II SA/Po 1210/17

Dnia 29 marca 2019 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Starosty G. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie z wniosku E. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata /-/ R. Talaga

Postanowieniem z dnia 30 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę E. K. Pismem z dnia 15 maja 2018 roku pełnomocnik z wyboru E. K. (adwokat J. S.-M.) złożyła w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 marca 2018 roku (sygn. akt II SA/Po 1210/17). Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2018 roku, sygn. akt II OSK 2162/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną E. K. Pismem z dnia 14 listopada 2019 roku E. K. przesłała do Naczelnego Sądu Administracyjnego wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Powyższy wniosek został przekazany do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Wniosek E. K. nie pozwalał na ocenę rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawczyni i dlatego została ona wezwana do uzupełnienia informacji dotyczących jej sytuacji. Pismem z dnia 5 grudnia 2018 roku pełnomocnik z wyboru E. K. (adwokat J. S.-M.) złożyła w imieniu skarżącej skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem NSA z dnia 30 sierpnia 2018 roku, sygn. akt II OSK 2162/18. Pismem z dnia 31 stycznia 2019 roku E. K. zwróciła się o "odłożenie" terminu do uzupełnienia wniosku (oświadczenia dotyczącego jej sytuacji) oraz wyjaśnienie, którego wniosku o przyznanie prawa pomocy dotyczy wezwanie – w którym postępowaniu sądowym. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2019 roku, sygn. akt II OSK 3591/18 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę E. K. o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a." jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Zwrot normatywny: "stało się zbędne" oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała w toku postępowania sądowego i w sposób trwały uniemożliwia prowadzenie dalszego postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy. W rozpoznawanym przypadku Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 lutego 2019 roku, sygn. akt II OSK 3591/18 odrzucił prawomocnie skargę E. K. o wznowienie postępowania. W ten sposób postępowanie zainicjowane przedmiotową skargą zostało zakończone. W konsekwencji rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, gdyż zainicjowana przez wnioskodawczynię sprawa sądowoadministracyjna przestała istnieć. . Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 249a P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga