd przez organ wydający postanowienie i dlatego nie mógł wnieść w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu stosownego środka zaskarżenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Równocześnie zauważyć należy, że stosownie do treści art. 112 Kpa błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Zważyć przy tym należy, że błędne pouczenie lub jego brak nie zwalnia strony od obowiązku dochowania siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak wynika z wyżej wskazanych okoliczności faktycznych sprawy, J. K. dowiedział się o błędnym pouczeniu w dniu [...] stycznia 2021 r. kiedy to skutecznie doręczono mu wezwanie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Od tego dnia rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do wystąpienia z żądaniem przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wniosek został złożony w dniu [...] kwietnia 2021 r., a więc przed upływem wskazanego terminu. Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 Ppsa orzekł jak w sentencji.